pamiątka

I mówił jeszcze Bóg do Mojżesza: Tak powiesz synom Izraela: Pan, Bóg waszych ojców, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba, posłał mnie do was. To jest moje imię na wieki i takim ma pozostać w pamięci po wszystkie pokolenia.

Wtedy Pan powiedział do Mojżesza: Zapisz to na pamiątkę w księdze i powtórz do uszu Jozuego, że wymażę zupełnie pamięć o Amaleku pod niebem.

Gdy więc Pan, twój Bóg, da ci odpoczynek od wszystkich twych wrogów dokoła w ziemi, którą Pan, twój Bóg, daje ci w dziedziczne posiadanie, to wymażesz spod nieba pamięć o Amaleku. Nie zapominaj o tym.

Powiedziałem: Rozproszę ich po kątach, wymażę pamięć o nich wśród ludzi;

I że te dni będą wspominane i obchodzone we wszystkich pokoleniach, w każdej rodzinie, w każdej prowincji i w każdym mieście; że te dni Purim nie zaginą wśród Żydów, a pamięć o nich nie ustanie u ich potomstwa.

Pamięć o nim zginie z ziemi, a jego imienia nie wspomną na ulicach.

W śmierci bowiem nie ma pamięci o tobie, a w grobie któż cię będzie wysławiać?

O nieprzyjacielu, twoje spustoszenia skończyły się na zawsze, zburzyłeś miasta, ich pamięć przepadła razem z nimi.

Śpiewajcie Panu, święci jego, i wysławiajcie go, wspominając jego świętość.

Lecz oblicze Pana jest przeciwko złoczyńcom, aby pamięć o nich wymazać z ziemi.

Weselcie się w Panu, sprawiedliwi, i wysławiajcie go, pamiętając o jego świętości.

Ale ty, Panie, trwasz na wieki, a twoja pamięć z pokolenia na pokolenie.

Niech będą zawsze przed Panem, aż wykorzeni z ziemi pamięć o nich;

Pamiętnymi uczynił swe cuda; miłosierny i litościwy jest Pan.

Na pewno nigdy się nie zachwieje, sprawiedliwy na wieki pozostanie w pamięci.

Twoje imię, Panie, trwa na wieki; twoja pamięć, Panie, z pokolenia na pokolenie.

Będą wysławiać pamięć twojej wielkiej dobroci i śpiewać o twojej sprawiedliwości.

Pamięć sprawiedliwego jest błogosławiona, a imię niegodziwych zgnije.

Żyjący bowiem wiedzą, że umrą, ale umarli o niczym nie wiedzą i nie mają już żadnej zapłaty, gdyż pamięć o nich uległa zapomnieniu.

Na drodze twoich sądów, o Panie, oczekujemy cię; pragnieniem naszej duszy jest twoje imię i wspominanie ciebie.

Umarli oni i nie ożyją, są martwi i nie powstaną, ponieważ nawiedziłeś ich i wytępiłeś, i zgładziłeś wszelką pamięć o nich.

To jest Pan, Bóg zastępów, Pan to jego pamiętne imię.

Wrócą, aby siedzieć pod jego cieniem, ożyją jak zboże i rozkwitną jak winorośl, ich sława będzie jak wino Libanu.