Studiuj werset

List do Efezjan 1,5

„Przeznaczył nas dla siebie, ku usynowieniu przez Jezusa Chrystusa, według upodobania swojej woli;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Który nas przenaznaczył ku przysposobieniu za synów przez Jezusa Chrystusa dla siebie samego, według upodobania woli swojej,"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Przeznaczył nas dla samego Siebie, według upodobania Jego woli, do usynowienia przez Jezusa Chrystusa,
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Który nas przenaznaczył ku przysposobieniu za syny przez Jezusa Chrystusa ku sobie, wedle postanowienia woléj swojéj:
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ktory przeznaczył nas, aby nas sposobił za syny przez Iezusa Krystusa w sobie, wedle dobrowolnego vpodobania woley swoiey.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Ze względu na Jezusa, postanowił uczynić nas swoimi dziećmi—pragnął bowiem
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Przeznaczył nas dla siebie do usynowienia przez Jezusa Chrystusa, według upodobania swojej woli,
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Przeznaczywszy nas ku adopcji dzieci przez Jezusa Chrystusa dla siebie, według upodobania swojej woli,

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Having predestinated us unto the adoption of children by Jesus Christ to himself, according to the good pleasure of his will,
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He predestined us for adoption as His sons through Jesus Christ, according to the good pleasure of His will,
WEB · World English Bible, 2020: having predestined us for adoption as children through Jesus Christ to himself, according to the good pleasure of his desire,

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Qui prædestinavit nos in adoptionem filiorum per Jesum Christum in ipsum: secundum propositum voluntatis suæ,

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: προορίσας ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς αὐτόν, κατὰ τὴν εὐδοκίαν τοῦ θελήματος αὐτοῦ,
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: προορίσας ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς αὐτόν, κατὰ τὴν εὐδοκίαν τοῦ θελήματος αὐτοῦ,
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: προορίσας ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς αὐτόν, κατὰ τὴν εὐδοκίαν τοῦ θελήματος αὐτοῦ,
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: προορίσας ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς αὐτόν, κατὰ τὴν εὐδοκίαν τοῦ θελήματος αὐτοῦ,

Porównaj cały rozdział Ef 1 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rz 8,29–30 →
„Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi. Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał, tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych też uwielbił.”
Ef 1,11 →
„W nim, mówię, w którym też dostąpiliśmy udziału, przeznaczeni według postanowienia tego, który dokonuje wszystkiego według rady swojej woli;”
Ga 4,5–6 →
„Aby wykupił tych, którzy byli pod prawem, abyśmy dostąpili usynowienia. A ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc Ducha swego Syna, wołającego: Abba, Ojcze!”
J 1,12 →
„Lecz wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w jego imię;”
1J 3,1 →
„Patrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi. Dlatego świat nas nie zna, bo jego nie zna.”
Rz 8,14–17 →
„Wszyscy bowiem ci, którzy są prowadzeni przez Ducha Bożego, są synami Bożymi. Gdyż nie otrzymaliście ducha niewoli, aby znowu się bać, ale otrzymaliście Ducha usynowienia, przez którego wołamy: Abba, Ojcze! Ten to Duch poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi.…”
Ga 3,26 →
„Wszyscy bowiem jesteście synami Bożymi przez wiarę w Chrystusa Jezusa.”
Rz 8,23 →
„A nie tylko ono, ale i my, którzy mamy pierwsze plony Ducha, i my sami w sobie wzdychamy, oczekując usynowienia, odkupienia naszego ciała.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

2Kor 6,18 →
„I będę wam Ojcem, a wy będziecie mi synami i córkami – mówi Pan Wszechmogący.”
Oz 1,10 →
„Jednak liczba synów Izraela będzie jak piasek morski, którego nie można zmierzyć ani zliczyć. I stanie się, że w miejscu, gdzie im mówiono: Nie jesteście moim ludem, będzie się do nich mówić: Wy jesteście synami Boga żywego.”
Ap 21,7 →
„Kto zwycięży, odziedziczy wszystko i będę dla niego Bogiem, a on będzie dla mnie synem.”
Rz 9,11–16 →
„Gdy dzieci jeszcze się nie urodziły i nie zrobiły nic dobrego ani złego, aby zgodnie z wybraniem trwało postanowienie Boga, nie z uczynków, ale z tego, który powołuje; Powiedziano jej, że starszy będzie służył młodszemu; Jak jest napisane: Jakuba umiłowałem, ale Ezawa znienawidziłem.…”
Ef 1,9 →
„Oznajmiając nam tajemnicę swojej woli, według swego upodobania, które sam w sobie postanowił;”
Jr 3,19 →
„Ja zaś powiedziałem sobie: Jakże miałbym cię zaliczyć do synów i dać ci ziemię rozkoszną, piękne dziedzictwo zastępów narodów? Chyba że będziesz do mnie wołał: Mój ojcze! I nie odwrócisz się ode mnie.”
Łk 10,21 →
„W tej godzinie Jezus rozradował się w duchu i powiedział: Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te sprawy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je niemowlętom. Tak, Ojcze, bo tak się tobie upodobało.”
J 11,52 →
„A nie tylko za ten naród, ale też po to, aby zgromadzić w jedno rozproszone dzieci Boże.”
2Tes 1,11 →
„Dlatego też nieustannie modlimy się za was, aby nasz Bóg uznał was za godnych tego powołania i wypełnił wszelkie upodobanie swojej dobroci i dzieła wiary w mocy;”
Hbr 2,10–15 →
„Wypadało bowiem temu, dla którego jest wszystko i przez którego jest wszystko, aby, doprowadzając wielu synów do chwały, wodza ich zbawienia uczynił doskonałym przez cierpienie. Zarówno bowiem ten, który uświęca, jak i uświęceni, z jednego są wszyscy.…”
1Kor 1,21 →
„Skoro bowiem w mądrości Bożej świat nie poznał Boga przez mądrość, upodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia zbawić tych, którzy wierzą.”
Hbr 12,5–9 →
„I zapomnieliście o napomnieniu, które jest kierowane do was jako synów: Mój synu, nie lekceważ karania Pana i nie zniechęcaj się, gdy on cię napomina. Kogo bowiem Pan miłuje, tego karze, a chłoszcze każdego, którego za syna przyjmuje. Jeśli znosicie karanie, Bóg obchodzi się z wami jak z synami.…”