Studiuj werset
Księga Joela 2,17
„Niech kapłani, słudzy Pana, płaczą między przedsionkiem a ołtarzem i niech mówią: Przepuść, Panie, swemu ludowi i nie wydawaj swego dziedzictwa na pohańbienie, aby poganie nad nimi nie panowali. Czemu mieliby mówić wśród narodów: Gdzie jest ich Bóg?"
Uwspółcześniona Biblia Gdańska
„Kapłani, słudzy Pańscy, między przysionkiem a ołtarzem niech płaczą i mówią: Przepuść, Panie! ludowi twemu, a nie daj dziedzictwa swego na pohańbienie, aby nad nimi poganie panować mieli. Przeczżeby mówiono między narodami: Gdzież jest Bóg ich?"
Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia
Ten werset w innych przekładach (10)
Polskie
- NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013
- Między przedsionkiem a ołtarzem niechaj płaczą kapłani, niech wołają słudzy WIEKUISTEGO: WIEKUISTY! Zmiłuj się nad Twym ludem, nie dawaj na hańbę Twojego dziedzictwa, by nad nimi panowali poganie. Czemu narody mają mówić: Gdzie ich Bóg?
- BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923
- Między przysionkiem a ołtarzem będą płakać kapłani, słudzy Pańscy, a będą mówić: Przepuść, Panie! przepuść ludowi twemu, a nie daj dziedzictwa twego na hańbę, żeby nad niem poganie panowali; przecz mówią między narody: Gdzież jest Bóg ich?
- BB · Biblia Brzeska (1563), 1563
- Kapłani słudzy Pańscy niech płaczą miedzy sienią a ołtarzem mowiąc, Panie odpuść ludowi twemu, a nie day na pohańbienie dziedzictwa twego, aby nad nimi pogani panować mieli, abowiem przeczżeby miano mowić miedzy pogany, Y gdziesz wżdy iest Bog ich:
- TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022
- Niech kapłani, słudzy JHWH, płaczą między przedsionkiem, a ołtarzem, i niech mówią: Zlituj się, JHWH, nad swoim ludem i nie wydawaj swojego dziedzictwa na hańbę, aby obce narody nad nimi nie panowały. Dlaczego mieliby mówić wśród ludów: Gdzie jest ich Bóg?
Angielskie
- KJV · King James Version, 1611/1769
- Let the priests, the ministers of the LORD, weep between the porch and the altar, and let them say, Spare thy people, O LORD, and give not thine heritage to reproach, that the heathen should rule over them: wherefore should they say among the people, Where is their God?
- BSB · Berean Standard Bible, 2023
- Let the priests who minister before the LORD weep between the portico and the altar, saying, “Spare Your people, O LORD, and do not make Your heritage a reproach, an object of scorn among the nations. Why should they say among the peoples, ‘Where is their God?’”
- WEB · World English Bible, 2020
- Let the priests, the ministers of the LORD, weep between the porch and the altar, and let them say, “Spare your people, LORD, and don’t give your heritage to reproach, that the nations should rule over them. Why should they say among the peoples, ‘Where is their God?’”
Łacina
- VUL · Wulgata Klementyńska, 1592
- Inter vestibulum et altare plorabunt sacerdotes, ministri Domini, et dicent: Parce, Domine, parce populo tuo; et ne des hæreditatem tuam in opprobrium, ut dominentur eis nationes. Quare dicunt in populis: Ubi est Deus eorum?
Języki oryginału
- WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008
- בֵּ֤ין הָאוּלָם֙ וְלַמִּזְבֵּ֔חַ יִבְכּוּ֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים מְשָׁרְתֵ֖י יְהוָ֑ה וְֽיֹאמְר֞וּ ח֧וּסָה יְהוָ֣ה עַל־עַמֶּ֗ךָ וְאַל־תִּתֵּ֨ן נַחֲלָתְךָ֤ לְחֶרְפָּה֙ לִמְשָׁל־בָּ֣ם גּוֹיִ֔ם לָ֚מָּה יֹאמְר֣וּ בָֽעַמִּ֔ים אַיֵּ֖ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃
- LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.
- ἀνὰ μέσον τῆς κρηπῖδος τοῦ θυσιαστηρίου κλαύσονται οἱ ἱερεῖς οἱ λειτουργοῦντες τῷ Κυρίῳ καὶ ἐροῦσι· φεῖσαι, Κύριε, τοῦ λαοῦ σου καὶ μὴ δῷς τὴν κληρονομίαν σου εἰς ὄνειδος τοῦ κατάρξαι αὐτῶν ἔθνη, ὅπως μὴ εἴπωσιν ἐν τοῖ ἔθνεσι· ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς αὐτῶν;
Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)
Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.
- Ps 115,2 →
„Czemu mają mówić poganie: Gdzież teraz jest ich Bóg?”
- Ps 79,10 →
„Dlaczego poganie mają mówić: Gdzież jest ich Bóg? Niech będzie znany wśród pogan na naszych oczach przez dokonanie zemsty za przelaną krew twoich sług.”
