Studiuj werset

Księga Psalmów 124,4

„Wtedy wody zalałyby nas, a potok porwałby nasze dusze;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tedyćby nas były wody zabrały a strumień porwałby był duszę naszę;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Wtedy by nas wody zalały, a strumień wezbrał nad naszą duszą.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Snadźby nas była woda zatopiła, strumień przeszła dusza nasza.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tedyćby nas zabrały wody, a potoki zatopiłyby dusze nasze.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Wtedy zmyłyby nas wody, a potok przelałby się nad naszymi duszami;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Then the waters had overwhelmed us, the stream had gone over our soul:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: then the floods would have engulfed us, then the torrent would have overwhelmed us,
WEB · World English Bible, 2020: then the waters would have overwhelmed us, the stream would have gone over our soul.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: forsitan aqua absorbuisset nos;

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אֲ֭זַי הַמַּ֣יִם שְׁטָפ֑וּנוּ נַ֗֜חְלָה עָבַ֥ר עַל־נַפְשֵֽׁנוּ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἄρα τὸ ὕδωρ ἂν κατεπόντισεν ἡμᾶς, χείμαρρον διῆλθεν ἡ ψυχὴ ἡμῶν·

Porównaj cały rozdział Ps 124 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (8)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 69,15 →
„Niech nie zaleją mnie wezbrane wody ani nie pożre głębia i niech otchłań nie zamknie nade mną swej paszczy.”
Ap 17,15 →
„I powiedział do mnie: Wody, które widziałeś, nad którymi siedzi nierządnica, to ludy, tłumy, narody i języki.”
Ap 12,15–16 →
„I wyrzucił wąż ze swojej paszczy za kobietą wodę jak rzekę, aby ją rzeka porwała. Lecz ziemia przyszła kobiecie z pomocą i otworzyła ziemia swą gardziel, i pochłonęła rzekę, którą smok wyrzucił ze swojej paszczy.”
Ps 32,6 →
„Dlatego do ciebie będzie się modlił każdy pobożny w czasie, gdy można cię znaleźć; nawet w czasie powodzi wielkich wód, one go nie dosięgną.”
Ps 69,2 →
„Grzęznę w głębokim błocie, gdzie nie ma dna; dostałem się w głębokie wody i nurt mnie porywa.”
Iz 8,7–8 →
„Oto Pan sprowadzi na niego wody rzeki, gwałtowne i obfite – króla Asyrii i całą jego chwałę. Wystąpi ze wszystkich swoich strumieni i wyleje ze wszystkich swoich brzegów.…”
Iz 59,19 →
„I ci, którzy są na zachodzie, będą się bali imienia Pana, i ci, którzy na wschodzie – jego chwały. Gdy wróg przyjdzie jak rzeka, Duch Pana przepędzi go.”
Jr 46,7–8 →
„Kim jest ten, co się podnosi jak rzeka, a jego wody piętrzą się jak rzeki? Egipt podnosi się jak rzeka, a jego wody piętrzą się jak w rzece i mówi: Podnoszę się, pokryję ziemię, zniszczę miasto i jego mieszkańców.”