Studiuj werset

Księga Jeremiasza 51,15

„On uczynił ziemię swoją mocą, utwierdził świat swoją mądrością i rozpostarł niebiosa swoją roztropnością."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Który uczynił ziemię mocą swoją, zgotował świat mądrością swoją, a mądrością swoją rozciągnął niebiosa:
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Onci to iest ktory sprawił ziemię mocą swą, a zgotował świat mądrością swoią, y rostropnością swą rospostarł niebiosa.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He hath made the earth by his power, he hath established the world by his wisdom, and hath stretched out the heaven by his understanding.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The LORD made the earth by His power; He established the world by His wisdom and stretched out the heavens by His understanding.
WEB · World English Bible, 2020: “He has made the earth by his power. He has established the world by his wisdom. By his understanding he has stretched out the heavens.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Qui fecit terram in fortitudine sua, præparavit orbem in sapientia sua, et prudentia sua extendit cælos.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: עֹשֵׂ֥ה אֶ֙רֶץ֙ בְּכֹח֔וֹ מֵכִ֥ין תֵּבֵ֖ל בְּחָכְמָת֑וֹ וּבִתְבוּנָת֖וֹ נָטָ֥ה שָׁמָֽיִם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: Κύριος ποιῶν γῆν ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, ἑτοιμάζων οἰκουμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ, ἐν τῇ συνέσει αὐτοῦ ἐξέτεινε τὸν οὐρανόν,

Porównaj cały rozdział Jr 51 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Jr 10,12–16 →
„On uczynił ziemię swoją mocą, utwierdził okrąg świata swoją mądrością i swoją roztropnością rozpostarł niebiosa. Gdy on wydaje głos, huczą wody w niebiosach, on sprawia, że chmury wznoszą się z krańców ziemi; czyni błyskawice z deszczem i wyprowadza wiatr ze swoich skarbców.…”
Ap 4,11 →
„Godzien jesteś, Panie, wziąć chwałę i cześć, i moc, ponieważ ty stworzyłeś wszystko i z twojej woli trwa i zostało stworzone.”
Jr 32,17 →
„Ach, Panie Boże! Oto uczyniłeś niebo i ziemię swoją wielką mocą i wyciągniętym ramieniem i nie ma dla ciebie rzeczy zbyt trudniej.”
Dz 14,15 →
„Ludzie, co robicie? My też jesteśmy ludźmi, podlegamy tym samym doznaniom co wy. Głosimy wam, abyście się odwrócili od tych marności do Boga żywego, który stworzył niebo, ziemię, morze i wszystko, co się w nich znajduje.”
Rz 1,20 →
„To bowiem, co niewidzialne, to znaczy jego wieczna moc i bóstwo, są widzialne od stworzenia świata przez to, co stworzone, po to, aby oni byli bez wymówki.”
Kol 1,16–17 →
„Przez niego bowiem wszystko zostało stworzone, to, co w niebie i to, co na ziemi, to, co widzialne i co niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko istnieje dzięki niemu.”
Hi 9,8 →
„On sam rozciąga niebiosa i kroczy po falach morza.”
Ps 148,1–5 →
„Alleluja. Chwalcie Pana z niebios, chwalcie go na wysokościach. Chwalcie go, wszyscy jego aniołowie; chwalcie go, wszystkie jego zastępy. Chwalcie go, słońce i księżycu; chwalcie go, wszystkie gwiazdy święcące.…”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Prz 3,19 →
„Pan ugruntował ziemię mądrością, a niebiosa umocnił rozumem.”
Rdz 1,1–6 →
„Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. A ziemia była bezkształtna i pusta i ciemność była nad głębią, a Duch Boży unosił się nad wodami. I Bóg powiedział: Niech stanie się światłość. I stała się światłość.…”
Ps 104,2 →
„Okryłeś się światłością jak szatą, rozciągnąłeś niebiosa jak zasłonę.”
Ps 136,5 →
„Tego, który w mądrości uczynił niebiosa, bo na wieki jego miłosierdzie;”
Ps 146,5–6 →
„Błogosławiony ten, kogo pomocą jest Bóg Jakuba, kto nadzieję pokłada w Panu, jego Bogu; Który uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest; który dochowuje prawdy na wieki;”
Iz 40,22 →
„To ten, który zasiada nad okręgiem ziemi – jej mieszkańcy są jak szarańcza; ten, który rozpostarł niebiosa jak zasłonę i rozciągnął je jak namiot mieszkalny;”
Iz 40,26 →
„Podnieście w górę swoje oczy i patrzcie: Kto stworzył te rzeczy? Ten, kto wyprowadza ich zastępy według liczby i to wszystko po imieniu nazywa, według ogromu jego siły i wielkiej potęgi, tak że ani jedna z nich nie zginie?”
Iz 42,5 →
„Tak mówi Bóg, Pan, który stworzył niebiosa i je rozpostarł; który rozszerzył ziemię i to, co się z niej rodzi; który daje tchnienie ludziom mieszkającym na niej i ducha tym, co po niej chodzą.”
Rz 11,33 →
„O głębokości bogactwa zarówno mądrości, jak i poznania Boga! Jak niezbadane są jego wyroki i niedocieczone jego drogi!”
Hbr 1,2–3 →
„W tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez swego Syna, którego ustanowił dziedzicem wszystkiego, przez którego też stworzył światy; Który, będąc blaskiem jego chwały i wyrazem jego istoty i podtrzymując wszystko słowem swojej mocy, dokonawszy oczyszczenia z naszych grzechów przez samego…”
Ps 104,24 →
„O, jak liczne są twoje dzieła, Panie! Wszystkie je uczyniłeś mądrze, ziemia jest pełna twego bogactwa.”
Ps 107,25 →
„Gdy daje rozkaz, powstaje wicher i podnoszą się fale morskie.”