Studiuj werset

Ewangelia Łukasza 7,13

„Kiedy Pan ją zobaczył, ulitował się nad nią i powiedział do niej: Nie płacz."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Którą ujrzawszy Pan użalił się jej, i rzekł jej: Nie płacz!"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Więc gdy ją zobaczył, Pan ulitował się nad nią oraz jej powiedział: Nie płacz.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Którą ujrzawszy Pan, ulitował się nad nią i rzekł jéj: Nie płacz!
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Onę tedy vyzrawszy Pan, ruszon iest nad nią miłosierdziem, y rzekł iey, Nie płacz.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Gdy Jezus zobaczył ją, ogarnięty wielkim współczuciem, rzekł do niej: —Nie płacz!
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: A gdy Pan ją ujrzał, ulitował się nad nią i powiedział jej: Nie płacz!
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: A gdy Pan ją zobaczył, ulitował się nad nią, i powiedział do niej, Nie płacz.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And when the Lord saw her, he had compassion on her, and said unto her, Weep not.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: When the Lord saw her, He had compassion on her and said, “Do not weep.”
WEB · World English Bible, 2020: When the Lord saw her, he had compassion on her and said to her, “Don’t cry.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Quam cum vidisset Dominus, misericordia motus super eam, dixit illi: Noli flere.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτῇ, καὶ εἶπεν αὐτῇ, Μὴ κλαῖε.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾽ αὐτῇ καὶ εἶπεν αὐτῇ· μὴ κλαῖε·
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτὴν καὶ εἶπεν αὐτῇ· μὴ κλαῖε.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπʼ αὐτῇ καὶ εἶπεν αὐτῇ· Μὴ κλαῖε.

Porównaj cały rozdział Łk 7 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (17)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 103,13 →
„Jak ojciec ma litość nad dziećmi, tak Pan ma litość nad tymi, którzy się go boją.”
Iz 63,9 →
„We wszelkim ich ucisku i on był uciśniony, a Anioł jego oblicza zbawił ich. W swojej miłości i litości on ich odkupił. Troszczył się o nich i nosił ich przez wszystkie dni wieków.”
Lm 3,32–33 →
„A jeśli zasmuca, znów się lituje według obfitości swego miłosierdzia; Gdyż nie trapi chętnie ani nie zasmuca synów ludzkich.”
Hbr 4,15 →
„Nie mamy bowiem najwyższego kapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz kuszonego we wszystkim podobnie jak my, ale bez grzechu.”
Ps 86,15 →
„Ale ty, Panie, jesteś Bogiem łaskawym i litościwym, nieskorym do gniewu, pełnym miłosierdzia i prawdy.”
Jr 31,20 →
„Czyż Efraim nie jest moim drogim synem? Czyż nie jest rozkoszny? Ilekroć bowiem mówię przeciwko niemu, nieustannie go wspominam. Dlatego wzrusza się moje wnętrze z jego powodu; na pewno zlituję się nad nim, mówi Pan.”
Łk 8,52 →
„A wszyscy płakali i lamentowali nad nią. Lecz on powiedział: Nie płaczcie, nie umarła, tylko śpi.”
Ps 86,5 →
„Bo ty, Panie, jesteś dobry i przebaczający, i pełen miłosierdzia dla wszystkich, którzy cię wzywają.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (9)

J 11,33–35 →
„Kiedy Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy z nią przyszli, rozrzewnił się w duchu i zasmucił się. I zapytał: Gdzie go położyliście? Odpowiedzieli mu: Panie, chodź i zobacz. I Jezus zapłakał.”
Hbr 2,17 →
„Dlatego musiał we wszystkim upodobnić się do braci, aby stał się miłosiernym i wiernym najwyższym kapłanem wobec Boga dla przebłagania za grzechy ludu.”
Sdz 10,16 →
„Wyrzucili więc obcych bogów spośród siebie i służyli Panu, a Pan wzruszył się niedolą Izraela.”
Jr 31,15–16 →
„Tak mówi Pan: W Rama słychać głos, lament i gorzki płacz: Rachel opłakuje swoich synów, nie daje się pocieszyć po stracie swoich synów, bo ich już nie ma. Tak mówi Pan: Powstrzymaj swój głos od płaczu, a swe oczy od łez, bo otrzymasz zapłatę za swoją pracę, mówi Pan. Powrócą z ziemi wroga.”
J 20,15 →
„Jezus ją zapytał: Kobieto, czemu płaczesz? Kogo szukasz? A ona, sądząc, że to ogrodnik, odpowiedziała mu: Panie, jeśli ty go wziąłeś, powiedz mi, gdzie go położyłeś, a ja go zabiorę.”
Mk 8,2 →
„Żal mi tych ludzi, bo już trzy dni przy mnie trwają, a nie mają co jeść.”
Łk 17,5 →
„I powiedzieli apostołowie do Pana: Dodaj nam wiary.”
Łk 24,34 →
„Ci mówili: Pan naprawdę zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi.”
J 11,2 →
„A to była ta Maria, która namaściła Pana maścią i wycierała jego nogi swoimi włosami. Jej to brat, Łazarz, chorował.”