Studiuj werset

Księga Nehemiasza 8,12

„Rozszedł się więc cały lud, aby jeść i pić, aby rozsyłać porcje i radować się bardzo, gdyż zrozumiał słowa, które mu ogłoszono."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tedy odszedł wszystek lud, aby jedli i pili, i aby innym cząstki posyłali. I weselili się bardzo, przeto, że zrozumieli słowa, których i nauczano."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: wtedy cały lud odszedł, by jeść, pić oraz posyłać część innym. I bardzo się weselili, gdyż zrozumieli słowa, których ich nauczano.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Odszedł tedy wszystek lud, aby jadł i pił i posyłał części i czynił wielkie wesele, iż wyrozumieli słowa, których nauczył ich był.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A tak się rozszedł wszytek lud aby iedli y pili, y inym cząstki posyłali, a iżby się wielkiem weselem weselili, Abowiem wyrozumieli byli słowa ktorych ich vczono.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And all the people went their way to eat, and to drink, and to send portions, and to make great mirth, because they had understood the words that were declared unto them.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then all the people began to eat and drink, to send out portions, and to rejoice greatly, because they understood the words that had been made known to them.
WEB · World English Bible, 2020: All the people went their way to eat, to drink, to send portions, and to celebrate, because they had understood the words that were declared to them.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Abiit itaque omnis populus ut comederet, et biberet, et mitteret partes, et faceret lætitiam magnam: quia intellexerant verba quæ docuerat eos.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיֵּלְכ֨וּ כָל־הָעָ֜ם לֶאֱכֹ֤ל וְלִשְׁתּוֹת֙ וּלְשַׁלַּ֣ח מָנ֔וֹת וְלַעֲשׂ֖וֹת שִׂמְחָ֣ה גְדוֹלָ֑ה כִּ֤י הֵבִ֙ינוּ֙ בַּדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הוֹדִ֖יעוּ לָהֶֽם׃ ס
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἀπῆλθε πᾶς ὁ λαὸς φαγεῖν καὶ πιεῖν καὶ ἀποστέλλειν μερίδας καὶ ποιῆσαι εὐφροσύνην μεγάλην, ὅτι συνῆκαν ἐν τοῖς λόγοις οἷς ἐγνώρισεν αὐτοῖς.

Porównaj cały rozdział Ne 8 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (14)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 119,174 →
„Panie, pragnę twego zbawienia, a twoje prawo jest moją rozkoszą.”
Ne 8,7–8 →
„Także Jeszua, Bani, Szerebiasz, Jamin, Akkub, Szabbetaj, Hodiasz, Maasejasz, Kelita, Azariasz, Jozabad, Chanan, Pelajasz i Lewici nauczali lud prawa. A lud stał na swoim miejscu. Czytali więc z księgi Prawa Bożego wyraźnie i wyjaśniali znaczenie tak, żeby zrozumiano to, co czytali.”
Ps 119,72 →
„Prawo twoich ust jest lepsze dla mnie niż tysiące sztuk złota i srebra.”
Ps 119,97 →
„O, jakże miłuję twoje prawo! Przez cały dzień o nim rozmyślam.”
Ps 119,103–104 →
„O, jakże słodkie są twoje słowa dla mego podniebienia! Są słodsze niż miód dla moich ust. Dzięki twoim przykazaniom nabywam rozumu; dlatego nienawidzę wszelkiej ścieżki fałszywej.”
Ps 119,111 →
„Wziąłem twoje świadectwa jako wieczne dziedzictwo, bo są radością mego serca.”
Ps 119,127 →
„Dlatego umiłowałem twoje przykazania nad złoto, nad szczere złoto.”
Ps 119,130 →
„Początek twoich słów oświeca i daje rozum prostym.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (6)

Ps 119,171 →
„Moje wargi wygłoszą chwałę, gdy nauczysz mnie twoich praw.”
Łk 24,32 →
„I mówili między sobą: Czy nasze serce nie pałało w nas, gdy rozmawiał z nami w drodze i otwierał nam Pisma?”
Hi 23,12 →
„Od przykazania jego ust nie odchodziłem; ceniłem słowa jego ust bardziej niż mój własny pokarm.”
Ps 19,8–11 →
„Nakazy Pana są prawe, radujące serce; przykazanie Pana czyste, oświecające oczy. Bojaźń Pana jest czysta, trwająca na wieki; sądy Pana prawdziwe, wszystkie są słuszne. Bardziej pożądane niż złoto, niż mnóstwo szczerego złota, i słodsze niż miód, nawet niż plaster miodu.…”
Ps 119,14 →
„Cieszę się drogą twoich świadectw bardziej niż z wszelkiego bogactwa.”
Ps 119,16 →
„Rozkoszuję się twoimi prawami i nie zapominam twoich słów.”