Studiuj werset

Księga Psalmów 51,17

„Ofiary dla Boga to duch skruszony; sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz, o Boże!"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Ofiary Bogu przyjemne duch skruszony; sercem skruszonem i strapionem nie pogardzisz, o Boże! Dobrze uczyń według upodobania twego Syonowi; pobubuj mury Jeruzalemskie. Tedy przyjmiesz ofiary sprawiedliwości, ofiary ogniste, i całopalenia; tedy cielce ofiarować będą na ołtarzu twoim."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Ofiarami dla Pana jest duch skruszony; sercem skruszonym i złamanym, Boże, nie wzgardzisz.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Ofiara Bogu, duch strapiony: serca skruszonego i uniżonego, Boże, nie wzgardzisz.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ofiary Boże są duch skruszony, a serca vniżonego y pokornego nie wzgardzisz o Boże.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Ofiarą miłą dla Boga jest duch skruszony; sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz, o Boże!

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The sacrifices of God are a broken spirit: a broken and a contrite heart, O God, thou wilt not despise.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The sacrifices of God are a broken spirit; a broken and a contrite heart, O God, You will not despise.
WEB · World English Bible, 2020: The sacrifices of God are a broken spirit. O God, you will not despise a broken and contrite heart.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Sacrificium Deo spiritus contribulatus; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: זִֽבְחֵ֣י אֱלֹהִים֮ ר֪וּחַ נִשְׁבָּ֫רָ֥ה לֵב־נִשְׁבָּ֥ר וְנִדְכֶּ֑ה אֱ֝לֹהִ֗ים לֹ֣א תִבְזֶֽה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει.

Porównaj cały rozdział Ps 51 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 34,18 →
„Bliski jest Pan skruszonym w sercu i wybawia złamanych na duchu.”
Iz 66,2 →
„Bo to wszystko moja ręka uczyniła i dzięki niej powstało to wszystko, mówi Pan. Lecz ja patrzę na tego, który jest ubogi i skruszony w duchu i który drży na moje słowo.”
Ps 147,3 →
„On uzdrawia skruszonych w sercu i opatruje ich rany.”
Łk 15,10 →
„Podobnie, mówię wam, będzie radość przed aniołami Boga z jednego pokutującego grzesznika.”
Mk 12,33 →
„Miłować go całym sercem, całym umysłem, całą duszą i z całej siły i miłować bliźniego jak samego siebie znaczy więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary.”
Mt 5,3 →
„Błogosławieni ubodzy w duchu, ponieważ do nich należy królestwo niebieskie.”
2Krn 33,12–13 →
„Kiedy znalazł się w ucisku, modlił się do Pana, swego Boga, i bardzo się ukorzył przed Bogiem swoich ojców; I modlił się do niego. A on dał się przebłagać, wysłuchał jego modlitwy i przywrócił go do Jerozolimy, do jego królestwa. Wtedy Manasses uznał, że Pan jest Bogiem.”
Ps 102,17 →
„Przychyli się do modlitwy opuszczonych i nie pogardzi ich modlitwą.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Iz 57,15 →
„Tak bowiem mówi Wysoki i Wyniosły, który zamieszkuje wieczność, którego imię to Święty: Ja, który mieszkam na wysokościach, na miejscu świętym, mieszkam i z tym, który jest skruszony i uniżony w duchu, aby ożywić ducha pokornych i ożywić serce skruszonych.”
Hbr 13,16 →
„Nie zapominajcie też o dobroczynności i udzieleniu dóbr, takie bowiem ofiary podobają się Bogu.”
1P 2,5 →
„I wy sami, jak żywe kamienie, jesteście budowani w duchowy dom, stanowicie święte kapłaństwo, aby składać duchowe ofiary, przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa.”
2Krl 22,19 →
„Ponieważ twoje serce zmiękło i upokorzyłeś się przed Panem, gdy usłyszałeś, co powiedziałem przeciw temu miejscu i przeciw jego mieszkańcom – że staną się spustoszeniem i klątwą – rozdarłeś swoje szaty i płakałeś przede mną, to i ja również ciebie wysłuchałem, mówi Pan.”
Rz 12,1 →
„Proszę więc was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali wasze ciała jako ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu, to jest wasza rozumna służba.”
Ps 22,24 →
„Bo nie wzgardził ani się nie brzydził utrapieniem ubogiego, ani nie ukrył przed nim swego oblicza, lecz gdy ten do niego wołał, wysłuchał go.”
Ps 107,22 →
„I niech składają ofiary dziękczynienia, i głoszą z radością jego dzieła.”
Am 5,21 →
„Nienawidzę waszych uroczystych świąt i gardzę nimi, i woń na waszych zgromadzeniach nie jest mi miła.”
Iz 61,1–3 →
„Duch Pana Boga jest nade mną, bo Pan mnie namaścił, abym głosił dobrą nowinę cichym, posłał mnie, abym opatrzył rany skruszonym w sercu, abym zwiastował uwięzionym wyzwolenie, a związanym otworzenie więzienia; Abym ogłosił miłościwy rok Pana i dzień pomsty naszego Boga; abym pocieszył wszystkich…”
Flp 4,18 →
„Gdyż mam wszystko, i to w obfitości, jestem w pełni zaopatrzony, otrzymawszy od Epafrodyta to, co zostało posłane przez was, woń dobrego zapachu, ofiarę przyjemną i podobającą się Bogu.”
Łk 7,39–50 →
„A widząc to, faryzeusz, który go zaprosił, pomyślał sobie: Gdyby on był prorokiem, wiedziałby, kim i jaka jest ta kobieta, która go dotyka. Jest bowiem grzesznicą. A Jezus odezwał się do niego: Szymonie, mam ci coś do powiedzenia. A on odrzekł: Powiedz, Nauczycielu.…”
Łk 15,21–32 →
„I powiedział do niego syn: Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko niebu i przed tobą; nie jestem już godny nazywać się twoim synem. Lecz ojciec powiedział do swoich sług: Przynieście najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i obuwie na nogi.…”