ἐπιφωνέωepephōnounG2019
czasownikGrecki · Nowy Testament
krzyczeć
ang. „to shout"
czasownik · cz. przeszły niedok. (imperf.) · strona czynna · tryb orzekający · 3. os. · l.mn.
4 wystąpień4 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
G2019 — greckie słowo ἐπιφωνέω (epephōnoun), czasownik o znaczeniu „krzyczeć" (ang. to shout). W Biblii występuje 4 razy, w 2 księgach Nowego Testamentu — najczęściej: Dzieje Apostolskie (3×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
4 wersetówEwangelia Łukasza
Dzieje Apostolskie
Dz 21:34ἐπεφώνουν
I jedni z tłumu krzyczeli tak, a drudzy inaczej. A gdy z powodu zgiełku nie mógł dowiedzieć się niczego pewnego, rozkazał zaprowadzić go do twierdzy.
glosa: wołali
Dz 22:24ἐπεφώνουν
Dowódca rozkazał go zaprowadzić do twierdzy i polecił przesłuchać go z zastosowaniem biczowania, żeby się dowiedzieć, dlaczego tak przeciwko niemu krzyczano.
glosa: wołali
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).