Studiuj werset

Księga Powtórzonego Prawa 32,10

„Znalazł go na pustynnej ziemi i na wielkim, strasznym pustkowiu. Obwodził go, uczył, strzegł jak źrenicy swego oka."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Znalazł go w ziemi pustej, i na puszczy wielkiej i strasznej; obwodził go, uczył go, strzegł go, jako źrenicy oka swego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Odnajduje go na pustej ziemi, na stepie, pośród wycia wichrów; otacza go, uważa na niego, strzeże go jak źrenicy Swojego oka.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Nalazł go w ziemi pustéj, na miejscu strachu i głębokiéj pustyni: obwiódł go i uczył i strzegł jako źrenice oka swego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Znalasł go w źiemi spustoszałey a w okrutney puszczy gdzie nie było nic słychać, iedno huk, a wodził go y tu y owdzie, y nauczał go, strzegąc go prawie iako zrzenice oka swego.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He found him in a desert land, and in the waste howling wilderness; he led him about, he instructed him, he kept him as the apple of his eye.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He found him in a desert land, in a barren, howling wilderness; He surrounded him, He instructed him, He guarded him as the apple of His eye.
WEB · World English Bible, 2020: He found him in a desert land, in the waste howling wilderness. He surrounded him. He cared for him. He kept him as the apple of his eye.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Invenit eum in terra deserta, in loco horroris, et vastæ solitudinis: circumduxit eum, et docuit: et custodivit quasi pupillam oculi sui.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: יִמְצָאֵ֙הוּ֙ בְּאֶ֣רֶץ מִדְבָּ֔ר וּבְתֹ֖הוּ יְלֵ֣ל יְשִׁמֹ֑ן יְסֹֽבְבֶ֙נְהוּ֙ יְב֣וֹנְנֵ֔הוּ יִצְּרֶ֖נְהוּ כְּאִישׁ֥וֹן עֵינֽוֹ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: αὐτάρκησεν αὐτὸν ἐν γῇ ἐρήμῳ, ἐν δίψει καύματος ἐν γῇ ἀνύδρῳ· ἐκύκλωσεν αὐτὸν καὶ ἐπαίδευσεν αὐτὸν καὶ διεφύλαξεν αὐτὸν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ,

Porównaj cały rozdział Pwt 32 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (14)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 17,8 →
„Strzeż mnie jak źrenicy oka, ukryj mnie w cieniu swych skrzydeł;”
Za 2,8 →
„Tak bowiem mówi Pan zastępów – posłał mnie na chwałę do tych narodów, które was ograbiły, bo kto was dotyka, dotyka źrenicy jego oka;”
Pwt 8,15–16 →
„Który cię przeprowadził przez tę wielką i straszną pustynię, gdzie były węże jadowite i skorpiony, przez suchą ziemię, bez wody, i wydobył ci wodę z krzemiennej skały; Który cię karmił na pustyni manną, której nie znali twoi ojcowie, aby cię ukorzyć i doświadczać, by w przyszłości wyświadczyć ci…”
Oz 13,5 →
„Ja cię poznałem na pustyni, w ziemi bardzo suchej.”
Jr 2,6 →
„I nie pytali: Gdzie jest Pan, który nas wyprowadził z ziemi Egiptu, który nas prowadził przez pustkowie, przez ziemię pustą i pełną rozpadlin, przez ziemię suszy i cienia śmierci, przez ziemię, po której nikt nie chodził i gdzie żaden człowiek nie mieszkał?”
Ne 9,19–21 →
„Ty jednak w swoim wielkim miłosierdziu nie opuściłeś ich na pustyni. Słup obłoku nie odstępował od nich we dnie, prowadząc ich na drodze, ani słup ognisty w nocy, oświetlając ich i drogę, którą mieli iść.…”
Ps 32,7–10 →
„Ty jesteś moim schronieniem, zachowasz mnie od ucisku; otaczasz mnie pieśniami wybawienia. Sela. Pouczę cię i nauczę cię drogi, którą masz kroczyć, poprowadzę cię swoim okiem. Nie bądźcie bezrozumni jak koń czy jak muł, których pyski trzeba okiełznać uzdą i wędzidłem, aby się na ciebie nie porywały.…”
Pnp 8,5 →
„Kim jest ta, która wyłania się z pustyni, wsparta na swym umiłowanym? Pod jabłonią cię wzbudziłam. Tam cię urodziła twoja matka, tam cię urodziła twoja rodzicielka.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (6)

Prz 7,2 →
„Strzeż moich przykazań, a będziesz żył; strzeż mojego prawa jak źrenicy swych oczu.”
Pwt 4,36 →
„Dał ci słyszeć swój głos z nieba, aby cię pouczyć, a na ziemi ukazał ci swój wielki ogień i usłyszałeś jego słowa spośród ognia.”
Ps 147,19–20 →
„Oznajmia swe słowo Jakubowi, swe prawa i sądy Izraelowi. Nie uczynił tak żadnemu narodowi, nie poznali jego sądów. Alleluja.”
Rz 2,18 →
„Znasz jego wolę, rozpoznajesz to, co lepsze, będąc pouczony przez prawo;”
Ps 107,4–5 →
„Błądzili po pustyni, po bezdrożnym pustkowiu, nie znajdując miasta, gdzie mogliby zamieszkać. Byli głodni i spragnieni, aż omdlewała w nich dusza.”
Rz 3,2 →
„Wielki pod każdym względem. Przede wszystkim ten, że im zostały powierzone słowa Boże.”