Księga Przysłów 7

Synu mój, strzeż moich słów i przechowuj u siebie moje przykazania.

Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.

Strzeż moich przykazań, a będziesz żył; strzeż mojego prawa jak źrenicy swych oczu.

Strzeż przykazań moich, a żyć będziesz; a nauki mojej, jako źrenicy oczów swych.

Przywiąż je do swoich palców, wypisz je na tablicy twego serca.

Uwiąż je na palcach twoich,napisz je na tablicy serca twego.

Mów do mądrości: Jesteś moją siostrą, a roztropność nazywaj przyjaciółką;

Mów mądrości: Siostraś ty moja, a roztropność przyjaciółką nazywaj,

Aby cię strzegły przed cudzą żoną i przed obcą, która mówi gładkie słowa.

Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

Bo z okna swego domu wyglądałem przez kratę;

Bom oknem domu swego przez kratę moję wyglądał;

I zobaczyłem wśród prostych, zauważyłem wśród chłopców nierozumnego młodzieńca;

I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieńca głupiego,

Który przechodził ulicą blisko jej narożnika, idąc drogą do jej domu.

Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.

O zmierzchu, pod wieczór, w ciemności nocnej i w mroku.

Ze zmierzkiem pod wieczór, w ciemności nocnej, i w mroku.

A oto spotkała go kobieta w stroju nierządnicy, chytrego serca;

A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,

Wrzaskliwa i nieopanowana, której nogi nie mogą pozostać w domu:

Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

Raz na dworze, raz na ulicach i czyha na każdym rogu.

Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

Chwyciła go i pocałowała, z bezczelną miną powiedziała do niego:

I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:

U mnie są ofiary pojednawcze; spełniłam dzisiaj swoje śluby.

Ofiary spokojne są u mnie; dzisiajm oddała śluby moje.

Dlatego wyszłam ci naprzeciw, szukałam pilnie twojej twarzy i znalazłam cię.

Przetożem wyszła przeciw tobie, abym pilnie szukała twarzy twojej, i znalazłam cię.

Obiłam kobiercami swoje łoże, przystrojone rzeźbieniem i prześcieradłami z Egiptu.

Obiłam kobiercami łoże moje, ozdobione rzezaniem i prześcieradłami egipskiemi.

Skropiłam swoje posłanie mirrą, aloesem i cynamonem.

Potrząsnęłam pokój swój myrrą, aloesem, i cynamonem.

Chodź, upójmy się miłością aż do rana, nacieszmy się miłością.

Pójdźże, opójmy się miłością aż do poranku, ucieszmy się miłością.

Bo mojego męża nie ma w domu; pojechał w daleką drogę.

Boć męża mego w domu niemasz; pojechał w drogę daleką.

Wziął ze sobą worek pieniędzy; umówionego dnia wróci do domu.

Worek pieniędzy wziął z sobą; dnia pewnego wróci się do domu swego.

Nakłoniła go mnóstwem swoich słów i zniewoliła go pochlebstwem swoich warg.

I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

Wnet poszedł za nią jak wół prowadzony na rzeź i jak głupi na karę pęt.

Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.

Aż strzała przebije mu wątrobę; spieszy jak ptak w sidła, nie wiedząc, że chodzi o jego życie.

I przebiła strzałą wątrobę jego; kwapił się jako ptak do sidła, nie wiedząc, iż je zgotowano na duszę jego.

Więc teraz słuchajcie mnie, synowie, i zważajcie na słowa moich ust.

Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.

Niech twoje serce nie zbacza na jej drogi i nie tułaj się po jej ścieżkach.

Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.

Bo wielu zranionych strąciła i wielu mocarzy pozabijała.

Albowiem wielu zraniwszy poraziła, i mocarze wszyscy pozabijani są od niej.

Jej dom jest drogą do piekła, która wiedzie do komnat śmierci.

Dom jej jest jako drogi piekielne, wiodące do gmachów śmierci.