Studiuj werset

Księga Psalmów 56,1

„Zmiłuj się nade mną, Boże, bo chce mnie pochłonąć człowiek; każdego dnia uciska mnie walką."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Zmiłuj się nademną, o Boże!, bo mię chce pochłonąć człowiek; każdego dnia walcząc trapi mię."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zmiłuj się, Boże, nade mną, bo chce mnie pochłonąć człowiek; przeciwnik ustawicznie mnie gnębi.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Zmiłuj się nademną, Boże; boć mię podeptał człowiek: przez cały dzień najeżdżając, utrapił mię.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Zmiłuy się nademną Boże, abowiemci mię chciał pochłonąć człowiek, walcząc vstawicznie zatłumia mię.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Dla przewodnika chóru. Na nutę: „Cicha gołębica w dali”. Miktam Dawida, gdy Filistyni pojmali go w Gat. Zmiłuj się nade mną, Boże, bo prześladuje mnie człowiek; napiera na mnie walcząc każdego dnia.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: To the chief Musician upon Jonath-elem-rechokim, Michtam of David, when the Philistines took him in Gath. Be merciful unto me, O God: for man would swallow me up; he fighting daily oppresseth me.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: For the choirmaster. To the tune of “A Dove on Distant Oaks.” A Miktam of David, when the Philistines seized him in Gath. Be merciful to me, O God, for men are hounding me; all day they press their attack.
WEB · World English Bible, 2020: For the Chief Musician. To the tune of “Silent Dove in Distant Lands.” A poem by David, when the Philistines seized him in Gath. Be merciful to me, God, for man wants to swallow me up. All day long, he attacks and oppresses me.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: In finem, pro populo qui a sanctis longe factus est. David in tituli inscriptionem, cum tenuerunt eum Allophyli in Geth.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: חָנֵּ֣נִי אֱ֭לֹהִים כִּֽי־שְׁאָפַ֣נִי אֱנ֑וֹשׁ כָּל־הַ֝יּ֗וֹם לֹחֵ֥ם יִלְחָצֵֽנִי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ΕΛΕΗΣΟΝ με, ὁ Θεός, ὅτι κατεπάτησέ με ἄνθρωπος, ὅλην τὴν ἡμέραν πολεμῶν ἔθλιψέ με.

Porównaj cały rozdział Ps 56 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1Sm 29,4 →
„Lecz książęta filistyńscy rozgniewali się i powiedzieli mu: Odpraw tego człowieka i niech wróci do swego miejsca, które mu wyznaczyłeś. Niech nie idzie z nami do bitwy, aby w czasie walki nie stał się naszym przeciwnikiem. Czym bowiem mógłby odzyskać łaskę u swego pana jak nie głowami tych mężczyzn?”
Ps 16,1 →
„Strzeż mnie, o Boże, bo tobie ufam.”
Ps 31,9 →
„Zmiłuj się nade mną, Panie, bo jestem uciśniony, od żałości osłabły moje oczy, a także moja dusza i moje wnętrzności.”
Ps 59,1 →
„Ocal mnie od moich wrogów, mój Boże; obroń mnie przed tymi, którzy powstają przeciwko mnie.”
Ps 69,13–16 →
„Ale ja kieruję swoją modlitwę do ciebie, Panie, w czasie pomyślnym; Boże, wysłuchaj mnie według twego wielkiego miłosierdzia, dla prawdy twego zbawienia. Uwolnij mnie z błota, abym nie ugrzązł; ocal mnie od tych, którzy mnie nienawidzą, i z głębokich wód.…”
1Sm 21,11–15 →
„A słudzy Akisza mówili do niego: Czy to nie jest Dawid, król ziemi? Czy nie o nim śpiewano wśród pląsów: Saul pobił swoje tysiące, a Dawid swoich dziesiątki tysięcy? I Dawid wziął sobie te słowa do serca, i bardzo się bał Akisza, króla Gat.…”
Ps 27,2 →
„Gdy złoczyńcy, moi przeciwnicy i wrogowie, wystąpili przeciwko mnie, aby pożreć moje ciało, potknęli się i upadli.”
Ps 60,1 →
„Boże, odrzuciłeś nas, rozproszyłeś nas i rozgniewałeś się; powróć znowu do nas.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Ps 143,12 →
„W swoim miłosierdziu wytrać moich wrogów i zgładź wszystkich przeciwników mojej duszy, bo jestem twoim sługą.”
1Kor 15,54 →
„A gdy to, co zniszczalne, przyoblecze się w niezniszczalność, a to, co śmiertelne, przyoblecze się w nieśmiertelność, wtedy wypełni się to słowo, które jest napisane: Połknięta jest śmierć w zwycięstwie.”
Ps 21,9 →
„Uczynisz ich jakby piecem ognistym w czasie twego gniewu; Pan w swojej zapalczywości pochłonie ich, a ogień ich strawi.”
Ps 35,25 →
„Niech nie mówią w swoim sercu: Ha! Tego chcieliśmy! Niech nie mówią: Pożarliśmy go!”
Ps 57,1–3 →
„Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną, bo moja dusza ufa tobie; w cieniu twoich skrzydeł będę się chronił, aż przeminie nieszczęście. Będę wołał do Boga Najwyższego, do Boga, który doprowadzi moją sprawę do końca.…”
Ps 58,1 →
„O zgromadzenie, czy rzeczywiście mówicie to, co sprawiedliwe? Czy słusznie sądzicie, synowie ludzcy?”
Ps 124,3 →
„Wtedy połknęliby nas żywcem, gdy płonęli gniewem przeciwko nam;”
Ps 136,10 →
„Tego, który poraził Egipt w jego pierworodnych, bo na wieki jego miłosierdzie.”
Ps 136,15 →
„I wrzucił faraona z jego wojskiem w Morze Czerwone, bo na wieki jego miłosierdzie.”
Ps 136,17–20 →
„Tego, który pobił wielkich królów, bo na wieki jego miłosierdzie; I zgładził potężnych królów, bo na wieki jego miłosierdzie; Sychona, króla Amorytów, bo na wieki jego miłosierdzie;…”
Prz 1,12 →
„Pożremy ich żywcem jak grób, całych, jak zstępujących do dołu;”
Lm 2,2 →
„Pan pochłonął bez litości wszystkie domy Jakuba, zburzył w swej zapalczywości twierdze córki Judy, rzucił je o ziemię i zhańbił królestwo i jego książąt.”