Księga Psalmów 90

Panie, ty byłeś naszą ucieczką z pokolenia na pokolenie.

Modlitwa Mojżesza, męża Bożego. Panie! tyś bywał ucieczką naszą od narodu do narodu.

Zanim zrodziły się góry, zanim ukształtowałeś ziemię i świat, od wieków na wieki ty jesteś Bogiem.

Pierwej niżli góry stanęły i niżliś wykształtował ziemię, i okrąg świata, oto zaraz od wieku aż na wieki tyś jest Bogiem.

Obracasz człowieka w proch i mówisz: Wracajcie, synowie ludzcy.

Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.

Tysiąc lat bowiem w twoich oczach jest jak dzień wczorajszy, który minął, i jak straż nocna.

Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi są jako dzień wczorajszy, który przeminął, i jako straż nocna.

Porywasz ich jakby powodzią, są jak sen i jak trawa, która rośnie o poranku.

Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie.

Rano kwitnie i rośnie, a wieczorem zostaje skoszona i usycha.

Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

Giniemy bowiem od twego gniewu i jesteśmy przerażeni twoją zapalczywością.

Albowiem od gniewu twego giniemy, a popędliwością twoją jesteśmy przestraszeni.

Położyłeś przed sobą nasze nieprawości, nasze skryte grzechy w świetle twego oblicza.

Położyłeś nieprawości nasze przed sobą, tajne występki nasze przed jasnością oblicza twego.

Wszystkie nasze dni przemijają z powodu twego gniewu, nasze lata nikną jak westchnienie.

Skąd wszystkie dni nasze nagle przemijają dla gniewu twego; jako słowa niszczeją lata nasze.

Liczbą naszych dni jest lat siedemdziesiąt, a jeśli sił starczy, lat osiemdziesiąt, a to, co w nich najlepsze, to tylko kłopot i cierpienie, bo szybko mijają, a my odlatujemy.

Dni wieku naszego jest lat siedmdziesiąt, a jeźli kto duższy, lat ośmdziesiąt, a to, co najlepszego w nich, tylko kłopot i nędza, a gdy to pominie, tedy prędko odlatujemy.

Któż zna srogość twego gniewu? Albo kto, bojąc się ciebie, zna twoją zapalczywość?

Ale któż zna srogość gniewu twego? albo kto bojąc się ciebie zna zapalczywość twoję?

Naucz nas liczyć nasze dni, abyśmy przywiedli serce do mądrości.

Nauczże nas obliczać dni naszych, abyśmy przywiedli serce do mądrości.

Powróć, Panie. Jak długo jeszcze? Zlituj się nad swymi sługami.

Nawróćże się, Panie! dokądże odwłaczasz? zlitujże się nad sługami twymi.

Nasyć nas z rana twoim miłosierdziem, abyśmy mogli się cieszyć i radować przez wszystkie nasze dni.

Nasyćże nas z poranku miłosierdziem twojem; tak, abyśmy wesoło śpiewać i radować się mogli po wszystkie dni nasze.

Spraw nam radość według dni, w których nas trapiłeś; według lat, w których zaznaliśmy zła.

Rozweselże nas według dni, którycheś nas utrapił, według lat, którycheśmy doznali złego.

Niech się ukaże twoim sługom twoje dzieło, a twoja chwała ich synom.

Niech będzie znaczna przy sługach twoich sprawa twoja, a chwała twoja przy synach ich.

Niech dobroć Pana, naszego Boga, będzie z nami; i utwierdź wśród nas dzieło naszych rąk; utwierdź dzieło naszych rąk!

Niech będzie przyjemność Pana, Boga naszego, przy nas, a sprawę rąk naszych utwierdź między nami, sprawę rąk naszych utwierdź, Panie!