Nowy Testament — oś czasu od narodzin Jezusa do Objawienia
Oś czasu Nowego Testamentu obejmuje życie Jezusa (hebr. Jeszua), Syna Bożego — od narodzin w Betlejem za dni Heroda, przez chrzest, nauczanie i śmierć w Paschę, po zmartwychwstanie — oraz pierwsze pokolenie Kościoła: wylanie Ducha w Szawuot, misję Pawła, listy apostolskie, zburzenie świątyni w 70 r. i Objawienie Jana.
Skąd biorą się daty
Ewangelie podają punkty zaczepienia, nie daty: panowanie Heroda (Mt 2,1), „w piętnastym roku panowania cesarza Tyberiusza" (Łk 3,1), wiek Jezusa „około trzydziestu lat" (Łk 3,23). Dlatego narodziny datuje się na ok. 6–4 p.n.e., a śmierć i zmartwychwstanie najczęściej na 30 albo 33 n.e. Pewną kotwicą dla Dziejów jest prokonsul Gallio w Koryncie (Dz 18,12), znany z inskrypcji z Delf.
Status «potwierdzona źródłami» oznacza datę znaną także z tekstów pozabiblijnych (asyryjskich, babilońskich, perskich, greckich, rzymskich). Pozostałe liczone są z tekstu Pisma albo umieszczone według kontekstu.
Jeszua (Jezus)
Obiecany Mesjasz rodzi się w Betlejem, naucza w Galilei i Judei, umiera w Paschę i zmartwychwstaje. W Nim wypełniają się Tora, prorocy i wyznaczone czasy Jahwe.
Jeszua nie znosi Tory, lecz ją wypełnia (Mt 5,17). Umiera jako Baranek Paschalny, spoczywa w Przaśniki, a zmartwychwstaje w dniu Pierwocin — Jego droga to kalendarz moadim.
- ok. 5 p.n.e.data sporna
Narodziny Jeszui w Betlejem
W Betlejem, mieście Dawida, rodzi się obiecany Mesjasz. Pasterze i mędrcy oddają Mu pokłon — wypełnia się proroctwo Micheasza.
Skąd data: Jezus urodził się „za dni króla Heroda" (Mt 2,1), a Herod umarł, gdy rodzina była w Egipcie (Mt 2,19). Śmierć Heroda datuje się zwykle na 4 p.n.e. (część badaczy: 1 p.n.e.). Data 25 grudnia nie pochodzi z Pisma.
- ok. 8 n.e.data sporna
Dwunastoletni Jeszua w Świątyni
Zagubiony po święcie chłopiec Jeszua rozmawia z nauczycielami w Świątyni: „Czy nie wiedzieliście, że w sprawach mego Ojca być muszę?".
Skąd data: „gdy miał dwanaście lat" (Łk 2,42) — rok zależy od daty narodzin.
- ok. 27 n.e.data sporna
Chrzest i początek służby
Jan chrzci Jeszuę w Jordanie; Duch zstępuje, a głos z nieba świadczy o Synu. Po kuszeniu na pustyni Jeszua zaczyna głosić królestwo.
Skąd data: Piętnasty rok Tyberiusza (Łk 3,1) to 28/29 n.e., jeśli liczyć od śmierci Augusta, albo 26/27, jeśli od współrządów.
- ok. 28 n.e.data przybliżona
Kazanie na Górze
Jeszua wykłada serce Tory: „Nie przyszedłem znieść Prawa, lecz wypełnić". Błogosławieństwa i nowe spojrzenie na przymierze.
Skąd data: Początek działalności w Galilei; bez daty w tekście.
- ok. 30 n.e.data sporna
Wjazd do Jerozolimy i Pascha
Jeszua wjeżdża do Jerozolimy jako pokorny Król. W wieczór Paschy ustanawia pamiątkę: „Ten kielich to nowe przymierze w mojej krwi".
Skąd data: Najczęściej 30 albo 33 n.e. — zależnie od daty chrztu, liczby Pasch w Ewangelii Jana i kalendarza Paschy.
- ok. 30 n.e.data sporna
Ukrzyżowanie — Baranek Paschalny
W dzień Paschy Jeszua umiera na krzyżu jako Baranek Boży: „Wykonało się". Zasłona Świątyni rozdziera się — otwarty dostęp do Boga.
Skąd data: Najczęściej 30 albo 33 n.e.; w Paschę (J 19,14).
- ok. 30 n.e.data sporna
Zmartwychwstanie w Pierwociny
Trzeciego dnia grób jest pusty — Jeszua zmartwychwstaje w dniu Pierwocin, „jako pierwszy plon" tych, którzy zasnęli. Śmierć pokonana.
Skąd data: Ten sam rok co ukrzyżowanie (30 albo 33 n.e.).
Kościół apostolski
W Szawuot Duch zostaje wylany na uczniów; wspólnota rośnie w Jerozolimie i przez posługę Pawła sięga narodów. Zburzenie Świątyni (70 n.e.) kończy epokę.
- ok. 35 n.e.data przybliżona
Męczeństwo Szczepana; nawrócenie Szawła
Prześladowanie rozprasza uczniów, niosąc dobrą nowinę dalej. Pod Damaszkiem sam Jeszua zatrzymuje Szawła, przyszłego apostoła Pawła.
Skąd data: Rekonstrukcja z Ga 1,18 i 2,1 — „trzy lata później" i „po czternastu latach" przed soborem.
- ok. 95 n.e.data sporna
Jan spisuje Objawienie
Zesłany na Patmos apostoł Jan otrzymuje wizję końca dziejów: nowe niebo, nowa ziemia i powrót Króla. Historia Pisma otwiera się na wieczność.
Skąd data: Ok. 95 n.e. (za Domicjana, wg Ireneusza) albo przed 70 n.e. (za Nerona).