Studiuj werset

Księga Rodzaju 18,27

„A Abraham odpowiedział: Oto ośmielam się teraz mówić do mojego Pana, choć jestem prochem i popiołem."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A odpowiadając Abraham rzekł: Otom teraz zaczął mówić do Pana mego, aczem ja proch i popiół."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A Abraham odpowiedział i rzekł: Otóż postanowiłem mówić do Pana, chociaż ja jestem prochem i popiołem.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A odpowiadając Abraham rzekł: Iżem raz począł, będę mówił do Pana mego, aczem proch i popiół.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abraham tedy odpowiedział mowiąc, Teraz oto śmiem bespiecznie mowić z Panem moim, chociażem proch a popioł.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And Abraham answered and said, Behold now, I have taken upon me to speak unto the Lord, which am but dust and ashes:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then Abraham answered, “Now that I have ventured to speak to the Lord—though I am but dust and ashes—
WEB · World English Bible, 2020: Abraham answered, “See now, I have taken it on myself to speak to the Lord, although I am dust and ashes.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Respondensque Abraham, ait: Quia semel cœpi, loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיַּ֥עַן אַבְרָהָ֖ם וַיֹּאמַ֑ר הִנֵּה־נָ֤א הוֹאַ֙לְתִּי֙ לְדַבֵּ֣ר אֶל־אֲדֹנָ֔י וְאָנֹכִ֖י עָפָ֥ר וָאֵֽפֶר׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἀποκριθεὶς Ἁβραὰμ εἶπε· νῦν ἠρξάμην λαλῆσαι πρὸς τὸν Κύριόν μου, ἐγὼ δέ εἰμι γῆ καὶ σποδός·

Porównaj cały rozdział Rdz 18 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (13)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 6,5 →
„I powiedziałem: Biada mi! Już zginąłem; jestem bowiem człowiekiem o nieczystych wargach i mieszkam wśród ludu o nieczystych wargach, a moje oczy widziały Króla, Pana zastępów.”
Rdz 3,19 →
„W pocie czoła będziesz spożywał chleb, aż wrócisz do ziemi, gdyż z niej zostałeś wzięty. Bo jesteś prochem i w proch się obrócisz.”
Łk 5,8 →
„Widząc to, Szymon Piotr przypadł do kolan Jezusa i powiedział: Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem grzesznym człowiekiem.”
Hi 30,19 →
„Wrzucił mnie w błoto, stałem się podobny do prochu i popiołu.”
Iz 64,8 →
„Ale teraz, Panie, ty jesteś naszym ojcem, my jesteśmy gliną, a ty jesteś naszym garncarzem; i jesteśmy wszyscy dziełem twojej ręki.”
1Kor 15,47–48 →
„Pierwszy człowiek z ziemi – ziemski, drugi człowiek – sam Pan z nieba. Jaki jest ten ziemski, tacy i ziemscy; a jaki jest niebieski, tacy i niebiescy.”
Rdz 2,7 →
„Wtedy Pan Bóg ukształtował człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia. I człowiek stał się żywą duszą.”
Rdz 18,30–32 →
„I Abraham powiedział: Niech się nie gniewa mój Pan, że zapytam: A gdyby znalazło się tam trzydziestu? Odpowiedział: Nie uczynię tego, jeśli znajdę tam trzydziestu. Rzekł jeszcze: Oto ośmielam się teraz mówić do mego Pana: A gdyby znalazło się tam dwudziestu?…”

Pokaż pozostałe odsyłacze (5)

Hi 4,19 →
„O ileż bardziej w tych, którzy mieszkają w domach glinianych, których podstawa jest w prochu – łatwiej ich zgnieść niż mola.”
Ps 8,4 →
„Wtedy mówię: Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo syn człowieczy, że troszczysz się o niego?”
Ps 144,3 →
„Panie, czym jest człowiek, że zwracasz na niego uwagę? Albo syn człowieczy, że go poważasz?”
Koh 12,7 →
„Wtedy proch powróci do ziemi, jak nią był, a duch powróci do Boga, który go dał.”
Łk 18,1 →
„Opowiedział im też przypowieść o tym, że zawsze należy się modlić i nie ustawać;”