Studiuj werset

Księga Psalmów 146,4

„Opuszcza go duch i wraca do swojej ziemi; w tymże dniu zginą wszystkie jego myśli."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Wynidzie duch jego, a obróci się w ziemię swoję: w ten dzień zginą wszystkie myśli ich.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Wynidzieć iego duch zniego, a on się obroci do ziemie swoiey, a na ten czas poginą mysli iego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Opuszcza go duch i wraca do swojej ziemi; w tym dniu zginą wszystkie jego myśli.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: His breath goeth forth, he returneth to his earth; in that very day his thoughts perish.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: When his spirit departs, he returns to the ground; on that very day his plans perish.
WEB · World English Bible, 2020: His spirit departs, and he returns to the earth. In that very day, his thoughts perish.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Exibit spiritus ejus, et revertetur in terram suam; in illa die peribunt omnes cogitationes eorum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: תֵּצֵ֣א ר֭וּחוֹ יָשֻׁ֣ב לְאַדְמָת֑וֹ בַּיּ֥וֹם הַ֝ה֗וּא אָבְד֥וּ עֶשְׁתֹּנֹתָֽיו׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐξελεύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ. καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ· ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀπολοῦνται πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ.

Porównaj cały rozdział Ps 146 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (15)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Koh 12,7 →
„Wtedy proch powróci do ziemi, jak nią był, a duch powróci do Boga, który go dał.”
Ps 104,29 →
„Lecz gdy ukrywasz swe oblicze, trwożą się; gdy odbierasz im ducha, giną i obracają się w proch.”
Rdz 2,7 →
„Wtedy Pan Bóg ukształtował człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia. I człowiek stał się żywą duszą.”
Rdz 3,19 →
„W pocie czoła będziesz spożywał chleb, aż wrócisz do ziemi, gdyż z niej zostałeś wzięty. Bo jesteś prochem i w proch się obrócisz.”
1Kor 2,6 →
„Głosimy jednak mądrość wśród doskonałych, ale nie mądrość tego świata ani władców tego świata, którzy przemijają;”
Hi 27,3 →
„Dopóki jest we mnie tchnienie i duch Boży w moich nozdrzach;”
Ps 33,10 →
„Pan udaremnia zamiary narodów, niweczy zamysły ludów.”
Dn 5,23 →
„Lecz uniosłeś się przeciwko Panu nieba i naczynia jego domu przyniesiono przed ciebie, a ty, twoi książęta, twoje żony i twoje nałożnice piliście wino z nich. Ponadto chwaliłeś bogów ze srebra, złota, brązu, żelaza, drewna i kamienia, które nie widzą ani nie słyszą i nic nie wiedzą.…”

Pokaż pozostałe odsyłacze (7)

Hi 14,10 →
„Ale człowiek umiera i marnieje; a gdy oddaje ducha, gdzie on jest?”
Hi 14,21 →
„Jego synowie darzeni są szacunkiem, lecz on o tym nie wie; żyją w pogardzie, lecz na to nie zważa.”
Hi 17,11 →
„Moje dni przeminęły, rozwiały się moje zamiary, myśli mego serca.”
Iz 2,22 →
„Przestańcie polegać na człowieku, którego tchnienie jest w jego nozdrzach. Za co bowiem ma być uznany?”
Hi 17,1 →
„Mój oddech jest skażony, moje dni gasną, groby na mnie czekają.”
Ps 90,3 →
„Obracasz człowieka w proch i mówisz: Wracajcie, synowie ludzcy.”
Lm 4,20 →
„Oddech naszych nozdrzy, pomazaniec Pana, został schwytany w ich doły; o nim mówiliśmy: W jego cieniu będziemy żyć wśród pogan.”