Studiuj werset

List do Hebrajczyków 4,1

„Bójmy się więc, gdy jeszcze trwa obietnica wejścia do jego odpoczynku, aby czasem się nie okazało, że ktoś z was jej nie osiągnął."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Bójmyż się tedy, aby snać zaniedbawszy obietnicy o wejściu do odpocznienia jego, nie zdał się kto z was być upośledzony."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zatem można się zatrwożyć nieposłuszeństwem wtedy, kiedy jest zaniedbana obietnica wejścia do Jego odpoczynku; gdy komuś z was się wydaje, że jest słabszym.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Przetóż się bójmy, aby snadź zaniechawszy obietnice wejścia do odpoczynienia jego, nie zdał się który z was, że go niemasz.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Przetoż się boimy, aby kiedy opuściwszy obietnicę weścia do odpoczynienia iego, nie zdał się ktory z was być omylonym.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Boża obietnica, dotycząca dojścia na miejsce odpoczynku, jest nadal aktualna, ale uważajmy na siebie, aby ktoś z nas nie został w tyle.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Lękajmy się więc, aby czasem, choć pozostaje dla nas obietnica wejścia do Jego odpocznienia, nie wydawało się komuś, że ktoś z was, jest jej pozbawiony.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Obawiajmy się więc, aby ktoś z was, mając obietnicę wchodzenia do jego odpoczynku, nie okazał się jej nie osiągnąć.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Let us therefore fear, lest, a promise being left us of entering into his rest, any of you should seem to come short of it.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Therefore, while the promise of entering His rest still stands, let us be careful that none of you be deemed to have fallen short of it.
WEB · World English Bible, 2020: Let’s fear therefore, lest perhaps anyone of you should seem to have come short of a promise of entering into his rest.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Timeamus ergo ne forte relicta pollicitatione introëundi in requiem ejus, existimetur aliquis ex vobis deesse.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Φοβηθῶμεν οὖν μήποτε καταλειπομένης ἐπαγγελίας εἰσελθεῖν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ, δοκῇ τις ἐξ ὑμῶν ὑστερηκέναι.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: Φοβηθῶμεν οὖν μή ποτε, καταλειπομένης ἐπαγγελίας εἰσελθεῖν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ, δοκῇ τις ἐξ ὑμῶν ὑστερηκέναι.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: Φοβηθῶμεν οὖν μήποτε καταλειπομένης ἐπαγγελίας εἰσελθεῖν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ δοκῇ τις ἐξ ὑμῶν ὑστερηκέναι·
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: Φοβηθῶμεν οὖν μήποτε καταλειπομένης ἐπαγγελίας εἰσελθεῖν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ δοκῇ τις ἐξ ὑμῶν ὑστερηκέναι·

Porównaj cały rozdział Hbr 4 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (19)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hbr 12,15 →
„Uważajcie, żeby nikt nie pozbawił się łaski Boga, żeby jakiś korzeń goryczy, wyrastając, nie wyrządził szkody i aby przez niego nie skalało się wielu;”
Prz 28,14 →
„Błogosławiony człowiek, który się zawsze boi, ale kto zatwardza swoje serce, wpada w nieszczęście.”
1Kor 9,26–27 →
„Ja więc tak biegnę, nie jakby na oślep, tak walczę, nie jakbym uderzał w powietrze. Lecz poskramiam swoje ciało i biorę w niewolę, abym przypadkiem, głosząc innym, sam nie został odrzucony.”
Hbr 4,9 →
„A tak zostaje jeszcze odpoczynek dla ludu Bożego.”
Hbr 4,11 →
„Starajmy się więc wejść do owego odpoczynku, aby nikt nie wpadł w ten sam przykład niewiary.”
1Kor 10,12 →
„Tak więc kto myśli, że stoi, niech uważa, aby nie upadł.”
Hbr 13,7 →
„Pamiętajcie o swoich przywódcach, którzy głosili wam słowo Boże, i rozważając koniec ich życia, naśladujcie ich wiarę.”
Rz 11,20 →
„Słusznie, z powodu niewiary zostały odłamane, ty zaś trwasz przez wiarę. Nie pysznij się, ale się bój.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (11)

Hbr 4,3–5 →
„Bo do odpoczynku wchodzimy my, którzy uwierzyliśmy, jak powiedział: Dlatego przysiągłem w moim gniewie, że nie wejdą do mojego odpoczynku, choć jego dzieła były dokonane od założenia świata.…”
Lb 14,34 →
„Według liczby dni, w ciągu których wyszpiegowaliście ziemię, to znaczy czterdzieści dni, dzień za rok, będziecie ponosić karę za wasze nieprawości przez czterdzieści lat i poznacie pomstę za odstąpienie ode mnie.”
Rz 3,23 →
„Wszyscy bowiem zgrzeszyli i są pozbawieni chwały Boga;”
2Tm 2,13 →
„Jeśli jesteśmy niewierni, on pozostaje wierny, bo samego siebie wyprzeć się nie może.”
Hbr 2,1–3 →
„Dlatego musimy tym bardziej trzymać się tego, co słyszeliśmy, aby nam to czasem nie uciekło. Bo jeśli słowo wypowiedziane przez aniołów było niewzruszone, a wszelkie wykroczenie i nieposłuszeństwo otrzymało sprawiedliwą odpłatę; Jakże my ujdziemy, jeśli zaniedbamy tak wielkie zbawienie, które było…”
Jr 32,40 →
„I zawrę z nimi wieczne przymierze, że się od nich nie odwrócę i nie przestanę im dobrze czynić, lecz włożę w ich serca moją bojaźń, aby nie odstępowali ode mnie.”
Mt 7,26–27 →
„A każdy, kto słucha tych moich słów, a nie wypełnia ich, będzie przyrównany do człowieka głupiego, który zbudował swój dom na piasku. I spadł deszcz, przyszła powódź, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom, i zawalił się, a jego upadek był wielki.”
Mt 7,21–23 →
„Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Wielu powie mi tego dnia: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w twoim imieniu i w twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów, i w twoim imieniu nie czyniliśmy wielu…”
Rz 3,3–4 →
„Cóż bowiem, jeśli niektórzy nie uwierzyli? Czyż ich niewiara zniweczy wiarę Boga? Nie daj Boże! Przeciwnie, niech Bóg będzie prawdziwy, a każdy człowiek – kłamcą, jak jest napisane: Abyś okazał się sprawiedliwy w swoich słowach i żebyś zwyciężył, gdy będziesz sądzony.”
Hbr 3,11 →
„Toteż przysiągłem w moim gniewie, że nie wejdą do mojego odpoczynku.”
Hbr 12,25 →
„Uważajcie, abyście nie odtrącili tego, który przemawia. Jeśli bowiem tamci nie uniknęli kary, odtrąciwszy tego, który na ziemi mówił, tym bardziej my, jeśli odwrócimy się od tego, który przemawia z nieba;”