Studiuj werset

Objawienie Jana 3,19

„Ja wszystkich, których miłuję, strofuję i karcę. Bądź więc gorliwy i pokutuj."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Ja którychkolwiek miłuję, strofuję i karzę. Bądź tedy gorliwym, a pokutuj."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Ja, ilukolwiek pokocham, tych poprawiam i uczę. Ubiegaj się więc, gorliwie oraz skrusz się.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Ja które miłuję, strofuję i karzę. Bądź tedy żarliwym, a pokutuj.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ia ktorekolwiek miłuię, ty karzę y nauczam, ruszże się y vpamiętay.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Wszystkich, których kocham, upominam i karzę. Bądź gorliwy i opamiętaj się!
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Ja tych, których miłuję, napominam i wychowuję. Bądź więc gorliwy i upamiętaj się.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Tylu, ilu miłuję, gromię i karcę: bądź więc gorliwy, i skrusz się.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Those I love, I rebuke and discipline. Therefore be earnest and repent.
WEB · World English Bible, 2020: As many as I love, I reprove and chasten. Be zealous therefore, and repent.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Ego quos amo, arguo, et castigo. Æmulare ergo, et pœnitentiam age.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Ἐγὼ ὅσους ἐὰν φιλῶ, ἐλέγχω καὶ παιδεύω· ζήλωσον οὖν καὶ μετανόησον.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: ἐγὼ ὅσους ἐὰν φιλῶ, ἐλέγχω καὶ παιδεύω· ζήλευε οὖν καὶ μετανόησον.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: ἐγὼ ὅσους ἐὰν φιλῶ ἐλέγχω καὶ παιδεύω· ζήλευε οὖν καὶ μετανόησον.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: ἐγὼ ὅσους ἐὰν φιλῶ ἐλέγχω καὶ παιδεύω· ζήλευε οὖν καὶ μετανόησον.

Porównaj cały rozdział Ap 3 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Prz 3,11–12 →
„Synu mój, nie gardź karceniem Pana i nie zniechęcaj się jego upomnieniem. Bo kogo Pan miłuje, tego karze, jak ojciec syna, którego kocha.”
1Kor 11,32 →
„Lecz gdy jesteśmy sądzeni, przez Pana jesteśmy karceni, abyśmy nie byli potępieni wraz ze światem.”
Hbr 12,5–11 →
„I zapomnieliście o napomnieniu, które jest kierowane do was jako synów: Mój synu, nie lekceważ karania Pana i nie zniechęcaj się, gdy on cię napomina. Kogo bowiem Pan miłuje, tego karze, a chłoszcze każdego, którego za syna przyjmuje. Jeśli znosicie karanie, Bóg obchodzi się z wami jak z synami.…”
Hi 5,17 →
„Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; nie gardź więc karceniem Wszechmocnego.”
Ap 2,5 →
„Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i pokutuj, i spełniaj pierwsze uczynki. A jeśli nie, przyjdę do ciebie szybko i ruszę twój świecznik z jego miejsca, jeśli nie będziesz pokutował.”
Jr 31,18 →
„Zaprawdę, usłyszałem jak Efraim się użala: Karciłeś mnie i poniosłem karę jak nieokiełznane cielę. Nawróć mnie, a będę nawrócony, bo ty jesteś Panem, moim Bogiem.”
Jr 10,24 →
„Karć mnie, Panie, ale według słusznej miary, nie w swym gniewie, abyś mnie nie zniszczył.”
2Kor 7,11 →
„To bowiem, że byliście zasmuceni według Boga, jakąż wielką wzbudziło w was pilność, jakie uniewinnianie się, jakie oburzenie, jaką bojaźń, jaką tęsknotę, jaką gorliwość, jakie wymierzenie kary! We wszystkim okazaliście się czyści w tej sprawie.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Pwt 8,5 →
„Rozważ więc w swym sercu, że jak człowiek karze swego syna, tak Pan, twój Bóg, karze ciebie.”
2Sm 7,14 →
„Ja będę mu ojcem, a on będzie mi synem. Jeśli zgrzeszy, skarcę go rózgą ludzką i razami synów ludzkich.”
Prz 15,32 →
„Kto odrzuca karność, gardzi własną duszą, a kto przyjmuje upomnienie, nabiera rozumu.”
Prz 22,15 →
„Głupota jest przywiązana do serca dziecka, ale rózga karności wypędzi ją z niego.”
Ap 2,21–22 →
„I dałem jej czas, aby pokutowała ze swego nierządu, ale nie pokutowała. Oto rzucę ją na łoże, a tych, którzy z nią cudzołożą, w ucisk wielki, jeśli nie będą pokutować ze swoich uczynków;”
Ps 39,11 →
„Gdy karą chłoszczesz człowieka za nieprawość, to jak mól niszczysz jego piękno; doprawdy marnością jest każdy człowiek. Sela.”
Ps 69,9 →
„Bo gorliwość o twój dom zżarła mnie i spadły na mnie urągania urągających tobie.”
Iz 26,16 →
„Panie, w ucisku ciebie szukali; gdy ich karałeś, wylewali swoje modlitwy.”
Jr 7,28 →
„Dlatego mów do nich: To jest naród, który nie słucha głosu Pana, swego Boga, ani nie przyjmuje pouczenia. Zginęła prawda, została starta z ich ust.”
Ps 6,1 →
„Panie, nie karć mnie w swoim gniewie i nie karz mnie w swojej zapalczywości.”
Ps 94,10 →
„Czy ten, który chłoszcze narody, nie będzie karał? Ten, który uczy człowieka wiedzy, czy nie wie?”
Prz 15,10 →
„Sroga kara należy się temu, kto zbacza z drogi, a kto nienawidzi upomnień, umrze.”