Studiuj werset

Księga Psalmów 107,41

„Lecz podnosi nędznego z utrapienia i rozmnaża jego rodzinę jak stado."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I wspomógł ubogiego z niedostatku: i uczynił jako owce familie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A zasię podnosi vbogie z niedostatku, a rozmnaża ie w wielki narod.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Lecz podniósł ubogiego z utrapienia i uczynił ich rodziny jak stado owiec.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Yet setteth he the poor on high from affliction, and maketh him families like a flock.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: But He lifts the needy from affliction and increases their families like flocks.
WEB · World English Bible, 2020: Yet he lifts the needy out of their affliction, and increases their families like a flock.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et adjuvit pauperem de inopia, et posuit sicut oves familias.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיְשַׂגֵּ֣ב אֶבְי֣וֹן מֵע֑וֹנִי וַיָּ֥שֶׂם כַּ֝צֹּ֗אן מִשְׁפָּחֽוֹת׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἐβοήθησε πένητι ἐκ πτωχείας καὶ ἔθετο ὡς πρόβατα πατριάς.

Porównaj cały rozdział Ps 107 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (19)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1Sm 2,8 →
„Podnosi z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, by posadzić ich z książętami i pozwolić im odziedziczyć tron chwały. Do Pana bowiem należą filary ziemi, na nich osadził świat.”
Hi 21,11 →
„Wypuszczają swe malutkie dzieci jak trzodę, a ich synowie podskakują.”
1Sm 2,21 →
„I Pan nawiedził Annę, a ona poczęła i urodziła trzech synów i dwie córki. A chłopiec Samuel dorastał przed Panem.”
Est 8,15–17 →
„A Mardocheusz wyszedł od króla ubrany w niebieskie i białe szaty królewskie, z wielką koroną złotą i w płaszcz z bisioru i purpury. A miasto Suza weseliło i radowało się. Dla Żydów nastały światło i wesele, radość i cześć.…”
Hi 8,7 →
„A choćby twój początek był niewielki, jednak twój koniec bardzo się rozmnoży.”
Ps 78,52 →
„Ale swój lud wyprowadził jak owce i wiódł ich po pustyni jak stado.”
Iz 49,20–22 →
„A synowie, których będziesz miała po utraceniu pierwszych, powiedzą ci do uszu: To miejsce jest zbyt ciasne; daj mi miejsce, abym mógł mieszkać. I powiesz w swoim sercu: Kto mi tych spłodził? Przecież byłam osierocona i samotna, wygnana i tułałam się. Kto więc tych wychował?…”
Rt 4,14–17 →
„Wtedy kobiety powiedziały do Noemi: Błogosławiony Pan, który nie zostawił cię dziś bez spokrewnionego, aby jego imię było znane w Izraelu. On będzie pociechą dla twojej duszy i żywicielem w twojej starości.…”

Pokaż pozostałe odsyłacze (11)

Hi 5,11 →
„Który pokornych stawia wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;”
Hi 11,15–19 →
„Wtedy podniesiesz swoje oblicze bez zmazy, będziesz stały i nie będziesz się bał. Zapomnisz bowiem o swojej udręce i wspomnisz ją tak jak wody, które przepłynęły. I twoje życie będzie jaśniejsze niż południe; twoja ciemność będzie jak poranek.…”
Hi 42,10–12 →
„Pan przywrócił to, co zostało zabrane Hiobowi, gdy się modlił za swoich przyjaciół. Pan także pomnożył Hiobowi w dwójnasób wszystko, co miał. Wtedy zeszli się do niego wszyscy jego bracia, wszystkie jego siostry i wszyscy dawni znajomi i jedli z nim chleb w jego domu.…”
Jk 5,11 →
„Oto za błogosławionych uważamy tych, którzy wytrwali. Słyszeliście o cierpliwości Hioba i widzieliście koniec przygotowany przez Pana, że Pan jest pełen litości i miłosierdzia.”
Rdz 23,5–7 →
„Synowie Cheta odpowiedzieli Abrahamowi: Słuchaj nas, mój panie: Jesteś księciem Boga wśród nas. Pochowaj swoją zmarłą w naszych najlepszych grobach. Nikt z nas nie odmówi ci swego grobu, abyś pochował swoją zmarłą. Wtedy Abraham wstał, pokłonił się ludowi tej ziemi, czyli synom Cheta;”
Rdz 48,11 →
„Potem Izrael powiedział do Józefa: Nie spodziewałem się, że będę jeszcze oglądał twoją twarz, a oto Bóg dał mi widzieć nawet twoje potomstwo.”
Hi 42,16 →
„Potem Hiob żył jeszcze sto czterdzieści lat i oglądał swoich synów i synów swoich synów aż do czwartego pokolenia.”
Ps 113,7–9 →
„Podnosi nędznego z prochu, a z gnoju podnosi ubogiego; Aby go posadzić z książętami, z książętami swego ludu; On sprawia, że niepłodna staje się matką domu, cieszącą się dziećmi. Alleluja.”
Ps 128,6 →
„I abyś oglądał dzieci twoich synów i pokój nad Izraelem.”
Prz 17,6 →
„Koroną starców są synowie synów, a chlubą synów są ich ojcowie.”
Jr 52,31–34 →
„A w trzydziestym siódmym roku po uprowadzeniu do niewoli Joachina, króla Judy, w dwunastym miesiącu, dwudziestego piątego dnia tego miesiąca, Ewil-Merodak, król Babilonu, w roku objęcia królestwa, wywyższył głowę Joachina, króla Judy, i uwolnił go z więzienia; Rozmawiał z nim łaskawie i ustawił…”