Studiuj werset

Ewangelia Łukasza 1,48

„Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem wszystkie pokolenia będą mnie odtąd nazywać błogosławioną."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: że spojrzał na poniżenie jego służebnicy. Oto bowiem, od teraz, zwać mnie będą szczęśliwą wszystkie pokolenia,
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Iż wejrzał na niskość służebnice swojéj; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Gdyż weyzrał na pokorną służebnicę swą, bo oto od tego czasu błogosławioną mię powiedać będą wszytki wieki.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: i dostrzegł swoją pokorną służebnicę! Dlatego od tej pory wszystkie pokolenia będą mnie nazywać szczęśliwą.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Gdyż wejrzał na uniżenie swojej służebnicy; bowiem odtąd będą uważać mnie za błogosławioną wszystkie pokolenia;
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Bo wejrzał na niski stan swojej służebnicy: bowiem oto, odtąd wszystkie pokolenia będą mnie nazywać błogosławioną.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For he hath regarded the low estate of his handmaiden: for, behold, from henceforth all generations shall call me blessed.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: For He has looked with favor on the humble state of His servant. From now on all generations will call me blessed.
WEB · World English Bible, 2020: for he has looked at the humble state of his servant. For behold, from now on, all generations will call me blessed.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Quia respexit humilitatem ancillæ suæ: ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes,

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ. Ἰδοὺ γάρ, ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ. ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί·
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ. ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσίν με πᾶσαι αἱ γενεαί,
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ, ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσίν με πᾶσαι αἱ γενεαί·

Porównaj cały rozdział Łk 1 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (16)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 138,6 →
„A choć wywyższony jest Pan, jednak ma wzgląd na pokornego, a wyniosłego poznaje z daleka.”
Ml 3,12 →
„I wszystkie narody będą was nazywać błogosławionymi, bo będziecie ziemią rozkoszną, mówi Pan zastępów.”
1Kor 1,26–28 →
„Przypatrzcie się bowiem, bracia, waszemu powołaniu, że niewielu jest mądrych według ciała, niewielu możnych, niewielu szlachetnie urodzonych. Ale Bóg wybrał to, co głupie u świata, aby zawstydzić mądrych, wybrał to, co słabe u świata, aby zawstydzić mocnych.…”
1Sm 1,11 →
„I złożyła ślub, mówiąc: Panie zastępów, jeśli wejrzysz na utrapienie swojej służącej i wspomnisz na mnie, i nie zapomnisz swojej służącej, ale dasz swej służącej męskiego potomka, wtedy oddam go Panu na wszystkie dni jego życia, a brzytwa nie dotknie jego głowy.”
Ps 136,23 →
„Tego, który w naszym poniżeniu pamiętał o nas, bo na wieki jego miłosierdzie.”
Łk 11,27 →
„A gdy on to mówił, pewna kobieta spośród zgromadzonych powiedziała do niego donośnym głosem: Błogosławione łono, które cię nosiło, i piersi, które ssałeś!”
Łk 1,28 →
„Kiedy anioł przyszedł do niej, powiedział: Witaj, obdarowana łaską, Pan jest z tobą. Błogosławiona jesteś między kobietami.”
Rdz 30,13 →
„I Lea powiedziała: To na moje szczęście, bo kobiety będą mnie nazywać szczęśliwą. I nadała mu imię Aszer.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (8)

1Sm 2,8 →
„Podnosi z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, by posadzić ich z książętami i pozwolić im odziedziczyć tron chwały. Do Pana bowiem należą filary ziemi, na nich osadził świat.”
2Sm 7,18–19 →
„Wtedy wszedł król Dawid, usiadł przed Panem i przemówił: Kimże ja jestem, Panie Boże, i czymże jest mój dom, że doprowadziłeś mnie aż dotąd? Lecz i to było jeszcze mało w twoich oczach, Panie Boże, gdyż złożyłeś również obietnicę o domu twojego sługi na daleką przyszłość.…”
Ps 113,7–8 →
„Podnosi nędznego z prochu, a z gnoju podnosi ubogiego; Aby go posadzić z książętami, z książętami swego ludu;”
Łk 1,42 →
„I zawołała donośnym głosem: Błogosławiona jesteś między kobietami i błogosławiony jest owoc twego łona.”
Jk 2,5–6 →
„Posłuchajcie, moi umiłowani bracia: Czyż Bóg nie wybrał ubogich tego świata, aby byli bogatymi w wierze i dziedzicami królestwa, które obiecał tym, którzy go miłują? Lecz wy wzgardziliście ubogim. Czyż to nie bogaci was uciskają i nie oni ciągną was do sądów?”
2Sm 7,8 →
„Teraz więc tak powiesz mojemu słudze Dawidowi: Tak mówi Pan zastępów: Wziąłem ciebie z owczarni, gdzie chodziłeś za owcami, abyś był wodzem nad moim ludem, nad Izraelem.”
Iz 66,2 →
„Bo to wszystko moja ręka uczyniła i dzięki niej powstało to wszystko, mówi Pan. Lecz ja patrzę na tego, który jest ubogi i skruszony w duchu i który drży na moje słowo.”
Ps 102,17 →
„Przychyli się do modlitwy opuszczonych i nie pogardzi ich modlitwą.”