Studiuj werset

Księga Rodzaju 1,16

„I Bóg uczynił dwa wielkie światła: światło większe, aby rządziło dniem, i światło mniejsze, aby rządziło nocą, oraz gwiazdy."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I uczynił Bóg dwa światła wielkie: światło większe, aby rządziło dzień, a światło mniejsze, aby rządziło noc, i gwiazdy."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: I Bóg utworzył dwa wielkie światła: Większe światło dla panowania dniem i mniejsze światło dla panowania nocą, oraz gwiazdy.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I uczynił Bóg dwa światła wielkie: światło większe, aby rządziło dzień, i światło mniejsze, aby rządziło noc: i gwiazdy.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Vczynił tedy Bog dwie wielkie swiatła, więtsze swiatło aby rządziło dzień, a mnieysze swiatło aby rządziło noc: y gwiazdy też vczynił.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And God made two great lights; the greater light to rule the day, and the lesser light to rule the night: he made the stars also.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: God made two great lights: the greater light to rule the day and the lesser light to rule the night. And He made the stars as well.
WEB · World English Bible, 2020: God made the two great lights: the greater light to rule the day, and the lesser light to rule the night. He also made the stars.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Fecitque Deus duo luminaria magna: luminare majus, ut præesset diei: et luminare minus, ut præesset nocti: et stellas.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיַּ֣עַשׂ אֱלֹהִ֔ים אֶת־שְׁנֵ֥י הַמְּאֹרֹ֖ת הַגְּדֹלִ֑ים אֶת־הַמָּא֤וֹר הַגָּדֹל֙ לְמֶמְשֶׁ֣לֶת הַיּ֔וֹם וְאֶת־הַמָּא֤וֹר הַקָּטֹן֙ לְמֶמְשֶׁ֣לֶת הַלַּ֔יְלָה וְאֵ֖ת הַכּוֹכָבִֽים׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τοὺς δύο φωστῆρας τοὺς μεγάλους, τὸν φωστῆρα τὸν μέγαν εἰς ἀρχὰς τῆς ἡμέρας καὶ τὸν φωστῆρα τὸν ἐλάσσω εἰς ἀρχὰς τῆς νυκτός, καὶ τοὺς ἀστέρας.

Porównaj cały rozdział Rdz 1 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 136,7–9 →
„Tego, który uczynił wielkie światła, bo na wieki jego miłosierdzie; Słońce, aby panowało we dnie, bo na wieki jego miłosierdzie; Księżyc i gwiazdy, aby panowały w nocy, bo na wieki jego miłosierdzie.”
Pwt 4,19 →
„I abyś – gdy podniesiesz swoje oczy ku niebu i ujrzysz słońce, księżyc i gwiazdy, cały zastęp niebios – nie dał się zwieść, by oddać im pokłon i im służyć, ponieważ Pan, twój Bóg, przydzielił je wszystkim ludom pod całym niebem.”
Ps 8,3 →
„Gdy przypatruję się twoim niebiosom, dziełu twoich palców, księżycowi i gwiazdom, które utwierdziłeś;”
Ps 74,16 →
„Twój jest dzień, twoja i noc, ty ustanowiłeś światło i słońce.”
Ps 148,5 →
„Niech chwalą imię Pana, on bowiem rozkazał i zostały stworzone.”
Iz 40,26 →
„Podnieście w górę swoje oczy i patrzcie: Kto stworzył te rzeczy? Ten, kto wyprowadza ich zastępy według liczby i to wszystko po imieniu nazywa, według ogromu jego siły i wielkiej potęgi, tak że ani jedna z nich nie zginie?”
Hi 38,7 →
„Gdy gwiazdy poranne razem śpiewały i radowali się wszyscy synowie Boży?”
Ps 148,3 →
„Chwalcie go, słońce i księżycu; chwalcie go, wszystkie gwiazdy święcące.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Ps 19,6 →
„Wyrusza z jednego krańca nieba i obchodzi je aż na drugi kraniec, a nic nie ukryje się przed jego żarem.”
Iz 13,10 →
„Gwiazdy nieba bowiem i ich konstelacje nie będą jaśniały swoim światłem. Słońce się zaćmi, gdy tylko wzejdzie, a księżyc nie zabłyśnie swoim światłem.”
Iz 45,7 →
„Ja tworzę światłość i stwarzam ciemność. Czynię pokój i stwarzam nieszczęście. Ja, Pan, czynię to wszystko.”
Ha 3,11 →
„Słońce i księżyc zatrzymały się w swoim przybytku, szli przy blasku twoich strzałów i przy blasku twojej lśniącej włóczni.”
Mt 27,45 →
„A od godziny szóstej aż do dziewiątej ciemność ogarnęła całą ziemię.”
1Kor 15,41 →
„Inna chwała słońca, inna chwała księżyca, a inna chwała gwiazd. Gwiazda bowiem od gwiazdy różni się jasnością.”
Ap 16,8–9 →
„A czwarty anioł wylał swoją czaszę na słońce i pozwolono mu przypalać ludzi ogniem. I ludzie zostali popaleni wielkim żarem, i bluźnili imieniu Boga, który ma władzę nad tymi plagami, a nie pokutowali, aby oddać mu chwałę.”
Hi 31,26 →
„Jeśli patrzyłem na słońce, gdy świeciło, i na księżyc, gdy sunął wspaniale;”
Iz 24,23 →
„Wtedy księżyc zarumieni się i słońce się zawstydzi, gdy Pan zastępów będzie królować na górze Syjon, w Jerozolimie, i wobec swoich starszych w swej wielkiej chwale.”
Joz 10,12–14 →
„Tego dnia, kiedy Pan oddał Amorytów w ręce synów Izraela, Jozue powiedział do Pana na oczach Izraela: Słońce, zatrzymaj się nad Gibeonem, a ty, księżycu, w dolinie Ajjalonu! I zatrzymało się słońce, i księżyc stanął, aż zemścił się lud na swych wrogach. Czy nie jest to napisane w księdze Jaszara?…”
Mt 24,29 →
„A zaraz po ucisku tych dni słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku, gwiazdy będą spadać z nieba i moce niebieskie zostaną poruszone.”
Ap 21,23 →
„A miasto nie potrzebuje słońca ani księżyca, aby świeciły w nim, bo oświetla je chwała Boga, a jego lampą jest Baranek.”