Studiuj werset

Księga Kaznodziei 5,10

„Kto kocha pieniądze, nie nasyci się pieniędzmi, a kto kocha bogactwa, nie będzie miał z nich pożytku. Także i to jest marnością."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Kto miłuje pieniądze, nie nasyci się pieniędzy, a kto miłuje bogactwa, nie będzie miał pożytku. I toć jest marność."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Kto miłuje pieniądze pieniędzmi się nie nasyci; a kto miłuje bogactwo nie znajdzie w nim pożytku. To też jest marność.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Łakomy nie nasyci się pieniędzy, a kto miłuje bogactwa, nie weźmie z nich pożytku: przetóż i to jest marność.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ktory się kocha w pieniądzach, niemoże ich być nasycon, a ktory miłuie bogactwa, nie ma z nich pożytku, a y toć iest prożność.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Kto kocha srebro, nie nasyci się srebrem, a kto kocha się w bogactwie, nie będzie miał z niego zysku. To także jest marnością.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He that loveth silver shall not be satisfied with silver; nor he that loveth abundance with increase: this is also vanity.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He who loves money is never satisfied by money, and he who loves wealth is never satisfied by income. This too is futile.
WEB · World English Bible, 2020: He who loves silver shall not be satisfied with silver, nor he who loves abundance, with increase. This also is vanity.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Avarus non implebitur pecunia, et qui amat divitias fructum non capiet ex eis; et hoc ergo vanitas.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אֹהֵ֥ב כֶּ֙סֶף֙ לֹא־יִשְׂבַּ֣ע כֶּ֔סֶף וּמִֽי־אֹהֵ֥ב בֶּהָמ֖וֹן לֹ֣א תְבוּאָ֑ה גַּם־זֶ֖ה הָֽבֶל׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: Ἀγαπῶν ἀργύριον οὐ πλησθήσεται ἀργυρίου· καὶ τίς ἠγάπησεν ἐν πλήθει αὐτῶν γένημα; καί γε τοῦτο ματαιότης.

Porównaj cały rozdział Koh 5 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (17)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1Tm 6,10 →
„Korzeniem bowiem wszelkiego zła jest miłość do pieniędzy; niektórzy, pragnąc ich, zboczyli z drogi wiary i poprzebijali się wieloma boleściami.”
Mt 6,24 →
„Nikt nie może dwom panom służyć, gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował, albo jednego będzie się trzymał, a drugim pogardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie.”
Łk 12,15 →
„Powiedział też do nich: Uważajcie i strzeżcie się chciwości, gdyż nie od tego, że ktoś ma obfitość dóbr, zależy jego życie.”
Mt 6,19 →
„Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną;”
Koh 4,8 →
„Jest to człowiek samotny, bez towarzysza, nie ma ani syna, ani brata i nie ma końca wszelki jego trud, a jego oczy nie mogą nasycić się bogactwem. Nie myśli: Dla kogo ja pracuję i odmawiam dobra swojej duszy? Także i to jest marnością i ciężką udręką.”
Koh 2,26 →
„Bo człowiekowi, który mu się podoba, daje mądrość, wiedzę i radość. Ale grzesznikowi zadaje trud, aby zbierał i gromadził, i potem zostawił to temu, który się Bogu podoba. Także i to jest marnością i utrapieniem ducha.”
Koh 4,4 →
„Zobaczyłem też, że wszelka praca i każde dobre dzieło wywołują tylko zazdrość jednego wobec drugiego. Także i to jest marnością i utrapieniem ducha.”
Ps 62,10 →
„Nie pokładajcie ufności w ucisku ani nie łudźcie się grabieżą; jeśli przybędzie wam bogactw, nie przywiązujcie do nich serca.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (9)

Ps 52,7 →
„Oto człowiek, który nie uczynił Boga swoją siłą, ale ufał swym wielkim bogactwom i umacniał się w swojej nieprawości.”
Ha 2,5–7 →
„Owszem, ponieważ upija się, jest on hardym człowiekiem i nie pozostaje w swoim domu; pomnaża swoją żądzę jak piekło i jak śmierć nie może się nasycić, choć zgromadził u siebie wszystkie narody i zebrał u siebie wszystkich ludzi.…”
Koh 2,11 →
„Następnie przyjrzałem się wszystkim dziełom, jakich dokonały moje ręce, i trudowi, jaki podjąłem dla ich wykonania, a oto wszystko to marność i utrapienie ducha i nie ma żadnego pożytku pod słońcem.”
Prz 30,15–16 →
„Pijawka ma dwie córki, które mówią: Daj, daj. Trzy są rzeczy, które nie mogą się nasycić; cztery, które nie mówią: Dość. Grób, niepłodne łono, ziemia niesyta wody i ogień, który nie mówi: Dość.”
Koh 3,19 →
„Bo jednakowy jest los synów ludzkich i los zwierząt. Jak umiera ten, tak umiera i tamto. Wszyscy mają jednakowe tchnienie, a nie ma człowiek przewagi nad zwierzęciem, gdyż wszystko jest marnością.”
Koh 4,16 →
„Niezliczony jest cały lud, jaki żył przed nimi. Lecz następni nie będą się z niego cieszyć. A tak i to jest marność i utrapienie ducha.”
Koh 1,17 →
„I przyłożyłem się w swoim sercu do tego, aby poznać mądrość, a także by poznać szaleństwo i głupotę. Ale poznałem, że i to jest utrapieniem ducha.”
Koh 2,17–18 →
„Dlatego obrzydło mi życie, gdyż przykre mi są wszystkie sprawy dokonane pod słońcem. Wszystko bowiem jest marnością i utrapieniem ducha. Zbrzydł mi nawet cały mój trud, który podejmowałem pod słońcem, gdyż muszę go zostawić człowiekowi, który przyjdzie po mnie.”
Koh 6,7 →
„Wszelki trud człowieka jest dla jego ust, a jednak jego dusza nie może się nasycić.”