Studiuj werset

Księga Rodzaju 3,19

„W pocie czoła będziesz spożywał chleb, aż wrócisz do ziemi, gdyż z niej zostałeś wzięty. Bo jesteś prochem i w proch się obrócisz."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: W pocie twojego oblicza będziesz spożywał chleb, aż powrócisz do ziemi, gdyż jesteś z niej wziętym; bowiem ty jesteś prochem, więc w proch się obrócisz.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się wrócisz do ziemie, z któréjeś wzięty; boś jest proch, i w proch się obrócisz.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: W pocie oblicza twoiego będziesz pożywał chleba, aż się obrocisz w źiemię, z ktorey iesteś wźięt, Abowiemeś ty iest proch, y wproch się obrocisz.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: In the sweat of thy face shalt thou eat bread, till thou return unto the ground; for out of it wast thou taken: for dust thou art, and unto dust shalt thou return.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: By the sweat of your brow you will eat your bread, until you return to the ground— because out of it were you taken. For dust you are, and to dust you shall return.”
WEB · World English Bible, 2020: You will eat bread by the sweat of your face until you return to the ground, for you were taken out of it. For you are dust, and you shall return to dust.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: In sudore vultus tui vesceris pane, donec revertaris in terram de qua sumptus es: quia pulvis es et in pulverem reverteris.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: בְּזֵעַ֤ת אַפֶּ֙יךָ֙ תֹּ֣אכַל לֶ֔חֶם עַ֤ד שֽׁוּבְךָ֙ אֶל־הָ֣אֲדָמָ֔ה כִּ֥י מִמֶּ֖נָּה לֻקָּ֑חְתָּ כִּֽי־עָפָ֣ר אַ֔תָּה וְאֶל־עָפָ֖ר תָּשֽׁוּב׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου, ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς γὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθης, ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ·

Porównaj cały rozdział Rdz 3 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (16)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Koh 12,7 →
„Wtedy proch powróci do ziemi, jak nią był, a duch powróci do Boga, który go dał.”
Hi 34,15 →
„To zginęłoby wszelkie ciało razem, a człowiek w proch by się obrócił.”
Ps 104,29 →
„Lecz gdy ukrywasz swe oblicze, trwożą się; gdy odbierasz im ducha, giną i obracają się w proch.”
Rdz 2,7 →
„Wtedy Pan Bóg ukształtował człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia. I człowiek stał się żywą duszą.”
Ps 90,3 →
„Obracasz człowieka w proch i mówisz: Wracajcie, synowie ludzcy.”
Ef 4,28 →
„Kto kradł, niech więcej nie kradnie, ale raczej niech pracuje, czyniąc własnymi rękami to, co jest dobre, aby miał z czego udzielać potrzebującemu.”
Koh 3,20 →
„Wszystko to idzie do jednego miejsca; wszystko jest z prochu i wszystko w proch się obraca.”
1Kor 15,21–22 →
„Skoro bowiem śmierć przyszła przez człowieka, przez człowieka przyszło też zmartwychwstanie umarłych. Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (8)

Rdz 18,27 →
„A Abraham odpowiedział: Oto ośmielam się teraz mówić do mojego Pana, choć jestem prochem i popiołem.”
Rdz 23,4 →
„Jestem wśród was przybyszem i przychodniem. Dajcie mi na własność grób między wami, abym pogrzebał moją zmarłą sprzed mojego oblicza.”
Ps 22,15 →
„Moja siła wyschła jak skorupa, a mój język przylgnął do podniebienia; położyłeś mnie w prochu śmierci.”
Koh 1,3 →
„Jaki pożytek ma człowiek z całego swego trudu, który podejmuje pod słońcem?”
Dn 12,2 →
„A wielu z tych, którzy śpią w prochu ziemi, obudzi się, jedni do życia wiecznego, a drudzy ku hańbie i wiecznej pogardzie.”
2Tes 3,10 →
„Gdy bowiem byliśmy u was, to nakazaliśmy wam: Kto nie chce pracować, niech też nie je.”
Hi 21,26 →
„Razem będą leżeć w prochu i okryją ich robaki.”
Ps 103,14 →
„On bowiem wie, z czego jesteśmy ulepieni; pamięta, że jesteśmy prochem.”