Studiuj werset

Księga Izajasza 38,10

„Mówiłem, gdy skrócono moje dni: Zejdę do bram grobu, zostanę pozbawiony reszty swoich lat."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Jam rzekł w ukróceniu dni moich: Wnijdę do bram grobu, pozbawion będę ostatka lat swoich;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Jam rzekł: W połowicy dni moich pójdę do bram piekielnych: szukałem ostatka lat moich.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Mowiłem przy vkroceniu dni moich, Poydę do bran grobu, pozbawionem ostatka lat moich.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: I said in the cutting off of my days, I shall go to the gates of the grave: I am deprived of the residue of my years.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: I said, “In the prime of my life I must go through the gates of Sheol and be deprived of the remainder of my years.”
WEB · World English Bible, 2020: I said, “In the middle of my life I go into the gates of Sheol. I am deprived of the residue of my years.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Ego dixi in dimidio dierum meorum: Vadam ad portas inferi; quæsivi residuum annorum meorum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אֲנִ֣י אָמַ֗רְתִּי בִּדְמִ֥י יָמַ֛י אֵלֵ֖כָה בְּשַׁעֲרֵ֣י שְׁא֑וֹל פֻּקַּ֖דְתִּי יֶ֥תֶר שְׁנוֹתָֽי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: Ἐγὼ εἶπα· ἐν τῷ ὕψει τῶν ἡμερῶν μου πορεύσομαι ἐν πύλαις ᾅδου, καταλείψω τὰ ἔτη τὰ ἐπίλοιπα.

Porównaj cały rozdział Iz 38 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 102,24 →
„Powiedziałem: Mój Boże, nie zabieraj mnie w połowie moich dni; twoje lata bowiem trwają z pokolenia na pokolenie.”
2Kor 1,9 →
„Więcej, sami w sobie mieliśmy wyrok śmierci, abyśmy nie ufali samym sobie, lecz Bogu, który wskrzesza umarłych.”
Hi 7,7 →
„Pamiętaj, że moje życie jest wiatrem, moje oko już nie zobaczy dobra.”
Ps 107,18 →
„Ich dusza brzydzi się wszelkim pokarmem i zbliżają się do bram śmierci.”
Hi 6,11 →
„Jaka jest moja siła, abym miał wytrwać? Jaki jest mój koniec, abym przedłużał swoje życie?”