Studiuj werset

Księga Psalmów 56,4

„W Bogu będę wysławiać jego słowo; Bogu ufam i nie będę się bał tego, co człowiek może mi uczynić."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Boga wysławiać będę dla słowa jego; w Bogu nadzieję będę miał, ani się będę bał, żeby mi co ciało uczynić mogło."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: W Bogu się chlubię Jego Słowem oraz polegam na Bogu; zatem się nie obawiam, cóż mi może uczynić cielesna natura?
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: W Bogu wysławiać będę mowy moje, w Bogum nadzieję miał: nie będę się bał, co mi uczyni ciało.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Będę chwalił Boga dla słowa iego, będę vfał Bogu, ani się bać będę by mi co vczyniło ciało.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: W Bogu będę wysławiać Jego słowo; Bogu ufam i nie będę się lękał, co zrobi mi człowiek?

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: In God I will praise his word, in God I have put my trust; I will not fear what flesh can do unto me.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: In God, whose word I praise— in God I trust. I will not be afraid. What can man do to me?
WEB · World English Bible, 2020: In God, I praise his word. In God, I put my trust. I will not be afraid. What can flesh do to me?

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Ab altitudine diei timebo: ego vero in te sperabo.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: בֵּאלֹהִים֮ אֲהַלֵּ֪ל דְּבָ֫ר֥וֹ בֵּאלֹהִ֣ים בָּ֭טַחְתִּי לֹ֣א אִירָ֑א מַה־יַּעֲשֶׂ֖ה בָשָׂ֣ר לִֽי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐν τῷ Θεῷ ἐπαινέσω τοὺς λόγους μου, ἐπὶ τῷ Θεῷ ἤλπισα, οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι σάρξ.

Porównaj cały rozdział Ps 56 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (14)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hbr 13,6 →
„Śmiało więc możemy mówić: Pan jest moim pomocnikiem, nie będę się lękał tego, co może mi uczynić człowiek.”
Ps 118,6 →
„Pan jest ze mną, nie będę się bał; cóż może mi uczynić człowiek?”
Rz 8,31–39 →
„Cóż więc na to powiemy? Jeśli Bóg za nami, któż przeciwko nam? On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale wydał go za nas wszystkich, jakże nie miałby z nim darować nam wszystkiego? Któż będzie oskarżał wybranych Bożych? Bóg jest tym, który usprawiedliwia.…”
Ps 27,1 →
„Pan jest moją światłością i moim zbawieniem, kogóż będę się bać? Pan jest mocą mego życia, kogóż mam się lękać?”
Iz 41,10 →
„Nie bój się, bo ja jestem z tobą. Nie lękaj się, bo ja jestem twoim Bogiem. Umocnię cię, wspomogę cię i podeprę cię prawicą swojej sprawiedliwości.”
Łk 12,4–5 →
„A mówię wam, moim przyjaciołom: Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem już nic więcej nie mogą zrobić. Ale pokażę wam, kogo macie się bać. Bójcie się tego, który, gdy zabije, ma moc wrzucić do ognia piekielnego. Doprawdy, mówię wam, tego się bójcie.”
Ps 56,10–11 →
„W Bogu będę wysławiać jego słowa, w Panu będę chwalić jego słowo. Bogu ufam, nie będę się bał tego, co mi może uczynić człowiek.”
Ps 46,1–2 →
„Bóg jest naszą ucieczką i siłą, najpewniejszą pomocą w utrapieniu. Dlatego nie będziemy się bać, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w sam środek morza;”

Pokaż pozostałe odsyłacze (6)

Ps 119,89–90 →
„Na wieki, o Panie, twoje słowo trwa w niebie. Z pokolenia na pokolenie twoja prawda; ugruntowałeś ziemię i trwa.”
Iz 31,3 →
„Przecież Egipcjanie są ludźmi, a nie Bogiem, ich konie są ciałem, a nie duchem. Gdy więc Pan wyciągnie swą rękę, padnie i ten, co pomaga, padnie i ten, któremu on pomaga, i tak wszyscy razem zginą.”
Ps 19,7–8 →
„Prawo Pana jest doskonałe, nawracające duszę; świadectwo Pana pewne, dające mądrość prostemu. Nakazy Pana są prawe, radujące serce; przykazanie Pana czyste, oświecające oczy.”
Ps 12,6 →
„Słowa Pana to słowa czyste jak srebro wypróbowane w ziemnym tyglu, siedmiokrotnie oczyszczone.”
Ps 119,160 →
„Podstawą twego słowa jest prawda, a wszelki wyrok twojej sprawiedliwości trwa na wieki.”
Ps 138,2 →
„Oddam ci pokłon ku twej świętej świątyni i będę wysławiał twoje imię za miłosierdzie twoje i prawdę; bo wywyższyłeś twoje imię i słowo ponad wszystko.”