Księga Izajasza 3

Oto bowiem Pan, Pan zastępów, odbierze Jerozolimie i Judzie podporę i laskę, wszelką podporę w chlebie i wszelką podporę w wodzie.

Albowiem oto panujący Pan zastępów odejmie od Jeruzalemu i od Judy łaskę, i podporę, wszelaką podporę chleba, i wszelaką podporę wody.

Mocarza i męża walecznego, sędziego i proroka, mędrca i starca;

Mocarza i męża walecznego, i sędziego, i proroka, i mędrca, i starca;

Dowódcę pięćdziesiątki i dostojnika, doradcę, wybitnego rzemieślnika i krasomówcę.

Rotmistrza nad pięćdziesiąt, a męża poważnego, i radcę, i mądrego rzemieślnika, i krasomówcę.

Książętami ustanowię chłopców, dzieci będą panować nad nimi.

I dam im dzieci za książęta; dzieci mówię panować będą nad nimi.

Ludzie będą gnębić jeden drugiego, każdy swego bliźniego. Dziecko powstanie przeciwko starcowi, a podły przeciwko dostojnikowi.

I będzie uciskał między ludem jeden drugiego, i bliźni bliźniego swego: powstanie dziecię przeciwko starcowi, a podły przeciwko zacnemu.

Gdy człowiek uchwyci się swego brata z domu swego ojca i powie: Masz ubranie, bądź naszym wodzem, niech te ruiny będą pod twoją ręką;

A gdy się uchwyci każdy brata swego z domu ojca swego, i rzecze: Masz odzienie, bądźże książęciem naszym, a upadek ten zatrzymaj ręką swą:

Ten przysięgnie w tym dniu, mówiąc: Nie będę opatrywał tych ran; w moim domu bowiem nie ma chleba ani ubrania; nie czyńcie mnie wodzem ludu.

Tedy on przysięże dnia onego, mówiąc: Nie będę zawiązywał tych ran: albowiem w domu moim niemasz chleba, ani odzienia; nie stanowcież mię książęciem nad ludem.

Bo Jerozolima upada, a Juda się wali, gdyż ich język i czyny są przeciwko Panu, aby pobudzić do gniewu oczy jego majestatu.

Bo Jeruzalem upada, a Juda się wali, dlatego, że język ich, i sprawy ich są przeciwko Panu, pobudzając do gniewu oczy majestatu jego.

Wyraz ich twarzy świadczy przeciwko nim; jak Sodoma ogłaszają swój grzech, nie kryją go. Biada ich duszy! Gdyż sami na siebie sprowadzają zło.

Postawa oblicza ich świadczy przeciwko nim; grzech swój, jako Sodomczycy, opowiadają, a nie tają go. Biada duszy ich! albowiem sami na się złe przywodzą.

Powiedzcie sprawiedliwemu, że będzie mu dobrze, bo będzie spożywać owoc swoich rąk.

Powiedzcie sprawiedliwemu, że mu dobrze będzie; bo owocu uczynków swoich pożywać będzie.

Biada niegodziwemu! Będzie mu źle, odpłacą mu bowiem według czynów jego rąk.

Ale biada niepobożnemu! źle mu będzie; albowiem odpłata rąk jego dana mu będzie.

Ciemięzcami mego ludu są dzieci i kobiety nim rządzą. O ludu mój! Twoi wodzowie cię zwodzą i niszczą drogę twoich ścieżek.

Książęta ludu mego są dziećmi, a niewiasty panują nad nimi. O ludu mój! ci, którzy cię wodzą, zwodzą cię, a drogę ścieżek twoich ukrywają.

Pan powstał, aby się rozprawić, stoi, aby sądzić lud.

Powstał Pan, aby sądził, stoi, aby sądził lud.

Pan stawi na sąd starszych swego ludu i ich książąt: Wy spustoszyliście moją winnicę, w waszych domach znajduje się łup ubogich.

Pan przyjdzie na sąd przeciwko starszym ludu swego, i przeciwko książętom ich, a rzecze: Wyście spustoszyli winnicę moję, zdzierstwo z ubogiego w domach waszych.

Po co miażdżycie mój lud i uciskacie oblicza ubogich? – mówi Pan Bóg zastępów.

Przeczże trzecie lud mój, a oblicza ubogich bijecie? mówi Pan, Pan zastępów.

Pan powiedział: Ponieważ wynoszą się córki Syjonu i chodzą z wyciągniętą szyją, uwodzą oczami, a chodząc, drepczą i pobrzękują swoimi nogami;

I rzekł Pan: Iż się wynoszą córki Syońskie, a chodzą szyje wyciągnąwszy, i mrugając oczyma przechodzą się, a drobno postępując nogami swemi szelest czynią:

Dlatego Pan ogoli wierzch głowy córek Syjonu i Pan obnaży ich nagość.

Przetoż obłysi Pan wierzch głowy córek Syońskich, a Pan sromotę ich obnaży.

W tym dniu Pan odejmie ozdobne brzękadła od ich stóp, ich czepce i księżyce;

Dnia onego odejmie Pan ochędóstwo podwiązek, także czepce i zawieszenia,

Łańcuszki, bransolety i welony;

Piżmowe jabłka, i manele, i zatyczki,

Czapeczki, ozdoby u nóg, opaski, naszyjniki i kolczyki;

Bieretki, i zapony, i bindy, i przedniczki, i nausznice;

Pierścionki i wisiorki na czołach;

Pierścionki, i naczelniki,

Odświętne szaty, płaszcze, szale i torebki;

Odmienne szaty, i płaszczyki, i podwiki, i wacki,

Zwierciadełka, bisior, turbany i narzutki.

Zwierciadła, i rantuszki, i tkanki, i letniki.

I wtedy zamiast wonności będzie smród, zamiast pasa będzie rozdarcie, zamiast upiętych włosów będzie łysina, zamiast szerokiej szaty będzie przepasanie worem i zamiast piękna będzie oparzenie.

I będzie miasto wonnych rzeczy smród, a miasto pasa rozpasanie, a miasto utrefionych włosów łysina, a miasto szerokiej szaty opasanie worem, a miasto piękności ogorzelina.

Twoi mężczyźni polegną od miecza i twoi mocarze – na wojnie.

Mężowie twoi od miecza upadną, a mocarze twoi w bitwie.

Jej bramy zasmucą się i zapłaczą, a ona, spustoszona, usiądzie na ziemi.

I zasmucą się, a płakać będą bramy jego, a spustoszony na ziemi siedzieć będzie.