Studiuj werset

Księga Psalmów 107,40

„On wylewa wzgardę na władców i sprawia, że błądzą po bezdrożach pustkowia."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Wylana jest wzgarda na przełożone: i dopuścił, że błądzili na bezdrożnem miejscu, a nie na drodze.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Dopuszcza wzgardę na książęta, a dopuszcza na nie iż błądzą po puszczy kędy nie masz drogi.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: On wylewa wzgardę na władców i sprawia, że błądzą na pustkowiach bez drogi.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He poureth contempt upon princes, and causeth them to wander in the wilderness, where there is no way.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He pours out contempt on the nobles and makes them wander in a trackless wasteland.
WEB · World English Bible, 2020: He pours contempt on princes, and causes them to wander in a trackless waste.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Effusa est contemptio super principes: et errare fecit eos in invio, et non in via.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: שֹׁפֵ֣ךְ בּ֭וּז עַל־נְדִיבִ֑ים וַ֝יַּתְעֵ֗ם בְּתֹ֣הוּ לֹא־דָֽרֶךְ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐξεχύθη ἐξουδένωσις ἐπ᾿ ἄρχοντας αὐτῶν, καὶ ἐπλάνησεν αὐτοὺς ἐν ἀβάτῳ καὶ οὐχ ὁδῷ.

Porównaj cały rozdział Ps 107 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 12,24 →
„On zabiera serca przełożonym ludu ziemi i sprawia, że błądzą po pustyni bezdrożnej;”
Hi 12,21 →
„Wylewa pogardę na książąt i osłabia siły mocarzy.”
Dn 4,33 →
„Tej godziny wypełniło się to słowo nad Nabuchodonozorem: Wypędzono go spośród ludzi, jadł trawę jak woły i jego ciało było skrapiane rosą z nieba, aż jego włosy urosły jak pióra orłów, a jego paznokcie jak szpony ptaków.”
Iz 23,8–9 →
„Kto powziął takie postanowienie przeciw Tyrowi, który rozdawał korony, którego kupcy są książętami, a jego handlarze – szanowanymi ziemi? Pan zastępów to postanowił, aby poniżyć pychę całej jego chwały i aby znieważyć wszystkich szanowanych ziemi.”
Wj 8,3 →
„Rzeka zaroi się od żab, które wypełzną i wedrą się do twego domu, do twej sypialni, na twoje łoże, do domu twoich sług, między twój lud, do twoich pieców i w twoje dzieże.”
Wj 8,17 →
„I tak uczynili. Aaron wyciągnął rękę ze swoją laską i uderzył pył ziemi, który zamienił się we wszy na ludziach i na bydle. Wszelki pył ziemi zamienił się we wszy na całej ziemi Egiptu.”
Wj 8,24 →
„I Pan tak uczynił. Rozmaite uciążliwe muchy naszły dom faraona, domy jego sług i całą ziemię Egiptu. I ziemia została zniszczona przez rozmaite muchy.”
Pwt 32,10 →
„Znalazł go na pustynnej ziemi i na wielkim, strasznym pustkowiu. Obwodził go, uczył, strzegł jak źrenicy swego oka.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Joz 10,24–26 →
„A gdy wyprowadzili tych królów do Jozuego, Jozue zwołał wszystkich mężczyzn Izraela i powiedział do dowódców wojowników, którzy mu towarzyszyli: Zbliżcie się i postawcie swoje nogi na karkach tych królów. Zbliżyli się więc i postawili swoje nogi na ich karkach.…”
Sdz 1,6–7 →
„I Adoni-Bezek uciekł, oni zaś ścigali go; a gdy go pojmali, ucięli mu kciuki u rąk i paluchy u nóg. Wtedy Adoni-Bezek powiedział: Siedemdziesięciu królów z obciętymi kciukami u rąk i paluchami u nóg zbierało okruchy pod moim stołem. Jak ja uczyniłem, tak mi Bóg odpłacił.…”
Sdz 4,21 →
„Potem Jael, żona Chebera, wzięła kołek od namiotu, chwyciła do ręki młot, podeszła do niego po cichu i wbiła kołek w jego skroń, tak że ten utkwił w ziemi, bo on twardo spał, gdyż był zmęczony. I w ten sposób umarł.”
1Sm 5,9 →
„A gdy ją przenieśli, ręka Pana powstała przeciwko miastu i dotknęła je wielkim uciskiem. Pokarała mieszkańców miasta, od najmniejszego do największego, i pojawiły się u nich wrzody w ukrytych miejscach.”
1Sm 6,4 →
„I powiedzieli: Jaką ofiarę za grzech mamy mu złożyć? Odpowiedzieli: Według liczby książąt filistyńskich pięć wrzodów złotych i pięć myszy złotych. Ta sama bowiem plaga dotknęła was wszystkich i waszych książąt.”
1Krl 21,19 →
„I powiesz takie słowa: Tak mówi Pan: Czy zabiłeś i wziąłeś w posiadanie? Powiesz mu jeszcze: Tak mówi Pan: Na miejscu, gdzie psy lizały krew Nabota, psy będą lizać twoją krew, właśnie twoją.”
2Krl 9,35–37 →
„Poszli, aby ją pogrzebać, lecz nie znaleźli z niej nic poza czaszką, stopami i dłońmi. Wrócili więc i oznajmili mu to. On zaś powiedział: Wypełniło się słowo Pana, które wypowiedział przez swego sługę Eliasza Tiszbitę: Na polu Jizreel psy zjedzą ciało Jezabel.…”
Ps 78,66 →
„I uderzył na tyły swoich wrogów, okrył ich wieczną hańbą.”
Ps 107,4 →
„Błądzili po pustyni, po bezdrożnym pustkowiu, nie znajdując miasta, gdzie mogliby zamieszkać.”
Jr 13,15–18 →
„Słuchajcie i nakłońcie ucha, nie wynoście się, bo Pan przemawia. Oddajcie chwałę Panu, swemu Bogu, zanim sprowadzi ciemność i zanim potkną się wasze nogi w mrocznych górach; gdy będziecie czekać na światłość, oto Bóg zamieni je w cień śmierci i przemieni w mrok.…”
Dn 5,5–6 →
„W tej samej godzinie ukazały się palce ręki ludzkiej, które pisały naprzeciw świecznika na wapnie ściany pałacu króla, a król widział część ręki, która pisała. Wtedy oblicze króla zmieniło się, jego myśli zatrwożyły go, stawy jego bioder rozluźniły się i jego kolana uderzały jedno o drugie.”
Dn 5,18–30 →
„Ty, królu, posłuchaj. Bóg Najwyższy dał Nabuchodonozorowi, twemu ojcu, królestwo, majestat, sławę i cześć; A z powodu wielkości, którą mu dał, wszyscy ludzie, narody i języki drżały przed nim i bały się go.…”