Studiuj werset

Dzieje Apostolskie 12,22

„A lud wołał: Głos Boga, a nie człowieka!"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A lud wołał: Głos Boży a nie człowieczy."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zaś mieszkańcy wołali: Głos boga, a nie człowieka.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A lud wołał: Głosy Boże a nie człowiecze!
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tedy lud wołał, Głos Boży, a nie człowieczy.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Gdy skończył, zgromadzeni ludzie zawołali pełni zachwytu: —To głos Boga, nie człowieka!
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: A lud wykrzykiwał: To głos Boga, a nie człowieka.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: A lud wydał okrzyk, mówiąc, To jest głos boga, a nie człowieka.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And the people gave a shout, saying, It is the voice of a god, and not of a man.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: And they began to shout, “This is the voice of a god, not a man!”
WEB · World English Bible, 2020: The people shouted, “The voice of a god, and not of a man!”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Populus autem acclamabat: Dei voces, et non hominis.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Ὁ δὲ δῆμος ἐπεφώνει, Θεοῦ φωνὴ καὶ οὐκ ἀνθρώπου.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: ὁ δὲ δῆμος ἐπεφώνει· Θεοῦ φωνὴ καὶ οὐκ ἀνθρώπου.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: ὁ δὲ δῆμος ἐπεφώνει, θεοῦ φωνὴ καὶ οὐκ ἀνθρώπου.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: ὁ δὲ δῆμος ἐπεφώνει· Θεοῦ φωνὴ καὶ οὐκ ἀνθρώπου.

Porównaj cały rozdział Dz 12 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Dz 14,10–13 →
„Powiedział donośnym głosem: Stań prosto na nogach! A on zerwał się i zaczął chodzić. A ludzie, widząc, co uczynił Paweł, zaczęli wołać po likaońsku: Bogowie przybrali postać ludzi i zstąpili do nas! I nazwali Barnabę Jowiszem, a Pawła Merkurym, ponieważ on był głównym mówcą.…”
Jud 1,16 →
„Oni to zawsze szemrają, narzekają, postępują według swoich pożądliwości. Ich usta wypowiadają zuchwałe słowa i schlebiają ludziom dla korzyści.”
Ap 13,4 →
„I oddali pokłon smokowi, który dał władzę bestii. Oddali też pokłon bestii, mówiąc: Któż jest podobny do bestii? Któż z nią może walczyć?”
Ps 12,2 →
„Wszyscy mówią kłamliwie do bliźniego, mówią schlebiającymi wargami i z obłudnym sercem.”
Dn 6,7 →
„Wszyscy zwierzchnicy królestwa, przełożeni i satrapowie, urzędnicy i dowódcy uzgodnili, aby ustanowić dekret królewski i zatwierdzić prawo, że ktokolwiek w ciągu trzydziestu dni poprosi o cokolwiek któregokolwiek boga lub człowieka prócz ciebie, królu, zostanie wrzucony do lwiej jamy.”