Wspomnij, Panie, na to, co nas spotkało. Spójrz i zobacz nasze pohańbienie.
Wspomnij, Panie! na to, co się nam przydało; wejrzyj a obacz pohańbienie nasze.
Najedź na słowo (na telefonie: stuknij), żeby zobaczyć jego odpowiedniki w pozostałych przekładach i w oryginale.
Wspomnij, Panie, na to, co nas spotkało. Spójrz i zobacz nasze pohańbienie.
Wspomnij, Panie! na to, co się nam przydało; wejrzyj a obacz pohańbienie nasze.
Nasze dziedzictwo przypadło obcym, a nasze domy – cudzoziemcom.
Dziedzictwo nasze obrócone jest do obcych, a domy nasze do cudzoziemców.
Staliśmy się sierotami, bez ojca; nasze matki są jak wdowy.
Sierotamiśmy a bez ojca; matki nasze są jako wdowy.
Własną wodę pijemy za pieniądze, nasze drwa za pieniądze kupujemy.
Wody nasze za pieniądze pijemy, drwa nasze za pieniądze kupujemy.
Prześladowanie ciąży na naszym karku. Pracujemy, a nie dają nam odpocząć.
Na szyi swej prześladowanie cierpiemy, pracujemy, a nie dadzą nam odpocząć.
Podawaliśmy rękę Egipcjanom i Asyryjczykom, aby nasycić się chlebem.
Egipczykom podajemy rękę i Assyryjczykom, żebyśmy się nasycili chleba.
Nasi ojcowie zgrzeszyli, nie ma ich, a my nosimy ich nieprawość.
Ojcowie nasi zgrzeszyli, niemasz ich, a my nieprawość ich ponosimy.
Niewolnicy panują nad nami, nie ma nikogo, kto by nas wybawił z ich ręki.
Niewolnicy panują nad nami, niemasz, ktoby nas wybawił z ręki ich.
Z narażeniem życia szukamy swego chleba z powodu miecza na pustyni.
Z odwagą duszy naszej szukamy chleba swego dla strachu miecza i na puszczy.
Nasza skóra jak piec zaciemniła się od strasznego głodu.
Skóra nasza jako piec zczerniała od srogości głodu.
Kobiety na Syjonie hańbiono, a panny – w miastach Judy.
Niewiasty w Syonie pogwałcono; i panny w miastach Judzkich.
Książęta byli wieszani ich rękami, oblicza starszych nie uszanowano.
Książęta ręką ich powieszeni są, a osoby starszych nie mają w uczciwości.
Młodzieńców wzięli do młócenia, dzieci padały pod ciężarem drewna.
Młodzięców do żarn biorą, a młodzieniaszkowie po drwami padają.
Starcy w bramach już nie siadają, młodzieńcy przestali śpiewać swoje pieśni.
Starcy w bramach więcej nie siadają, a młodzieńcy przestali pieśni swoje.
Radość zniknęła z naszych serc, nasze pląsanie zamieniło się w żałobę.
Ustało wesele serca naszego, pląsanie nasze w kwilenie się obróciło.
Spadła korona z naszej głowy. Biada nam, bo zgrzeszyliśmy!
Spadła korona z głowy naszej; biada nam, żeśmy zgrzeszyli!
Dlatego nasze serce omdlewa, dlatego nasze oczy są zaćmione.
Dlategoż mdłe jest serce nasze, dlatego zaćmione są oczy nasze;
Z powodu spustoszonej góry Syjonu lisy chodzą po niej.
Dla góry Syońskiej, że jest spustoszona, liszki chodzą po niej.
Ty, Panie, trwasz na wieki, twój tron z pokolenia na pokolenie.
Ty, Panie! trwasz na wieki, a stolica twoja od narodu do narodu.
Czemu zapominasz o nas na wieki i opuszczasz nas na tak długi czas?
Przeczże nas na wieki zapominasz, a opuszczasz nas przez tak długi czas?
Nawróć nas do siebie, Panie, a będziemy nawróceni; odnów nasze dni, jak dawniej.
Nawróć nas do siebie, o Panie! a nawróceni będziemy; odnów dni nasze, jako z dawna były.
Czy odrzuciłeś nas całkowicie? Czy bardzo się na nas gniewałeś?
Bo izali nas cale odrzucisz, a gniewać się będziesz na nas tak bardzo?
UBG — Uwspółcześniona Biblia Gdańska © 2018 Fundacja Wrota Nadziei — licencja CC BY-ND 4.0.
BG — Biblia Gdańska (wyd. 1881) — domena publiczna; zachowano oryginalną pisownię.
Numeracja wersetów wszystkich przekładów jest uzgodniona z UBG; puste pole „—" oznacza, że dany przekład nie ma tu osobnego wersetu. Źródła i licencje przekładów →