Studiuj werset

Księga Psalmów 90,3

„Obracasz człowieka w proch i mówisz: Wracajcie, synowie ludzcy."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Nie obracaj w poniżenie człowieka, i rzekłeś: Nawracajcie się synowie człowieczy.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ty prawie pokruszysz człowieka, a mowisz: Nawroćcie się o synowie ludzcy.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Ty obracasz człowieka w proch i mówisz: Wracajcie, synowie ludzcy.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Thou turnest man to destruction; and sayest, Return, ye children of men.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: You return man to dust, saying, “Return, O sons of mortals.”
WEB · World English Bible, 2020: You turn man to destruction, saying, “Return, you children of men.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Ne avertas hominem in humilitatem: et dixisti: Convertimini, filii hominum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: תָּשֵׁ֣ב אֱ֭נוֹשׁ עַד־דַּכָּ֑א וַ֝תֹּ֗אמֶר שׁ֣וּבוּ בְנֵי־אָדָֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: μὴ ἀποστρέψῃς ἄνθρωπον εἰς ταπείνωσιν· καὶ εἶπας· ἐπιστρέψατε υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων.

Porównaj cały rozdział Ps 90 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (8)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 3,19 →
„W pocie czoła będziesz spożywał chleb, aż wrócisz do ziemi, gdyż z niej zostałeś wzięty. Bo jesteś prochem i w proch się obrócisz.”
Koh 12,7 →
„Wtedy proch powróci do ziemi, jak nią był, a duch powróci do Boga, który go dał.”
Lb 14,35 →
„Ja, Pan, powiedziałem, że tak postąpię z całym tym niegodziwym zgromadzeniem, które się zmówiło przeciwko mnie; na tej pustyni zginą i tu pomrą.”
Hi 34,14–15 →
„Gdyby zwrócił ku człowiekowi swoje serce, gdyby wziął do siebie jego ducha i tchnienie; To zginęłoby wszelkie ciało razem, a człowiek w proch by się obrócił.”
Ps 104,29 →
„Lecz gdy ukrywasz swe oblicze, trwożą się; gdy odbierasz im ducha, giną i obracają się w proch.”
Ps 146,4 →
„Opuszcza go duch i wraca do swojej ziemi; w tymże dniu zginą wszystkie jego myśli.”
Rdz 6,6–7 →
„Żałował Pan, że uczynił człowieka na ziemi, i ubolewał nad tym całym sercem. I Pan powiedział: Zgładzę z powierzchni ziemi człowieka, którego stworzyłem, zarówno człowieka, jak i bydło, zwierzęta pełzające i ptactwo niebieskie, bo żałuję, że ich uczyniłem.”
Hi 12,10 →
„W jego ręku jest dusza wszelkiej istoty żywej i duch wszelkiego człowieka.”