Studiuj werset

Księga Psalmów 32,6

„Dlatego do ciebie będzie się modlił każdy pobożny w czasie, gdy można cię znaleźć; nawet w czasie powodzi wielkich wód, one go nie dosięgną."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Oto się tobie będzie modlił każdy święty, czasu, którego możesz być znaleziony, a choć wzbiorą powodzi wód wielkich, przecież go nie dosięgną."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: O to winien się modlić do Ciebie każdy pobożny, w czasie, w którym może Cię znaleźć, aby go nie dosięgnął wylew wielkich wód.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Dlatego będzie się modlił do ciebie wszelki święty czasu pogodnego: wszakże w potopie wód mnogich, do niego się nie przybliżą.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A dlategoż każdy miłosierny będzie się modlił ku tobie na ten czas gdy cię naleść może: A chociaż zbiorą powodzi wod wielkich, przedsię nie przyidą do niego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Dlatego do Ciebie będzie się modlił każdy pobożny w czasie, gdy można Cię znaleźć; w czasie powodzi największych wód, one na pewno go nie dosięgną.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For this shall every one that is godly pray unto thee in a time when thou mayest be found: surely in the floods of great waters they shall not come nigh unto him.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Therefore let all the godly pray to You while You may be found. Surely when great waters rise, they will not come near.
WEB · World English Bible, 2020: For this, let everyone who is godly pray to you in a time when you may be found. Surely when the great waters overflow, they shall not reach to him.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Pro hac orabit ad te omnis sanctus in tempore opportuno. Verumtamen in diluvio aquarum multarum, ad eum non approximabunt.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: עַל־זֹ֡את יִתְפַּלֵּ֬ל כָּל־חָסִ֨יד ׀ אֵלֶיךָ֮ לְעֵ֪ת מְ֫צֹ֥א רַ֗ק לְ֭שֵׁטֶף מַ֣יִם רַבִּ֑ים אֵ֝לָ֗יו לֹ֣א יַגִּֽיעוּ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὑπὲρ ταύτης προσεύξεται πρὸς σὲ πᾶς ὅσιος ἐν καιρῷ εὐθέτῳ· πλὴν ἐν κατακλυσμῷ ὑδάτων πολλῶν πρὸς αὐτὸν οὐκ ἐγγιοῦσι.

Porównaj cały rozdział Ps 32 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (16)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 55,6 →
„Szukajcie Pana, póki może być znaleziony; wzywajcie go, póki jest blisko.”
Iz 43,2 →
„Gdy pójdziesz przez wody, będę z tobą, jeśli przez rzeki, one cię nie zaleją. Gdy pójdziesz przez ogień, nie spłoniesz i płomień cię nie spali.”
2Kor 6,2 →
„(Mówi bowiem Bóg: W czasie pomyślnym wysłuchałem cię, a w dniu zbawienia przyszedłem ci z pomocą. Oto teraz czas pomyślny, oto teraz dzień zbawienia.)”
Prz 1,28 →
„Wtedy będą mnie wzywać, a nie wysłucham; będą mnie szukać pilnie, lecz mnie nie znajdą.”
Ps 4,3 →
„Wiedzcie, że Pan oddzielił dla siebie pobożnego. Pan wysłucha, gdy zawołam do niego.”
Ps 34,2–5 →
„Moja dusza będzie się chlubić Panem; pokorni to usłyszą i rozradują się. Uwielbiajcie Pana ze mną i wspólnie wywyższajmy jego imię. Szukałem Pana, a on mnie wysłuchał i uwolnił od wszystkich mych trwóg.…”
Mt 7,24–27 →
„Każdego więc, kto słucha tych moich słów i wypełnia je, przyrównam do człowieka mądrego, który zbudował swój dom na skale. I spadł deszcz, przyszła powódź, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom, ale się nie zawalił, bo był założony na skale.…”
Ps 40,3 →
„I włożył w moje usta nową pieśń, chwałę dla naszego Boga. Wielu to zobaczy i ulęknie się, i zaufa Panu.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (8)

Ps 42,7 →
„Przepaść przyzywa przepaść szumem twoich upustów; wszystkie twoje fale i nawałnice przewalają się nade mną.”
J 7,34 →
„Będziecie mnie szukać, ale nie znajdziecie, a gdzie ja będę, wy przyjść nie możecie.”
Ps 69,13–15 →
„Ale ja kieruję swoją modlitwę do ciebie, Panie, w czasie pomyślnym; Boże, wysłuchaj mnie według twego wielkiego miłosierdzia, dla prawdy twego zbawienia. Uwolnij mnie z błota, abym nie ugrzązł; ocal mnie od tych, którzy mnie nienawidzą, i z głębokich wód.…”
Ps 124,4–5 →
„Wtedy wody zalałyby nas, a potok porwałby nasze dusze; Wtedy gwałtowne wody porwałyby nasze dusze.”
Ps 144,7 →
„Wyciągnij swą rękę z wysokości; wybaw mnie i ocal z wielkich wód, z rąk cudzoziemców;”
Rdz 7,17–22 →
„A potop trwał na ziemi czterdzieści dni i wody wezbrały, i podniosły arkę, i unosiła się nad ziemią. Wody wzmogły się i wezbrały bardzo nad ziemią, i pływała arka po wodach. I wody bardzo się wzmogły nad ziemią, i zakryły wszystkie wysokie góry, które były pod całym niebem.…”
Łk 19,42–44 →
„Mówiąc: O gdybyś i ty poznało, przynajmniej w tym twoim dniu, co służy twemu pokojowi! Lecz teraz zakryte jest to przed twoimi oczami. Przyjdą bowiem na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem, oblegną cię i ścisną zewsząd.…”
Tt 2,12 →
„Pouczająca nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i światowych pożądliwości, trzeźwo, sprawiedliwie i pobożnie żyli na tym świecie;”