Księga Psalmów 56

Przedniejszemu śpiewakowi o niemej gołębicy, na miejscach odległych, złoty psalm Dawidowy, gdy go w Gat Filistynowie pojmali.

Zmiłuj się nade mną, Boże, bo chce mnie pochłonąć człowiek; każdego dnia uciska mnie walką.

Zmiłuj się nademną, o Boże!, bo mię chce pochłonąć człowiek; każdego dnia walcząc trapi mię.

Moi wrogowie każdego dnia chcą mnie połknąć; wielu bowiem walczy przeciwko mnie, o Najwyższy.

Chcą mię połknąć nieprzyjaciele moi na każdy dzień; zaprawdęć wiele jest walczących przeciwko mnie, o Najwyższy!

Ilekroć strach mnie ogarnia, ufam tobie.

Któregokolwiek mię dnia strach ogarnia, ja w tobie ufam.

W Bogu będę wysławiać jego słowo; Bogu ufam i nie będę się bał tego, co człowiek może mi uczynić.

Boga wysławiać będę dla słowa jego; w Bogu nadzieję będę miał, ani się będę bał, żeby mi co ciało uczynić mogło.

Przez cały dzień przekręcają moje słowa, przeciwko mnie kierują wszystkie swe zamysły, ku memu nieszczęściu.

Przez cały dzień słowa moje wykręcają, a przeciwko mnie są wszystkie myśli ich, na złe.

Zbierają się, ukrywają i śledzą moje kroki, czyhając na moją duszę.

Zbierają się, i ukrywają się, i ślad mój upatrują, czyhając na duszę moję.

Czy unikną zemsty za nieprawość? Boże, powal te narody w swoim gniewie.

Izali za nieprawość pomsty ujdą? strąć te narody, o Boże! w popędliwości twojej.

Ty policzyłeś dni mojej tułaczki, zbierz też moje łzy do swego bukłaka; czyż nie są spisane w twojej księdze?

Tyś tułanie moje policzył; zbierzże też łzy moje w wiadro twe; izaż nie są spisane w księgach twoich?

Gdy zawołam, cofną się moi wrogowie; to wiem, bo Bóg jest ze mną.

Tedy się nazad cofną nieprzyjaciele moi, któregokolwiek dnia zawołam; bo to wiem, iż Bóg jest ze mną.

W Bogu będę wysławiać jego słowa, w Panu będę chwalić jego słowo.

Boga wysławiać będę z słowa; Pana chwalić będę z słowa jego.

Bogu ufam, nie będę się bał tego, co mi może uczynić człowiek.

W Bogu mam nadzieję, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.

Tobie, Boże, śluby złożyłem, dlatego też tobie oddam chwałę.

Tobiem, o Boże! śluby uczynił; przetoż też tobie chwały oddam. Albowiemeś wyrwał duszę moję od śmierci, a nogi moje od upadku, abym statecznie chodził przed obliczem Bożem w światłości żyjących.

Ocaliłeś bowiem moją duszę od śmierci, a moje nogi od upadku, abym chodził przed Bogiem w światłości żyjących.