Studiuj werset

Księga Przysłów 10,17

„Kto przestrzega karności, idzie ścieżką życia, a kto gardzi upomnieniem, błądzi."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Ścieżką ku życiu zdąża ten, kto przestrzega napomnienia; a kto na przestrogi nie zważa – błądzi.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Droga do żywota, strzegącemu ćwiczenia: lecz kto opuszcza karność, błądzi.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ten ktory prziymuie karanie, idzie iako ścieszką ku żywotowi, ale ktory gardzi przestrzeżeniem błądzi.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Kto strzeże karności, kroczy ścieżką życia, a kto porzuca upomnienie – wprowadza w błąd.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He is in the way of life that keepeth instruction: but he that refuseth reproof erreth.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Whoever heeds instruction is on the path to life, but he who ignores reproof goes astray.
WEB · World English Bible, 2020: He is in the way of life who heeds correction, but he who forsakes reproof leads others astray.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Via vitæ custodienti disciplinam; qui autem increpationes relinquit, errat.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אֹ֣רַח לְ֭חַיִּים שׁוֹמֵ֣ר מוּסָ֑ר וְעוֹזֵ֖ב תּוֹכַ֣חַת מַתְעֶֽה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὁδοὺς δικαίας ζωῆς φυλάσσει παιδεία, παιδεία δὲ ἀνεξέλεγκτος πλανᾶται.

Porównaj cały rozdział Prz 10 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (17)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Prz 15,10 →
„Sroga kara należy się temu, kto zbacza z drogi, a kto nienawidzi upomnień, umrze.”
Prz 5,12 →
„I nie musiał powiedzieć: O, jakże nienawidziłem karności i moje serce gardziło upomnieniem!”
Łk 11,28 →
„On zaś odpowiedział: Błogosławieni są raczej ci, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą go.”
Prz 6,23 →
„Bo przykazanie jest pochodnią, prawo światłością, a upomnienia do karności są drogą życia;”
2P 1,5–11 →
„Dlatego też, dokładając wszelkich starań, dodajcie do waszej wiary cnotę, do cnoty poznanie; Do poznania powściągliwość, do powściągliwości cierpliwość, do cierpliwości pobożność; Do pobożności braterską życzliwość, a do życzliwości braterskiej miłość.…”
Prz 3,18 →
„Jest drzewem życia dla tych, którzy się jej chwycą; a ci, którzy się jej trzymają, są błogosławieni.”
Prz 29,1 →
„Człowiek, który czyni twardym swój kark mimo częstych nagan, zostanie nagle zniszczony i pozbawiony ratunku.”
Prz 4,13 →
„Trzymaj się karności, nie opuszczaj jej, strzeż jej, bo ona jest twoim życiem.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (9)

Prz 12,1 →
„Kto kocha karność, kocha wiedzę, a kto nienawidzi upomnienia, jest głupi.”
Prz 3,1–2 →
„Synu mój, nie zapominaj mego prawa, a niech twoje serce strzeże moich przykazań; Bo przyniosą ci długie dni i lata życia oraz pokoju.”
Prz 4,4 →
„On mnie uczył, mówiąc mi: Niech twoje serce zachowa moje słowa; strzeż moich przykazań, a będziesz żył.”
Mt 7,24–27 →
„Każdego więc, kto słucha tych moich słów i wypełnia je, przyrównam do człowieka mądrego, który zbudował swój dom na skale. I spadł deszcz, przyszła powódź, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom, ale się nie zawalił, bo był założony na skale.…”
Prz 1,25–26 →
„Owszem, odrzuciliście całą moją radę i nie chcieliście przyjąć mojego upomnienia; Dlatego będę się śmiać z waszego nieszczęścia, będę szydzić z was, gdy przyjdzie to, czego się boicie.”
Prz 1,30 →
„Ani nie chcieli mojej rady, ale gardzili każdym moim upomnieniem.”
Koh 5,6 →
„Nie pozwól, by twoje usta przywiodły do grzechu twoje ciało i nie mów przed aniołem, że to był błąd. Dlaczego Bóg miałby się gniewać na twoje słowa i obrócić wniwecz dzieło twoich rąk?”
Hbr 2,1 →
„Dlatego musimy tym bardziej trzymać się tego, co słyszeliśmy, aby nam to czasem nie uciekło.”
Hbr 12,25 →
„Uważajcie, abyście nie odtrącili tego, który przemawia. Jeśli bowiem tamci nie uniknęli kary, odtrąciwszy tego, który na ziemi mówił, tym bardziej my, jeśli odwrócimy się od tego, który przemawia z nieba;”