Studiuj werset

Księga Kaznodziei 5,13

„Jest ciężka bieda, którą widziałem pod słońcem: bogactwo przechowywane dla właściciela na jego własną szkodę."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Jest ciężka bieda, którąm widział pod słońcem; bogactwa zachowane na złe pana swego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Jest ciężka bieda, którą widziałem pod słońcem bogactwo strzeżone przez jego właściciela, ku własnemu jego nieszczęściu.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Jest i druga niemoc bardzo zła, którąm widział pod słońcem: bogactwa zachowane na złe pana swego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Iest iedna boleść zła ktorąm widział pod słońcem, bogactwa ktore panowie chowaią na swe złe.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Jest bolesne zło, które widziałem pod słońcem: Bogactwo strzeżone dla właściciela na jego własną krzywdę.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: There is a sore evil which I have seen under the sun, namely, riches kept for the owners thereof to their hurt.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: There is a grievous evil I have seen under the sun: wealth hoarded to the harm of its owner,
WEB · World English Bible, 2020: There is a grievous evil which I have seen under the sun: wealth kept by its owner to his harm.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Est et alia infirmitas pessima quam vidi sub sole: divitiæ conservatæ in malum domini sui.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: יֵ֚שׁ רָעָ֣ה חוֹלָ֔ה רָאִ֖יתִי תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ עֹ֛שֶׁר שָׁמ֥וּר לִבְעָלָ֖יו לְרָעָתֽוֹ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἔστιν ἀρρωστία, ἣν εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον, πλοῦτον φυλασσόμενον τῷ παρ᾿ αὐτοῦ εἰς κακίαν αὐτῷ,

Porównaj cały rozdział Koh 5 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Koh 6,1–2 →
„Jest zło, które widziałem pod słońcem i które jest powszechne wśród ludzi: Gdy jakiemuś człowiekowi Bóg dał bogactwo, majątek i sławę, tak że nie brakuje jego duszy nic z tego, czegokolwiek by pragnął, jednak Bóg nie daje mu możliwości spożywać tego, ale spożywa to obcy człowiek.…”
Łk 18,22–23 →
„Gdy Jezus to usłyszał, powiedział do niego: Jednego ci jeszcze brakuje. Sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za mną. A on, usłyszawszy to, ogromnie się zasmucił, bo był bardzo bogaty.”
Rdz 19,14 →
„Lot wyszedł więc i powiedział do swoich zięciów, którzy mieli poślubić jego córki: Wstańcie, wyjdźcie z tego miejsca, bo Pan zniszczy to miasto. Ale jego zięciom wydawało się, że żartuje.”
Łk 16,22–23 →
„I umarł żebrak, i został zaniesiony przez aniołów na łono Abrahama. Umarł też bogacz i został pogrzebany. A będąc w piekle i cierpiąc męki, podniósł oczy i ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie.”
Jk 5,1–4 →
„A teraz wy, bogacze, płaczcie, zawodząc nad nieszczęściami, które na was przyjdą. Wasze bogactwo zgniło, a wasze szaty zjadły mole. Wasze złoto i srebro zardzewiało, a ich rdza będzie świadczyła przeciwko wam i strawi wasze ciała jak ogień. Nagromadziliście skarby na ostatnie dni.…”
Rdz 14,16 →
„Odzyskał całe mienie i odbił swego brata Lota wraz z jego mieniem, a także kobiety i ludzi.”
Prz 1,11–13 →
„Jeśli mówią: Chodź z nami, czyhajmy na krew, zaczajmy się na niewinnego bez powodu; Pożremy ich żywcem jak grób, całych, jak zstępujących do dołu; Znajdziemy wszelkie kosztowności, napełnimy swoje domy łupem;”
Prz 1,19 →
„Takie są ścieżki każdego, który jest chciwy zysku; swojemu właścicielowi taki zysk odbiera życie.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Prz 1,32 →
„Bo odstępstwo prostych zabije ich i szczęście głupich zgubi ich.”
Prz 11,4 →
„Bogactwa nie pomogą w dniu gniewu, ale sprawiedliwość ocala od śmierci.”
Prz 11,24–25 →
„Jeden hojnie rozdaje, a jednak mu przybywa, drugi nad miarę skąpi, a ubożeje. Człowiek szczodry będzie bogatszy, a kto innych syci, sam też będzie nasycony.”
Koh 4,8 →
„Jest to człowiek samotny, bez towarzysza, nie ma ani syna, ani brata i nie ma końca wszelki jego trud, a jego oczy nie mogą nasycić się bogactwem. Nie myśli: Dla kogo ja pracuję i odmawiam dobra swojej duszy? Także i to jest marnością i ciężką udręką.”
Koh 8,9 →
„To wszystko widziałem, gdy zwróciłem swoje serce do każdego dzieła, którego się dokonuje pod słońcem. Bywa czas, kiedy jeden człowiek panuje nad drugim ku jego krzywdzie.”
Iz 32,6–8 →
„Nieszlachetny bowiem mówi nikczemnie i jego serce obmyśla nieprawość, aby postępował obłudnie i mówił przeciwko Panu przewrotnie, by wyniszczył duszę głodnego i spragnionego pozbawił napoju.…”
So 1,18 →
„Ani ich srebro, ani ich złoto nie zdołają ich wybawić w dniu gniewu Pana, bo cała ziemia będzie pożarta ogniem jego zapalczywości. Z pewnością bowiem dokona rychłego końca wszystkich mieszkańców ziemi.”
Łk 12,16–21 →
„I opowiedział im przypowieść: Pewnemu bogatemu człowiekowi pole przyniosło obfity plon. I rozważał w sobie: Cóż mam zrobić, skoro nie mam gdzie zgromadzić moich plonów? Powiedział więc: Zrobię tak: zburzę moje spichlerze, a zbuduję większe i zgromadzę tam wszystkie moje plony i moje dobra.…”
Łk 16,1–13 →
„Mówił też do swoich uczniów: Pewien bogaty człowiek miał szafarza, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego dobra. Zawołał go i powiedział: Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z twego zarządzania, bo już więcej nie będziesz mógł zarządzać.…”
Łk 16,19 →
„Był pewien bogaty człowiek, który ubierał się w purpurę i bisior i wystawnie ucztował każdego dnia.”
Rdz 13,5–11 →
„Lot, który szedł z Abramem, również miał owce, woły i namioty. A ziemia ta nie mogła ich pomieścić, żeby mieszkali razem, bo ich majątek był tak wielki, że nie mogli mieszkać razem. I wynikła sprzeczka między pasterzami stad Abrama a pasterzami stad Lota.…”
Rdz 19,26 →
„Lecz żona Lota, idąc za nim, obejrzała się wstecz i stała się słupem soli.”