Studiuj werset

Księga Przysłów 20,25

„Sidłem dla człowieka jest pożreć to, co święte, i zastanowić się dopiero po złożeniu ślubów."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Pożreć rzecz poświęconą, jest człowiekowi sidłem; a poślubiwszy co, tego zaś szukać, jakoby tego ujść."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zasadzką jest dla człowieka, gdy bez namysłu woła: Poświęcone! A dopiero potem rozważa śluby.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Upadek jest człowiekowi, pożreć święte: a ślubiwszy odmienić.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Rzeczy poświęcone są sidłem człowiekowi temu ktory ie pożera, a vczyniwszy slub potym szukać iakoby go vydź.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Sidłem dla człowieka jest powiedzieć nierozważnie: Święte! i zastanowić się dopiero po złożeniu ślubów.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: It is a snare to the man who devoureth that which is holy, and after vows to make enquiry.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: It is a trap for a man to dedicate something rashly, only later to reconsider his vows.
WEB · World English Bible, 2020: It is a snare to a man to make a rash dedication, then later to consider his vows.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Ruina est homini devorare sanctos, et post vota retractare.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: מוֹקֵ֣שׁ אָ֭דָם יָ֣לַע קֹ֑דֶשׁ וְאַחַ֖ר נְדָרִ֣ים לְבַקֵּֽר׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: παγὶς ἀνδρὶ ταχύ τι τῶν ἰδίων ἁγιάσαι, μετὰ γὰρ τὸ εὔξασθαι μετανοεῖν γίνεται.

Porównaj cały rozdział Prz 20 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (8)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Koh 5,4–6 →
„Gdy złożysz Bogu jakiś ślub, nie zwlekaj z jego wypełnieniem, gdyż w głupcach nie ma on upodobania. Cokolwiek ślubujesz, wypełnij. Lepiej jest nie ślubować, niż ślubować i tego nie wypełnić. Nie pozwól, by twoje usta przywiodły do grzechu twoje ciało i nie mów przed aniołem, że to był błąd.…”
Mt 5,33 →
„Słyszeliście też, że powiedziano przodkom: Nie będziesz fałszywie przysięgał, ale dotrzymasz Panu swych przysiąg.”
Kpł 27,9–10 →
„Jeśli to, co będzie Panu składane w ofierze, jest ze zwierząt, to wszystko z tego, które będzie oddane Panu, będzie święte; Nie zamieni go ani nie zastąpi go czym innym, ani lepszego gorszym, ani gorszego lepszym.…”
Lb 30,2–16 →
„Jeśli mężczyzna złoży Panu ślub lub przysięgę i zwiąże swoją duszę zobowiązaniem, to nie złamie swego słowa; wypełni wszystko według tego, co wyszło z jego ust. Jeśli kobieta złoży Panu ślub i zwiąże się zobowiązaniem w domu swego ojca, w swojej młodości; A jej ojciec usłyszy ślub i zobowiązanie…”
Kpł 5,15 →
„Jeśli ktoś popełni przewinienie i zgrzeszy nieświadomie przy rzeczach poświęconych Panu, to przyprowadzi Panu jako ofiarę za swoje przewinienie barana bez skazy z trzody oraz twoje oszacowanie w syklach srebra według sykla świątynnego na ofiarę za przewinienie.”
Kpł 22,10–15 →
„Żaden obcy nie będzie jadł z rzeczy świętych: ani gość kapłana, ani jego najemnik nie będzie jadł z rzeczy świętych. A jeśli kapłan kupi człowieka za swoje pieniądze, to ten może je jeść, również urodzony w jego domu; oni mogą jeść z jego pokarmów.…”
Prz 18,7 →
„Usta głupiego są jego zgubą, a jego wargi sidłem jego duszy.”
Ml 3,8–10 →
„Czy człowiek okradnie Boga? Wy jednak mnie okradacie. Lecz mówicie: Z czego cię okradamy? Z dziesięcin i ofiar. Jesteście zupełnie przeklęci, ponieważ mnie okradacie, wy i cały wasz naród.…”