Studiuj werset

Księga Kaznodziei 9,5

„Żyjący bowiem wiedzą, że umrą, ale umarli o niczym nie wiedzą i nie mają już żadnej zapłaty, gdyż pamięć o nich uległa zapomnieniu."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Boć ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczem nie wiedzą, i nie mają więcej żadnej zapłaty, gdyż w zapamiętanie przyszła pamiątka ich."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zaprawdę, żywym jest wiadomo, że umrą; zaś zmarli nie wiedzą o niczym i już nic nie zyskują, nawet pamięć o nich idzie w zapomnienie.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Bo żywiący wiedzą, iż umrzeć mają: lecz umarli nic więcéj nie wiedzą, ani daléj mają zapłaty: gdyż pamiątka ich przyszła w zapamiętanie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abowiem ci ktorzy żywą wiedzą iż pomrzeć maią, ale ci co pomarli ni o czym nie wiedzą, y nie maią iuż daley żadney zapłaty, gdyż pamiątka ich przyszła w zapamiętanie.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Bo żyjący wiedzą, że umrą, a umarli nic nie wiedzą i nie ma już dla nich zapłaty, gdyż pamięć o nich uległa zapomnieniu.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For the living know that they shall die: but the dead know not any thing, neither have they any more a reward; for the memory of them is forgotten.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: For the living know that they will die, but the dead know nothing. They have no further reward, because the memory of them is forgotten.
WEB · World English Bible, 2020: For the living know that they will die, but the dead don’t know anything, neither do they have any more a reward; for their memory is forgotten.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Viventes enim sciunt se esse morituros; mortui vero nihil noverunt amplius, nec habent ultra mercedem, quia oblivioni tradita est memoria eorum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: כִּ֧י הַֽחַיִּ֛ים יוֹדְעִ֖ים שֶׁיָּמֻ֑תוּ וְהַמֵּתִ֞ים אֵינָ֧ם יוֹדְעִ֣ים מְא֗וּמָה וְאֵֽין־ע֤וֹד לָהֶם֙ שָׂכָ֔ר כִּ֥י נִשְׁכַּ֖ח זִכְרָֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὅτι οἱ ζῶντες γνώσονται ὅτι ἀποθανοῦνται, καὶ οἱ νεκροὶ οὐκ εἰσὶ γινώσκοντες οὐδέν· καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς ἔτι μισθός, ὅτι ἐπελήσθη ἡ μνήμη αὐτῶν·

Porównaj cały rozdział Koh 9 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (13)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 26,14 →
„Umarli oni i nie ożyją, są martwi i nie powstaną, ponieważ nawiedziłeś ich i wytępiłeś, i zgładziłeś wszelką pamięć o nich.”
Koh 1,11 →
„Nie ma pamięci o dawnych rzeczach; także o tych, które będą, nie będzie pamięci u tych, którzy potem nastaną.”
Ps 6,5 →
„W śmierci bowiem nie ma pamięci o tobie, a w grobie któż cię będzie wysławiać?”
Ps 88,10–12 →
„Czy dla umarłych będziesz czynił cuda? Czy umarli powstaną, aby cię wysławiać? Sela. Czy w grobie będzie się opowiadać o twoim miłosierdziu, a o twojej wierności – w zniszczeniu? Czy twoje cuda pozna się w ciemnościach, a twoją sprawiedliwość w ziemi zapomnienia?”
Hi 14,21 →
„Jego synowie darzeni są szacunkiem, lecz on o tym nie wie; żyją w pogardzie, lecz na to nie zważa.”
Hbr 9,27 →
„A jak jest postanowione ludziom raz umrzeć, a potem sąd;”
Ps 109,15 →
„Niech będą zawsze przed Panem, aż wykorzeni z ziemi pamięć o nich;”
Koh 2,16 →
„Nie ma bowiem pamięci zarówno o mądrym, jak i o głupcu na wieki, gdyż to, co jest teraz, w najbliższych dniach pójdzie w niepamięć. A jak umiera mądry? Tak jak głupi.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (5)

Koh 8,10 →
„Widziałem więc niegodziwych pogrzebanych, którzy przychodzili do miejsca świętego i odchodzili z niego, a zapomniano o nich w mieście, gdzie tak czynili. I to również jest marnością.”
Iz 63,16 →
„Przecież ty jesteś naszym ojcem, bo Abraham nas nie zna, a Izrael nas nie uznaje. Ty, Panie, jesteś naszym ojcem, naszym Odkupicielem; twoje imię jest od wieków.”
Hi 7,8–10 →
„Oko, które mnie widziało, już mnie nie zobaczy. Twoje oczy są zwrócone na mnie, a mnie już nie ma. Jak obłok się rozchodzi i przemija, tak ten, kto zstępuje do grobu, nie wraca. Nie wróci już do swego domu ani nie pozna go już jego miejsce.”
Koh 7,2 →
„Lepiej iść do domu żałoby niż do domu wesela, gdyż w tamtym widzimy koniec każdego człowieka, a człowiek żyjący weźmie to sobie do serca.”
Hi 30,23 →
„Wiem bowiem, że wydasz mnie na śmierć i do domu przeznaczonego dla wszystkich żyjących.”