Studiuj werset

Księga Psalmów 144,7

„Wyciągnij swą rękę z wysokości; wybaw mnie i ocal z wielkich wód, z rąk cudzoziemców;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Ściągnij rękę swą z wysokości; wybaw mię, a wyrwij mię z wód wielkich, z ręki cudzoziemców."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Spuść z wysokości Twoją rękę i mnie wybaw; ocal z wielkich powodzi oraz z ręki synów obczyzny;
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Spuść rękę twoję z wysokości: wyrwij mię, a wybaw mię z wód wielkich, i z ręki synów obcych.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Sciągni rękę twą z wysokości, a odkup mię, wyrwi mię z wod wielkich, y z ręki synow obcych.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Wyciągnij swoją rękę z wysokości; wybaw mnie i ocal z wielkich wód, z ręki synów obcych;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Send thine hand from above; rid me, and deliver me out of great waters, from the hand of strange children;
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Reach down from on high; set me free and rescue me from the deep waters, from the grasp of foreigners,
WEB · World English Bible, 2020: Stretch out your hand from above, rescue me, and deliver me out of great waters, out of the hands of foreigners,

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Emitte manum tuam de alto: eripe me, et libera me de aquis multis, de manu filiorum alienorum:

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: שְׁלַ֥ח יָדֶ֗יךָ מִמָּ֫ר֥וֹם פְּצֵ֣נִי וְ֭הַצִּילֵנִי מִמַּ֣יִם רַבִּ֑ים מִ֝יַּ֗ד בְּנֵ֣י נֵכָֽר׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐξαπόστειλον τὴν χεῖρά σου ἐξ ὕψους, ἐξελοῦ με καὶ ρῦσαί με ἐξ ὑδάτων πολλῶν, ἐκ χειρὸς υἱῶν ἀλλοτρίων,

Porównaj cały rozdział Ps 144 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 18,16 →
„Posłał z wysoka, chwycił mnie, wyciągnął mnie z wielkich wód.”
Ps 69,1–2 →
„Wybaw mnie, Boże, bo wody sięgają aż do mojej duszy. Grzęznę w głębokim błocie, gdzie nie ma dna; dostałem się w głębokie wody i nurt mnie porywa.”
Ps 54,3 →
„Gdyż obcy powstali przeciwko mnie, a okrutnicy czyhają na moją duszę; nie mają Boga przed oczami. Sela.”
Ap 17,15 →
„I powiedział do mnie: Wody, które widziałeś, nad którymi siedzi nierządnica, to ludy, tłumy, narody i języki.”
2Sm 22,17 →
„Posłał z wysoka, chwycił mnie, wyciągnął z wielkich wód.”
Ps 18,44 →
„Jak tylko usłyszą o mnie, będą mi posłuszni, cudzoziemcy będą udawać uległość.”
Ps 93,3–4 →
„Podniosły rzeki, Panie, podniosły rzeki swój szum, podniosły rzeki swoje fale. Nad szum wielkich wód, nad potężne fale morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.”
Mt 27,43 →
„Ufał Bogu, niech go teraz wybawi, jeśli go sobie upodobał. Przecież powiedział: Jestem Synem Bożym.”
Ap 12,15–16 →
„I wyrzucił wąż ze swojej paszczy za kobietą wodę jak rzekę, aby ją rzeka porwała. Lecz ziemia przyszła kobiecie z pomocą i otworzyła ziemia swą gardziel, i pochłonęła rzekę, którą smok wyrzucił ze swojej paszczy.”