Studiuj werset

Lamentacje Jeremiasza 5,16

„Spadła korona z naszej głowy. Biada nam, bo zgrzeszyliśmy!"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Spadła korona z głowy naszej; biada nam, żeśmy zgrzeszyli!"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Spadła nasza korona; biada nam, bo zgrzeszyliśmy.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Spadł wieniec głowy naszéj, biada nam, żeśmy zgrzeszyli!
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Wieniec spadł z głowy naszey, Ach biadasz nam iżechmy zgrzeszyli.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Spadła korona z naszej głowy. Biada nam, bo zgrzeszyliśmy!

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The crown is fallen from our head: woe unto us, that we have sinned!
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The crown has fallen from our head. Woe to us, for we have sinned!
WEB · World English Bible, 2020: The crown has fallen from our head. Woe to us, for we have sinned!

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Cecidit corona capitis nostri: væ nobis, quia peccavimus !

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: נָֽפְלָה֙ עֲטֶ֣רֶת רֹאשֵׁ֔נוּ אֽוֹי־נָ֥א לָ֖נוּ כִּ֥י חָטָֽאנוּ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἔπεσεν ὁ στέφανος ἡμῶν τῆς κεφαλῆς· οὐαὶ δὴ ἡμῖν, ὅτι ἡμάρτομεν.

Porównaj cały rozdział Lm 5 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (6)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 89,39 →
„Zerwałeś przymierze z twoim sługą, strąciłeś na ziemię jego koronę.”
Iz 3,9–11 →
„Wyraz ich twarzy świadczy przeciwko nim; jak Sodoma ogłaszają swój grzech, nie kryją go. Biada ich duszy! Gdyż sami na siebie sprowadzają zło. Powiedzcie sprawiedliwemu, że będzie mu dobrze, bo będzie spożywać owoc swoich rąk. Biada niegodziwemu!…”
Hi 19,9 →
„Odarł mnie z mojej chwały i zdjął koronę z mojej głowy.”
Jr 13,18 →
„Powiedz królowi i królowej: Ukorzcie się i usiądźcie na ziemi, bo spadła z waszej głowy korona waszej chwały.”
Lm 1,1 →
„Ach, jak samotnie siedzi miasto niegdyś tak pełne ludzi! Stało się jak wdowa! Niegdyś wielka wśród narodów i księżniczka wśród prowincji, teraz stała się podwładną.”
Lm 4,13 →
„Z powodu grzechów jej proroków i nieprawości jej kapłanów, którzy przelewali krew sprawiedliwych pośród niej;”