Księga Psalmów 138

Będę cię wysławiał, Panie, z całego mego serca; będę ci śpiewał wobec bogów.

Psalm Dawidowy. Wysławiać cię będę, Panie! ze wszystkiego serca mego; przed bogami śpiewać ci będę.

Oddam ci pokłon ku twej świętej świątyni i będę wysławiał twoje imię za miłosierdzie twoje i prawdę; bo wywyższyłeś twoje imię i słowo ponad wszystko.

Będę się kłaniał ku kościołowi twemu świętemu, i będę wysławiał imię twoje dla miłosierdzia twego, i dla prawdy twojej; boś nade wszystko uwielbił imię twoje i wyroki twoje.

W dniu, gdy cię wzywałem, wysłuchałeś mnie i mocą posiliłeś moją duszę.

W dzień, któregom cię wzywał, wysłuchałeś mię, a posiliłeś mocą duszę moję.

Wszyscy królowie będą cię wysławiali, Panie, gdy usłyszą słowa twoich ust.

Wysławiać cię będą, Panie! wszyscy królowie ziemi, gdy usłyszą wyroki ust twoich.

I będą śpiewali o drogach Pana, że wielka jest chwała Pana.

I będą śpiewali o drogach Pańskich, a iż wielka jest chwała Pańska.

A choć wywyższony jest Pan, jednak ma wzgląd na pokornego, a wyniosłego poznaje z daleka.

A choć wywyższony jest Pan, wszakże na uniżonego patrzy, a wysokomyślnego z daleka poznaje.

Choćbym chodził pośród utrapienia, ożywisz mnie; wyciągniesz swoją rękę przeciw gniewowi moich nieprzyjaciół, a twoja prawica mnie wybawi.

Jeźlibym chodził w pośród utrapienia, ożywisz mię; przeciw popędliwości nieprzyjaciół moich wyciągniesz rękę twoję, a prawica twoja wyswobodzi mię.

Pan dokona wszystkiego za mnie. Panie, twoje miłosierdzie trwa na wieki; nie opuszczaj dzieł twoich rąk.

Pan wszystko za mię wykona. O Panie! miłosierdzie twoje trwa na wieki; sprawy rąk twoich nie opuścisz.