- Ez 8,16 →
„Wtedy wprowadził mnie na wewnętrzny dziedziniec domu Pana, a oto u wejścia do świątyni Pana, między przedsionkiem a ołtarzem, było około dwudziestu pięciu mężczyzn. Każdy z nich był odwrócony plecami do świątyni Pana, ich twarze były zwrócone na wschód i oddawali pokłon słońcu w kierunku wschodu.”
- Wj 34,9 →
„I powiedział: Jeśli znalazłem teraz łaskę w twoich oczach, Panie, niech Pan idzie, proszę, pośród nas, bo ten lud jest twardego karku. Wybacz nasze nieprawości i nasz grzech, a weź nas za dziedzictwo.”
- 1Krl 6,3 →
„Przedsionek domu przed świątynią miał dwadzieścia łokci długości, stosownie do szerokości domu, i dziesięć łokci szerokości przed domem.”
- Dn 9,18–19 →
„Nakłoń, mój Boże, swego ucha i wysłuchaj; otwórz swe oczy i zobacz nasze spustoszenia i miasto, które jest nazwane twoim imieniem, bo nie ze względu na naszą sprawiedliwość zanosimy swoje błagania przed ciebie, ale ze względu na twoje wielkie miłosierdzie. Panie, wysłuchaj! Panie, przebacz!…”
- Oz 14,2 →
„Weźcie ze sobą słowa i zawróćcie do Pana. Mówcie do niego: Przebacz całą naszą nieprawość i daj to, co dobre, wtedy oddamy ci cielce naszych warg.”
- Jl 1,9 →
„Odjęto ofiarę z pokarmów i z płynów od domu Pana; płaczą kapłani, słudzy Pana.”
Pokaż pozostałe odsyłacze (12)
- Am 7,2 →
„A gdy zjadły trawę ziemi, powiedziałem: Panie Boże! Przebacz, proszę. Któż zostanie Jakubowi? Jest bowiem malutki.”
- Mt 23,35 →
„Aby spadła na was wszelka krew sprawiedliwa przelana na ziemi, od krwi sprawiedliwego Abla aż do krwi Zachariasza, syna Barachiasza, którego zabiliście między świątynią a ołtarzem.”
- Wj 32,11–13 →
„I Mojżesz modlił się do Pana, swego Boga, i powiedział: Dlaczego, Panie, rozpala się twój gniew przeciwko twemu ludowi, który wyprowadziłeś z ziemi Egiptu wielką mocą i potężną ręką?…”
- Lb 14,14–16 →
„I opowiedzą o tym obywatelom tej ziemi. Gdyż słyszeli, że ty, Panie, jesteś pośród tego ludu, że ty, Panie, bywasz widziany twarzą w twarz, że twój obłok stoi nad nimi i że kroczysz przed nimi w słupie obłoku za dnia, a w słupie ognia w nocy.…”
- Pwt 32,27 →
„Gdybym się nie obawiał pychy wroga, by ich wrogowie nie powstali i nie powiedzieli: Nasza wielka ręka, a nie Pan, uczyniła to wszystko.”
- 2Krn 8,12 →
„Wtedy Salomon złożył Panu całopalenia na ołtarzu Pana, który zbudował przed przedsionkiem;”
- Ps 42,10 →
„Jak rana w moich kościach, tak mnie urągają moi wrogowie, gdy mówią do mnie każdego dnia: Gdzie jest twój Bóg?”
- Ps 44,10–14 →
„Sprawiłeś, że cofnęliśmy się przed wrogiem, a ci, którzy nas nienawidzą, złupili nas. Wydałeś nas na rzeź jak owce i rozproszyłeś nas wśród pogan. Sprzedałeś swój lud za bezcen i nie zyskałeś na jego sprzedaży.…”
- Ps 74,10 →
„Jak długo, Boże, przeciwnik będzie urągać? Czy wróg będzie wiecznie bluźnił przeciwko twemu imieniu?”
- Ps 74,18–23 →
„Pamiętaj o tym, że wróg zelżył ciebie, Panie, a głupi lud urągał twemu imieniu. Nie wydawaj tej zgrai duszy twojej synogarlicy, nie zapominaj nigdy o stadku twoich ubogich. Zważ na twoje przymierze, bo ciemne zakątki ziemi pełne są siedlisk przemocy.…”
- Ps 79,4 →
„Staliśmy się hańbą dla naszych sąsiadów, pośmiewiskiem i drwiną dla tych, którzy są wokoło nas.”
- Ps 89,41 →
„Grabią go wszyscy, którzy przechodzą drogą; stał się pośmiewiskiem dla swoich sąsiadów.”
Odsyłacze: OpenBible.info (CC BY) — openbible.info. Licencja: Creative Commons Attribution.
Słowa oryginału (hebrajski · 24)
Kliknij numer Stronga, aby zobaczyć wszystkie wystąpienia słowa w Biblii (konkordancja).
Cały rozdział Jl 2 w narzędziach
Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Fundacja Wrota Nadziei. Udostępniane na wolnej licencji.