Studiuj werset

Księga Psalmów 31,22

„Powiedziałem w pośpiechu: Odrzuciłeś mnie sprzed twych oczu; lecz ty wysłuchałeś głosu mego błagania, gdy wołałem do ciebie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Jam rzekł w uciekaniu mojem: Odrzuconym jest od oczów twych; aleś ty wysłuchał głos modlitw moich, gdym wołał do ciebie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A ja, w moim przerażeniu powiedziałem: Jestem odtrącony sprzed Twojego oblicza; ale kiedy do Ciebie wołałem, Ty słyszałeś głos mej modlitwy.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A jam mówił w zdumieniu umysłu mego: Jestem odrzucon od obliczności oczu twoich: przetoś wysłuchał głos modlitwy mojéj, gdym wołał do ciebie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ale gdym prętko vciekał mowiłem: Odrzuconem iest od oczu twych wszakożeś ty wysłuchał głosu modlitwy moiey gdym wołał ku tobie.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: A ja powiedziałem w moim popłochu: Odrzuciłeś mnie sprzed Twoich oczu; a jednak wysłuchałeś głosu moich błagań o przychylność, gdy wołałem do Ciebie.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For I said in my haste, I am cut off from before thine eyes: nevertheless thou heardest the voice of my supplications when I cried unto thee.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: In my alarm I said, “I am cut off from Your sight!” But You heard my plea for mercy when I called to You for help.
WEB · World English Bible, 2020: As for me, I said in my haste, “I am cut off from before your eyes.” Nevertheless you heard the voice of my petitions when I cried to you.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Ego autem dixi in excessu mentis meæ: Projectus sum a facie oculorum tuorum: ideo exaudisti vocem orationis meæ, dum clamarem ad te.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַאֲנִ֤י ׀ אָ֘מַ֤רְתִּי בְחָפְזִ֗י נִגְרַזְתִּי֮ מִנֶּ֪גֶד עֵ֫ינֶ֥יךָ אָכֵ֗ן שָׁ֭מַעְתָּ ק֥וֹל תַּחֲנוּנַ֗י בְּשַׁוְּעִ֥י אֵלֶֽיךָ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ ἐκστάσει μου· ἀπέρριμμαι ἀπὸ προσώπου τῶν ὀφθαλμῶν σου. διὰ τοῦτο εἰσήκουσας τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς σέ.

Porównaj cały rozdział Ps 31 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (16)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 116,11 →
„Powiedziałem w zatrwożeniu: Każdy człowiek to kłamca.”
Hbr 5,7 →
„On za dni swego ciała zanosił z głośnym wołaniem i ze łzami modlitwy i usilne prośby do tego, który mógł go wybawić od śmierci, i został wysłuchany z powodu swojej bogobojności.”
Hi 35,14 →
„Chociaż mówisz, że go nie widzisz, sąd jest przed nim, więc mu zaufaj.”
Ps 6,9 →
„Usłyszał Pan moją prośbę, Pan przyjął moją modlitwę.”
Ps 88,16 →
„Twój srogi gniew spadł na mnie i wyniszczyła mnie twoja groza.”
Ez 37,11 →
„I powiedział do mnie: Synu człowieczy, te kości to cały dom Izraela. Oto mówią: Nasze kości wyschły, nasza nadzieja przepadła, jesteśmy zgubieni.”
Jon 2,7–9 →
„Gdy moja dusza we mnie omdlewała, wspomniałem na Pana, a moja modlitwa przyszła do ciebie, do twej świętej świątyni. Ci, którzy trzymają się próżnych marności, pozbawiają się miłosierdzia; Ale ja z głosem dziękczynienia będę ci składał ofiary, wypełnię to, co ślubowałem. Od Pana pochodzi wybawienie.”
1Sm 23,26 →
„I Saul szedł po jednej stronie góry, a Dawid i jego ludzie szli po drugiej stronie góry. I Dawid spieszył się, aby ujść przed Saulem, gdyż Saul i jego ludzie już otaczali Dawida i jego ludzi, aby ich pojmać.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (8)

1Sm 27,1 →
„Dawid jednak powiedział sobie w sercu: Któregoś dnia zginę z ręki Saula. Nie ma dla mnie nic lepszego, niż bym uszedł szybko do ziemi Filistynów. Wtedy Saul będzie zrozpaczony szukaniem mnie po wszystkich granicach Izraela. I tak ujdę z jego rąk.”
2Krn 33,11–13 →
„Dlatego Pan sprowadził na nich dowódców wojska króla Asyrii, którzy pojmali Manassesa spośród cierni, zakuli go w łańcuchy i zaprowadzili do Babilonu. Kiedy znalazł się w ucisku, modlił się do Pana, swego Boga, i bardzo się ukorzył przed Bogiem swoich ojców; I modlił się do niego.…”
Iz 6,5 →
„I powiedziałem: Biada mi! Już zginąłem; jestem bowiem człowiekiem o nieczystych wargach i mieszkam wśród ludu o nieczystych wargach, a moje oczy widziały Króla, Pana zastępów.”
Iz 38,10–12 →
„Mówiłem, gdy skrócono moje dni: Zejdę do bram grobu, zostanę pozbawiony reszty swoich lat. Powiedziałem: Nie ujrzę Pana, Pana w ziemi żyjących. Już nie zobaczę człowieka pośród mieszkańców świata. Moje życie przeminęło i przenoszone jest ode mnie jak namiot pasterski.…”
Iz 49,14 →
„Ale Syjon powiedział: Pan mnie opuścił, Pan o mnie zapomniał.”
Lm 3,54–55 →
„Wezbrały wody nad moją głową i powiedziałem: Już po mnie! Wzywałem twego imienia, Panie, z głębokiego lochu.”
Jon 2,4 →
„Wtedy powiedziałem: Zostałem wygnany sprzed twoich oczu, ale będę jeszcze patrzył w stronę twej świętej świątyni.”
Ps 31,17 →
„Panie, niech nie doznam wstydu, skoro cię wzywam; niech niegodziwi się wstydzą i zamilkną w grobie.”