Studiuj werset

Księga Psalmów 103,14

„On bowiem wie, z czego jesteśmy ulepieni; pamięta, że jesteśmy prochem."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Onci zaiste zna, cośmy za ulepienie, pamięta, żeśmy prochem."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Gdyż On wie jak nas ukształtował; pamięta, że jesteśmy prochem.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Boć on zna utworzenie nasze: wspomniał, iżechmy proch.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abowiem on zna z czego nas stworzył, a pamięta iżechmy my są proch.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Bo On wie, jakim jesteśmy tworem; pamięta, że jesteśmy prochem.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For he knoweth our frame; he remembereth that we are dust.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: For He knows our frame; He is mindful that we are dust.
WEB · World English Bible, 2020: For he knows how we are made. He remembers that we are dust.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Quoniam ipse cognovit figmentum nostrum; recordatus est quoniam pulvis sumus.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: כִּי־ה֖וּא יָדַ֣ע יִצְרֵ֑נוּ זָ֝כ֗וּר כִּי־עָפָ֥ר אֲנָֽחְנוּ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὅτι αὐτὸς ἔγνω τὸ πλάσμα ἡμῶν, ἐμνήσθη ὅτι χοῦς ἐσμεν.

Porównaj cały rozdział Ps 103 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Koh 12,7 →
„Wtedy proch powróci do ziemi, jak nią był, a duch powróci do Boga, który go dał.”
Hi 10,9 →
„Pamiętaj, proszę, że ulepiłeś mnie jak glinę; czy obrócisz mnie w proch?”
Ps 78,38–39 →
„On jednak, będąc miłosiernym, przebaczał ich nieprawości i nie wytracał ich; często odwracał swój gniew i nie pobudzał całej swej zapalczywości; Bo pamiętał, że są ciałem; wiatrem, który ulatuje i nie wraca.”
Rdz 3,19 →
„W pocie czoła będziesz spożywał chleb, aż wrócisz do ziemi, gdyż z niej zostałeś wzięty. Bo jesteś prochem i w proch się obrócisz.”
Ps 89,47 →
„Pamiętaj, jak krótkie jest moje życie; czy na próżno stworzyłeś wszystkich synów ludzkich?”
Hi 7,5–7 →
„Moje ciało pokryte jest robactwem i strupami w prochu, moja skóra pęka i ropieje. Moje dni biegną szybciej niż czółenko tkackie i przemijają bez nadziei. Pamiętaj, że moje życie jest wiatrem, moje oko już nie zobaczy dobra.”
Hi 7,21 →
„Czemu nie przebaczysz mojego przestępstwa i nie zmażesz mojej nieprawości? Teraz bowiem położę się w prochu i gdy rano będziesz mnie szukał, nie będzie mnie.”
Hi 13,25 →
„Czy skruszysz liść miotany wiatrem? Czy będziesz gonić suche źdźbło?”
Iz 29,16 →
„Wasze przewrotne myśli są jak glina garncarska. Czyż glina powie o tym, co ją uczynił: Nie uczynił mnie? Czyż to, co ulepione, powie o tym, co je ulepił: Nie miał rozumu?”