wołać

Oto wołam o krzywdę, ale nikt nie słucha; krzyczę, ale nie ma sądu.

Ludzie w mieście wzdychają, dusze śmiertelnie rannych wołają, a Bóg im w tym nie przeszkadza.

Bo wybawiałem ubogiego, gdy wołał, sierotę oraz tego, który nie miał pomocnika.

Wołam do ciebie, ale nie słuchasz mnie; staję, a na mnie nie patrzysz.

Chodzę sczerniały, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.

Ludzie krzyczą z powodu mnóstwa ucisków, wołają z powodu ramienia mocarzy.

Lecz ludzie obłudnego serca gromadzą gniew, nie wołają, kiedy ich wiąże.

Kto dostarcza krukowi pokarmu, gdy jego młode wołają do Boga i tułają się bez pożywienia?

W moim utrapieniu wzywałem Pana i wołałem do mego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie dotarło przed jego oblicze, do jego uszu.

Wołali, lecz nie było nikogo, kto by ich wybawił; wołali do Pana, lecz ich nie wysłuchał.

Bo nie wzgardził ani się nie brzydził utrapieniem ubogiego, ani nie ukrył przed nim swego oblicza, lecz gdy ten do niego wołał, wysłuchał go.

Usłysz głos mego błagania, gdy wołam do ciebie, gdy podnoszę ręce ku twojemu miejscu najświętszemu.

Panie, Boże mój, wołałem do ciebie i uzdrowiłeś mnie.

Powiedziałem w pośpiechu: Odrzuciłeś mnie sprzed twych oczu; lecz ty wysłuchałeś głosu mego błagania, gdy wołałem do ciebie.

Ocali bowiem ubogiego, gdy zawoła, i nędznego, który nie ma pomocnika.

Lecz ja, Panie, do ciebie wołam; rankiem wita cię moja modlitwa.

Wstaję przed świtem i wołam, oczekuję na twoje słowo.

Wtedy będziesz wzywał, a Pan wysłucha; zawołasz, a odpowie: Oto jestem. Jeśli usuniesz spośród siebie jarzmo, przestaniesz wytykać palcem i mówić nieprawości;

A choć wołam i krzyczę, zatyka uszy na moją modlitwę.

I powiedział: Wołałem do Pana w swoim ucisku i wysłuchał mnie; z głębi piekła wołałem i wysłuchałeś mego głosu.

Panie, jak długo będę wołać, a nie będziesz wysłuchiwał? Jak długo będę krzyczeć do ciebie o krzywdzie, a nie będziesz wybawiał?