Studiuj werset

Księga Liczb 30,2

„Jeśli mężczyzna złoży Panu ślub lub przysięgę i zwiąże swoją duszę zobowiązaniem, to nie złamie swego słowa; wypełni wszystko według tego, co wyszło z jego ust."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Jeźliby mąż poślubił ślub Panu, albo też przysięgę uczynił, obowiązkiem obowiązawszy duszę swoję, nie złamie słowa swego: według wszystkiego coby wyszło z ust jego, uczyni."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Jeśli ktoś ślubował ślub WIEKUISTEMU, albo złożył przysięgę i związał obowiązkiem swoją duszę niech nie naruszy swojego słowa; niech spełni według wszystkiego, co wyszło z jego ust.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Jeźli który mąż ślubi co Panu, albo się obowiąże przysięgą, nie złamie słowa swego, ale wszystko, co obiecał, wypełni.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Mąż iesliby co poslubił Panu, abo iżby sie nacz przysięgą obowiązał, niech nie łamie słowa swego, ale cokolwiek vsty wyrzecze, to skutkiem niech wypełni.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: If a man vow a vow unto the LORD, or swear an oath to bind his soul with a bond; he shall not break his word, he shall do according to all that proceedeth out of his mouth.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: If a man makes a vow to the LORD or swears an oath to obligate himself by a pledge, he must not break his word; he must do everything he has promised.
WEB · World English Bible, 2020: When a man vows a vow to the LORD, or swears an oath to bind his soul with a bond, he shall not break his word. He shall do according to all that proceeds out of his mouth.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Si quis virorum votum Domino voverit, aut se constrinxerit juramento: non faciet irritum verbum suum, sed omne quod promisit, implebit.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אִישׁ֩ כִּֽי־יִדֹּ֨ר נֶ֜דֶר לַֽיהוָ֗ה אֽוֹ־הִשָּׁ֤בַע שְׁבֻעָה֙ לֶאְסֹ֤ר אִסָּר֙ עַל־נַפְשׁ֔וֹ לֹ֥א יַחֵ֖ל דְּבָר֑וֹ כְּכָל־הַיֹּצֵ֥א מִפִּ֖יו יַעֲשֶֽׂה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἄνθρωπος ἄνθρωπος, ὃς ἂν εὔξηται εὐχὴν Κυρίῳ ἢ ὀμόσῃ ὅρκον ἢ ὁρίσηται ὁρισμῷ περὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, οὐ βεβηλώσει τὸ ρῆμα αὐτοῦ· πάντα ὅσα ἂν ἐξέλθῃ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ, ποιήσει·

Porównaj cały rozdział Lb 30 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (18)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 50,14 →
„Ofiaruj Bogu dziękczynienie i spełnij swoje śluby wobec Najwyższego;”
Ps 116,14 →
„Moje śluby złożone Panu wypełnię teraz przed całym jego ludem.”
Hi 22,27 →
„Będziesz się modlił do niego, a on cię wysłucha, a ty wypełnisz swoje śluby.”
Koh 5,4–5 →
„Gdy złożysz Bogu jakiś ślub, nie zwlekaj z jego wypełnieniem, gdyż w głupcach nie ma on upodobania. Cokolwiek ślubujesz, wypełnij. Lepiej jest nie ślubować, niż ślubować i tego nie wypełnić.”
Ps 66,13–14 →
„Dlatego wejdę do twego domu z całopaleniem i wypełnię śluby; Które wyraziły moje wargi i wypowiedziały moje usta w utrapieniu.”
Dz 23,12 →
„Kiedy nastał dzień, niektórzy spośród Żydów zebrali się i zobowiązali się przysięgą, że nie będą jeść ani pić, dopóki nie zabiją Pawła.”
Kpł 5,4 →
„Albo jeśli ktoś przysiągł, mówiąc wargami, że źle lub dobrze uczyni w czymkolwiek, co ów człowiek powie w przysiędze, a nie jest tego świadomy, lecz potem sobie uświadomi, będzie winny w jednej z tych rzeczy.”
Lb 30,3–4 →
„Jeśli kobieta złoży Panu ślub i zwiąże się zobowiązaniem w domu swego ojca, w swojej młodości; A jej ojciec usłyszy ślub i zobowiązanie, którym związała swoją duszę, a jej ojciec będzie milczał o tym, wtedy wszystkie jej śluby będą ważne i każde zobowiązanie, którym związała swą duszę, będzie ważne.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (10)

Ps 22,25 →
„Od ciebie pochodzi moja chwała w wielkim zgromadzeniu; wypełnię swoje śluby wobec tych, którzy się ciebie boją.”
Ps 55,20 →
„Podniósł rękę na tych, którzy utrzymywali z nim pokój; złamał swoje przymierze.”
Ps 116,18 →
„Moje śluby złożone Panu wypełnię teraz przed całym jego ludem;”
Prz 20,25 →
„Sidłem dla człowieka jest pożreć to, co święte, i zastanowić się dopiero po złożeniu ślubów.”
Na 1,15 →
„Oto na górach nogi opowiadającego dobre wieści, zwiastującego pokój. Obchodź, Judo, swoje uroczyste święta, wypełniaj swoje śluby. Nikczemnik bowiem już nie przejdzie przez ciebie, został doszczętnie zgładzony.”
Mt 5,33–34 →
„Słyszeliście też, że powiedziano przodkom: Nie będziesz fałszywie przysięgał, ale dotrzymasz Panu swych przysiąg. Lecz ja wam mówię: Wcale nie przysięgajcie – ani na niebo, gdyż jest tronem Boga;”
Dz 23,21 →
„Lecz nie ulegnij ich namowie, bo czyha na niego ponad czterdziestu mężczyzn, którzy związali się przysięgą, że nie będą jeść ani pić, dopóki go nie zabiją. Są już w pogotowiu, czekając na twoje pozwolenie.”
Ps 76,11 →
„Składajcie śluby i wypełniajcie je wobec Pana, waszego Boga; wszyscy otaczający go, przynoście dary temu, który napawa strachem.”
2Kor 1,23 →
„A ja wzywam Boga na świadka mojej duszy, że aby was oszczędzić, nie przybyłem dotąd do Koryntu.”
2Kor 9,9–11 →
„Jak jest napisane: Rozrzucił, dał ubogim, jego sprawiedliwość trwa na wieki. A ten, który daje ziarno siewcy, niech i wam da chleba do jedzenia, i wasze ziarno rozmnoży, i zwiększy plon waszej sprawiedliwości; Abyście byli wzbogaceni we wszystko ku wszelkiej hojności, która sprawia, że z naszego…”