Studiuj werset

Księga Psalmów 138,6

„A choć wywyższony jest Pan, jednak ma wzgląd na pokornego, a wyniosłego poznaje z daleka."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A choć wywyższony jest Pan, wszakże na uniżonego patrzy, a wysokomyślnego z daleka poznaje."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Gdyż WIEKUISTY przebywa wysoko, a uważa na poniżonych i z daleka rozpoznaje wyniosłego.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Albowiem wysoki Pan, a na niskie patrzy: a wysokie zdaleka poznawa.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abowiem nawyzszy Pan pogląda na rzeczy niskie, a wysokie z daleka poznawa.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: A choć wywyższony jest JHWH, jednak zwraca uwagę na pokornego, a wyniosłego poznaje z daleka.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Though the LORD be high, yet hath he respect unto the lowly: but the proud he knoweth afar off.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Though the LORD is on high, He attends to the lowly; but the proud He knows from afar.
WEB · World English Bible, 2020: For though the LORD is high, yet he looks after the lowly; but he knows the proud from afar.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: quoniam excelsus Dominus, et humilia respicit, et alta a longe cognoscit.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: כִּי־רָ֣ם יְ֭הוָה וְשָׁפָ֣ל יִרְאֶ֑ה וְ֝גָבֹ֗הַּ מִמֶּרְחָ֥ק יְיֵדָֽע׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὅτι ὑψηλὸς Κύριος καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορᾷ καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀπὸ μακρόθεν γινώσκει.

Porównaj cały rozdział Ps 138 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 113,5–6 →
„Któż jak Pan, nasz Bóg, który mieszka na wysokości; Który zniża się, aby patrzeć na to, co jest na niebie i na ziemi?”
1Sm 2,7–8 →
„Pan czyni ubogim i bogatym, poniża i wywyższa. Podnosi z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, by posadzić ich z książętami i pozwolić im odziedziczyć tron chwały. Do Pana bowiem należą filary ziemi, na nich osadził świat.”
Iz 57,15 →
„Tak bowiem mówi Wysoki i Wyniosły, który zamieszkuje wieczność, którego imię to Święty: Ja, który mieszkam na wysokościach, na miejscu świętym, mieszkam i z tym, który jest skruszony i uniżony w duchu, aby ożywić ducha pokornych i ożywić serce skruszonych.”
Prz 3,34 →
„On szydzi z szyderców, ale daje łaskę pokornym.”
Jk 4,6 →
„Większą zaś daje łaskę, bo mówi: Bóg sprzeciwia się pysznym, a pokornym daje łaskę.”
Iz 66,2 →
„Bo to wszystko moja ręka uczyniła i dzięki niej powstało to wszystko, mówi Pan. Lecz ja patrzę na tego, który jest ubogi i skruszony w duchu i który drży na moje słowo.”
Łk 14,11 →
„Bo każdy, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.”
Dn 4,37 →
„A teraz ja, Nabuchodonozor, chwalę, wywyższam i wysławiam Króla niebios, którego wszystkie dzieła są prawdą, a jego ścieżki sprawiedliwością, a tych, którzy postępują w pysze, może on poniżyć.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Ps 51,17 →
„Ofiary dla Boga to duch skruszony; sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz, o Boże!”
Łk 1,48 →
„Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem wszystkie pokolenia będą mnie odtąd nazywać błogosławioną.”
Łk 18,14 →
„Mówię wam, że raczej ten odszedł do swego domu usprawiedliwiony, a nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.”
Iz 2,17 →
„I wyniosłość człowieka będzie ugięta i pycha ludzka będzie poniżona, a sam tylko Pan zostanie wywyższony w tym dniu.”
Dz 12,22–23 →
„A lud wołał: Głos Boga, a nie człowieka! W tej chwili uderzył go anioł Pana, dlatego że nie oddał chwały Bogu, i wyzionął ducha, stoczony przez robactwo.”
2Tes 1,9 →
„Poniosą oni karę, wieczne zatracenie od oblicza Pana i od chwały jego mocy;”
1P 5,5–6 →
„Podobnie młodsi, bądźcie poddani starszym. Wszyscy zaś wobec siebie bądźcie poddani. Przyobleczcie się w pokorę, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje. Uniżcie się więc pod potężną ręką Boga, aby was wywyższył w odpowiednim czasie.”
Iz 2,11 →
„Wyniosłe oczy człowieka ukorzą się, ludzka pycha będzie poniżona, a sam tylko Pan zostanie wywyższony w tym dniu.”
Ez 28,2–9 →
„Synu człowieczy, powiedz księciu Tyru: Tak mówi Pan Bóg: Ponieważ uniosło się twoje serce i powiedziałeś: Ja jestem Bogiem, zasiadam na Bożym tronie w sercu mórz – ale ty jesteś człowiekiem, a nie Bogiem, choć twoje serce stawiasz na równi z sercem Boga; Oto jesteś mądrzejszy od Daniela, żadna…”
Dn 5,20–24 →
„Ale gdy jego serce stało się wyniosłe i jego duch utwierdził się w pysze, został strącony z tronu swego królestwa i odebrano mu sławę; Został wypędzony spośród synów ludzkich, jego serce stało się podobne do serca zwierzęcia i mieszkał z dzikimi osłami.…”
Łk 1,51–53 →
„Okazał moc swoim ramieniem i rozproszył pysznych w myślach ich serc. Strącił mocarzy z tronów, a wywyższył pokornych. Głodnych napełnił dobrami, a bogaczy odprawił z niczym.”
Hi 40,11–12 →
„Rozlej swój gwałtowny gniew, spójrz na każdego pysznego i poniż go. Spójrz na każdego pysznego i upokórz go, zdepcz niegodziwych na ich miejscu.”