Księga Psalmów 44

Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm nauczający.

Boże, słyszeliśmy na własne uszy, nasi ojcowie opowiadali nam o tym, czego dokonałeś za ich dni, w czasach dawnych.

Boże! uszami naszemi słyszeliśmy; ojcowie nasi powiadali nam o sprawach, któreś czynił za dni ich, za dni starodawnych.

Ty własną ręką wypędziłeś pogan, a ich osadziłeś; wyniszczyłeś narody, a ich rozprzestrzeniłeś.

Tyś ręką swą wypędził pogan, a onycheś wszczepił; wytraciłeś narody, a onycheś rozkrzewił.

Nie zdobyli bowiem ziemi swym mieczem ani ich nie wybawiło własne ramię, lecz twoja prawica i twoje ramię, i światło twego oblicza, bo upodobałeś ich sobie.

Bo nie przez miecz swój posiedli ziemię, i ramię ich nie wybawiło ich, ale prawica twoja i ramię twoje, a światłość oblicza twego, przeto, żeś ich upodobał sobie.

Ty jesteś moim Królem, o Boże; daj wybawienie Jakubowi.

Tyś sam król mój, o Boże! sprawże wielkie wybawienie Jakóbowi.

Dzięki tobie pokonamy naszych wrogów, w twoje imię zdepczemy naszych przeciwników.

Przez cię nieprzyjaciół naszych porażaliśmy; w imieniu twojem deptaliśmy powstawających przeciwko nam.

Nie zaufam bowiem mojemu łukowi i nie wybawi mnie mój miecz;

Bom w łuku moim nie ufał, ani miecz mój obronił mię;

Lecz ty nas wybawiłeś od naszych wrogów i zawstydziłeś tych, którzy nas nienawidzą.

Aleś nas ty wybawiał od nieprzyjaciół naszych, a nienawidzących nas zawstydzałeś.

Każdego dnia chlubimy się Bogiem, a twoje imię będziemy sławić na wieki. Sela.

Przetoż chlubimy się w tobie, Boże! na każdy dzień, a imię twoje na wieki wysławiamy. Sela.

Teraz jednak odrzuciłeś nas i zawstydziłeś, i nie wyruszasz z naszymi wojskami.

Ale teraz odrzuciłeś i zawstydziłeś nas, a nie wychodzisz z wojskami naszemi.

Sprawiłeś, że cofnęliśmy się przed wrogiem, a ci, którzy nas nienawidzą, złupili nas.

Sprawiłeś, żeśmy tył podali nieprzyjacielowi, a ci, którzy nas mają w nienawiści, rozchwycili między się dobra nasze.

Wydałeś nas na rzeź jak owce i rozproszyłeś nas wśród pogan.

Podałeś nas jako owce na żer, a między pogan rozproszyłeś nas.

Sprzedałeś swój lud za bezcen i nie zyskałeś na jego sprzedaży.

Sprzedałeś lud twój za nic, a nie podniosłeś ceny ich.

Wystawiłeś nas na wzgardę naszym sąsiadom, na szyderstwo i pośmiewisko tym, którzy nas otaczają.

Podałeś nas na wzgardę sąsiadom naszym, na szyderstwo i na pośmiech tym, którzy są około nas.

Uczyniłeś nas tematem przysłowia wśród pogan, tak że narody kiwają głowami nad nami.

Wystawiłeś nas na przypowieść między poganami, tak, że nad nami narody głową kiwają.

Mój wstyd wciąż jest przede mną, a hańba mi twarz okrywa;

Na każdy dzień wstyd mój jest przedemną, a hańba twarzy mojej okrywa mię.

Na głos tego, który gardzi i bluźni, z powodu wroga i mściciela.

Dla głosu tego, który mię sromoci i potwarza, dla nieprzyjaciela, i tego, który się mści.

To wszystko nas spotkało, a jednak nie zapomnieliśmy o tobie ani nie naruszyliśmy twojego przymierza.

To wszystko przyszło na nas; a wżdyśmy cię nie zapomnieli, aniśmy wzruszyli przymierza twego.

Nasze serce się nie odwróciło ani nasze kroki nie zboczyły z twej ścieżki;

Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,

Chociaż powaliłeś nas w miejscu smoków i okryłeś nas cieniem śmierci.

Chociażeś nas był potarł, wrzuciwszy nas na miejsce smoków, i okryłeś nas cieniem śmierci.

Gdybyśmy zapomnieli imienia naszego Boga i wyciągnęli ręce do obcego boga;

Byśmyć byli zapomnieli imienia Boga naszego, a podnieśli ręce nasze do Boga cudzego,

Czyż Bóg by się o tym nie dowiedział? Przecież on zna tajniki serca.

Iazliby się był Bóg o tem nie pytał? gdyż on wie skrytości serca.

Lecz z powodu ciebie przez cały dzień nas zabijają, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź.

Aleć nas dla ciebie zabijają na każdy dzień; poczytają nas jako owce na rzeź zgotowane.

Ocknij się; czemu śpisz, Panie? Obudź się, nie odrzucaj nas na wieki.

Ocuć się; przeczże śpisz, Panie! Przebudź się, nie odrzucaj nas na wieki.

Czemu ukrywasz swoje oblicze i zapominasz o naszym utrapieniu i ucisku?

Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?

Nasza dusza bowiem pogrążyła się w prochu, nasz brzuch przylgnął do ziemi.

Albowiem potłoczona jest aż do prochu dusza nasza, a przylgnął do ziemi żywot nasz. Powstańże na ratunek nasz, a odkup nas dla miłosierdzia twego.

Powstań nam na pomoc, odkup nas ze względu na twoje miłosierdzie.