Studiuj werset

Księga Przysłów 30,8

„Oddal ode mnie marność i słowo kłamliwe; nie dawaj mi ani ubóstwa, ani bogactwa; żyw mnie odpowiednim dla mnie pokarmem;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Marność i słowo kłamliwe oddal odemnie; ubóstwa i bogactwa nie dawaj mi; żyw mię tylko pokarmem według potrzeby mojej;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Oddal ode mnie fałsz oraz słowo kłamstwa; nie dawaj mi ubóstwa, ani bogactwa; użycz mi mego chleba powszedniego.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Marność i słowa kłamliwe oddal odemnie: żebractwa i bogactwa nie dawaj mi: daj tylko potrzeby do żywności mojéj,
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Oddalay ode mnie prożnosć y kłamliwe słowo, nie day mi vbostwa ani bogactwa, ale mi day słuszne pożywienie.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Oddal ode mnie marność i słowo kłamliwe; nie dawaj mi ani ubóstwa, ani bogactwa; karm mnie porcją chleba dla mnie przewidzianą;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Remove far from me vanity and lies: give me neither poverty nor riches; feed me with food convenient for me:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Keep falsehood and deceitful words far from me. Give me neither poverty nor riches; feed me with the bread that is my portion.
WEB · World English Bible, 2020: Remove far from me falsehood and lies. Give me neither poverty nor riches. Feed me with the food that is needful for me,

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: vanitatem et verba mendacia longe fac a me; mendicitatem et divitias ne dederis mihi: tribue tantum victui meo necessaria,

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: שָׁ֤וְא ׀ וּֽדְבַר־כָּזָ֡ב הַרְחֵ֬ק מִמֶּ֗נִּי רֵ֣אשׁ וָ֭עֹשֶׁר אַל־תִּֽתֶּן־לִ֑י הַ֝טְרִיפֵ֗נִי לֶ֣חֶם חֻקִּֽי׃

Porównaj cały rozdział Prz 30 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1Tm 6,6–8 →
„Wielkim zaś zyskiem jest pobożność wraz z poprzestawaniem na tym, co się ma. Niczego bowiem nie przynieśliśmy na ten świat, z pewnością też niczego wynieść nie możemy. Mając natomiast jedzenie i ubranie, poprzestawajmy na tym.”
Ps 62,9–10 →
„Doprawdy synowie ludzcy są marnością, synowie mocarzy – zawodni; położeni na wagę, wszyscy razem są lżejsi niż marność. Nie pokładajcie ufności w ucisku ani nie łudźcie się grabieżą; jeśli przybędzie wam bogactw, nie przywiązujcie do nich serca.”
Ps 119,37 →
„Odwróć moje oczy, aby nie patrzyły na marność, ożyw mnie na twojej drodze.”
Mt 6,33 →
„Ale szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane.”
Łk 11,3 →
„Dawaj nam każdego dnia naszego powszedniego chleba.”
Ps 119,29 →
„Oddal ode mnie drogę kłamstwa, a obdarz mnie swoim prawem.”
Hi 23,12 →
„Od przykazania jego ust nie odchodziłem; ceniłem słowa jego ust bardziej niż mój własny pokarm.”
Prz 21,6 →
„Gromadzenie skarbów kłamliwym językiem jest przemijającą marnością tych, którzy szukają śmierci.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Mt 6,11 →
„Daj nam dzisiaj naszego powszedniego chleba.”
Wj 16,35 →
„A synowie Izraela jedli mannę przez czterdzieści lat, aż przybyli do ziemi zamieszkałej. Jedli mannę, aż przybyli do granic ziemi Kanaan.”
2Krl 25,30 →
„Codziennie otrzymywał od króla stałe utrzymanie, przez wszystkie dni swego życia.”
Prz 22,8 →
„Kto sieje nieprawość, będzie żąć cierpienie, a rózga jego gniewu przepadnie.”
Wj 16,15 →
„Gdy synowie Izraela to zobaczyli, mówili jeden do drugiego: To manna, gdyż nie wiedzieli, co to było. I Mojżesz powiedział do nich: To jest chleb, który Pan dał wam do jedzenia.”
Koh 1,2 →
„Marność nad marnościami – mówi Kaznodzieja – marność nad marnościami. Wszystko jest marnością.”
Dz 14,15 →
„Ludzie, co robicie? My też jesteśmy ludźmi, podlegamy tym samym doznaniom co wy. Głosimy wam, abyście się odwrócili od tych marności do Boga żywego, który stworzył niebo, ziemię, morze i wszystko, co się w nich znajduje.”
Iz 5,18 →
„Biada tym, którzy ciągną nieprawość sznurami marności, a grzech – jakby powrozem wozu!”
Jr 37,21 →
„Król Sedekiasz rozkazał więc oddać Jeremiasza pod straż na dziedzińcu więzienia i aby dawano mu bochenek chleba dziennie z ulicy Piekarzy, póki nie został wyczerpany cały chleb w mieście. A Jeremiasz pozostał na dziedzińcu więzienia.”
Rdz 48,15–16 →
„I błogosławił Józefowi, mówiąc: Bóg, przed którego obliczem chodzili moi ojcowie, Abraham i Izaak, Bóg, który mnie żywił od mej młodości aż do dziś; Anioł, który wybawił mnie ze wszelkiego zła, niech błogosławi tym chłopcom i niech będą nazywani od mego imienia i od imienia moich ojców, Abrahama i…”
Wj 16,18 →
„A gdy to mierzyli omerem, to ten, kto nazbierał więcej, nie miał nadmiaru, temu zaś, kto nazbierał mało, nie zabrakło. Każdy zbierał według tego, co mógł zjeść.”
Wj 16,21–22 →
„Zbierali to więc każdego ranka, każdy według tego, co mógł zjeść. A gdy słońce zaczynało grzać, topniało. A gdy nastał szósty dzień, zbierali dwa razy więcej chleba, po dwa omery na każdego. I wszyscy przełożeni zgromadzenia przyszli i powiedzieli o tym Mojżeszowi.”