Studiuj werset

Objawienie Jana 12,1

„I ukazał się wielki cud na niebie: Kobieta ubrana w słońce i księżyc pod jej nogami, a na jej głowie korona z dwunastu gwiazd."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I ukazał się cud wielki na niebie: Niewiasta obleczona w słońce, a księżyc pod nogami jej, a na głowie jej była korona z dwunastu gwiazd;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A na niebie ukazał się wielki znak odziana słońcem kobieta, a księżyc pod jej stopami; zaś na jej głowie wieniec chwały z dwunastu gwiazd.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I ukazał się znak wielki na niebie: Niewiasta obleczona w słońce a księżyc pod jéj nogami, a na głowie jéj korona z gwiazd dwunaści:
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y widzian iest znak wielki na niebie, Niewiasta obleczona słońcem, pod ktorey nogami był księżyc, a na głowie korona z gwiazd dwunaście.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Potem na niebie ukazał się niezwykły obraz: Kobieta, której ubraniem było słońce, podnóżkiem—księżyc, a wieńcem okrywającym głowę—dwanaście gwiazd.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I został ukazany na niebie wielki znak: kobieta odziana w słońce, a księżyc pod jej stopami, i na jej głowie wieniec z dwunastu gwiazd;
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: I ukazał się wielki dziw na niebie; kobieta obleczona w słońce, i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie korona z dwunastu gwiazd:

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And there appeared a great wonder in heaven; a woman clothed with the sun, and the moon under her feet, and upon her head a crown of twelve stars:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: And a great sign appeared in heaven: a woman clothed in the sun, with the moon under her feet and a crown of twelve stars on her head.
WEB · World English Bible, 2020: A great sign was seen in heaven: a woman clothed with the sun, and the moon under her feet, and on her head a crown of twelve stars.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et signum magnum apparuit in cælo: mulier amicta sole, et luna sub pedibus ejus, et in capite ejus corona stellarum duodecim:

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Καὶ σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ, γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον, καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα·
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: Καὶ σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ, γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον, καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα,
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: Καὶ σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ, γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον, καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα,
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: Καὶ σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ, γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον, καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα,

Porównaj cały rozdział Ap 12 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Łk 21,25 →
„I będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga zrozpaczonych narodów, gdy zaszumi morze i fale.”
Ef 5,32 →
„Tajemnica to wielka, lecz ja mówię w odniesieniu do Chrystusa i kościoła.”
Iz 62,3 →
„I będziesz koroną chwały w ręku Pana i królewskim diademem w ręce twego Boga.”
Łk 21,11 →
„I będą miejscami wielkie trzęsienia ziemi oraz głód i zaraza, będą także straszne zjawiska i wielkie znaki z nieba.”
Iz 60,19–20 →
„Słońce nie będzie już twoją światłością za dnia ani księżyc już nie zaświeci ci swoim blaskiem; ale Pan będzie twoją wieczną światłością, a twój Bóg – twoją chwałą. Nie zajdzie już więcej twoje słońce, a twój księżyc nie ukryje się, bo Pan będzie twoją wieczną światłością i skończą się dni twojej…”
Ps 84,11 →
„Pan Bóg bowiem jest słońcem i tarczą, Pan obdarza łaską i chwałą, nie odmawia dobra tym, którzy postępują nienagannie.”
Pnp 6,10 →
„Kim jest ta, która pokazuje się jak zorza poranna, piękna jak księżyc, czysta jak słońce, groźna jak uszykowane wojsko z chorągwiami?”
Iz 54,5–7 →
„Bo twoim małżonkiem jest twój Stwórca, Pan zastępów – to jego imię, a twoim Odkupicielem jest Święty Izraela – będzie nazywany Bogiem całej ziemi. Pan bowiem powołał cię jak żonę opuszczoną i przygnębioną na duchu, jak młodą żonę, gdy była porzucona, mówi twój Bóg.…”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Za 9,16 →
„W tym dniu Pan, ich Bóg, wybawi ich jak trzodę swego ludu. Będą bowiem jak kamienie w koronie, wystawieni jak sztandar w jego ziemi.”
2Krn 32,31 →
„Jednak z powodu posłów książąt Babilonu wysłanych do niego, aby dowiedzieć się o znaku, który się wydarzył w ziemi, opuścił go Bóg, aby wystawić go na próbę i poznać wszystko, co było w jego sercu.”
Ps 104,2 →
„Okryłeś się światłością jak szatą, rozciągnąłeś niebiosa jak zasłonę.”
Iz 61,10 →
„Będę się wielce radować w Panu i moja dusza rozraduje się w moim Bogu, bo przyoblekł mnie w szaty zbawienia i przyodział mnie w płaszcz sprawiedliwości, jak przyozdobionego oblubieńca i jak oblubienicę ozdobioną swoimi klejnotami.”
Mt 24,30 →
„Wówczas ukaże się na niebie znak Syna Człowieczego. Wtedy będą lamentować wszystkie ludy ziemi i ujrzą Syna Człowieczego przychodzącego na obłokach niebieskich z mocą i wielką chwałą.”
Mk 13,25 →
„Gwiazdy nieba będą spadać i moce, które są na niebie, zostaną poruszone.”
Ap 21,23 →
„A miasto nie potrzebuje słońca ani księżyca, aby świeciły w nim, bo oświetla je chwała Boga, a jego lampą jest Baranek.”
Iz 49,14–23 →
„Ale Syjon powiedział: Pan mnie opuścił, Pan o mnie zapomniał. Czy kobieta może zapomnieć o swoim niemowlęciu i nie zlitować się nad płodem swego łona? A choćby też i one zapomniały, ja jednak o tobie nie zapomnę. Oto na swoich dłoniach wyryłem cię; twoje mury są zawsze przede mną.…”
Iz 60,1–4 →
„Powstań, zajaśniej, ponieważ przyszła twoja światłość i chwała Pana wzeszła nad tobą. Oto bowiem ciemność okryje ziemię i mrok – ludy, ale nad tobą wzejdzie Pan i jego chwała pojawi się nad tobą. I pójdą narody do twojej światłości, a królowie do blasku twojego wschodu.…”
Dz 2,19 →
„I ukażę cuda na niebie w górze i znaki na ziemi na dole, krew, ogień i kłęby dymu.”
Ap 15,1 →
„Potem zobaczyłem inny znak na niebie, wielki i zadziwiający: siedmiu aniołów, którzy mieli siedem plag ostatecznych, bo przez nie dopełnił się gniew Boga.”
Ml 4,2 →
„Ale dla was, którzy się boicie mojego imienia, wzejdzie Słońce sprawiedliwości z uzdrowieniem na swoich skrzydłach; wtedy wyjdziecie i wyrośniecie jak cielęta z zagrody.”