Studiuj werset
Księga Izajasza 43,7
„Każdego, kto nazywany jest moim imieniem i którego dla swojej chwały stworzyłem, ukształtowałem i uczyniłem."
Uwspółcześniona Biblia Gdańska
„Każdego, który się nazywa imieniem mojem, i któregom ku chwale swojej stworzył, któregom ukształtował, i któregom uczynił."
Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia
Ten werset w innych przekładach (9)
Polskie
- NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013
- Każdego, kto jest nazwany Moim Imieniem; którego stworzyłem, ukształtowałem i uczyniłem dla Mej chwały.
- BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923
- I każdego, który wzywa imienia mego, ku chwale mojéj stworzyłem go, uformowałem go i uczyniłem go.
- BB · Biblia Brzeska (1563), 1563
- To iest, wszytki ktorzy się imieniem moim ozywaią, a ktorem stworzył y sprawił y vczynił ku chwale swoiey.
Angielskie
- KJV · King James Version, 1611/1769
- Even every one that is called by my name: for I have created him for my glory, I have formed him; yea, I have made him.
- BSB · Berean Standard Bible, 2023
- everyone called by My name and created for My glory, whom I have indeed formed and made.”
- WEB · World English Bible, 2020
- everyone who is called by my name, and whom I have created for my glory, whom I have formed, yes, whom I have made.’”
Łacina
- VUL · Wulgata Klementyńska, 1592
- Et omnem qui invocat nomen meum, in gloriam meam creavi eum, formavi eum, et feci eum.
Języki oryginału
- WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008
- כֹּ֚ל הַנִּקְרָ֣א בִשְׁמִ֔י וְלִכְבוֹדִ֖י בְּרָאתִ֑יו יְצַרְתִּ֖יו אַף־עֲשִׂיתִֽיו׃
- LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.
- πάντας ὅσοι ἐπικέκληνται τῷ ὀνόματί μου· ἐν γὰρ τῇ δόξῃ μου κατεσκεύασα αὐτὸν καὶ ἔπλασα αὐτὸν καὶ ἐποίησα αὐτόν·
Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)
Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.
- Ef 2,10 →
„Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.”
- Iz 43,21 →
„Ten lud, który dla siebie stworzyłem, będzie opowiadać moją chwałę.”
- Ef 1,12 →
„Abyśmy istnieli dla uwielbienia jego chwały, my, którzy wcześniej położyliśmy nadzieję w Chrystusie.”
- 1P 2,9 →
„Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do swej cudownej światłości;”
- Rz 9,23 →
„I żeby dać poznać bogactwo swojej chwały na naczyniach miłosierdzia, które wcześniej przygotował ku chwale;”
- Iz 62,2–5 →
„I ujrzą narody twoją sprawiedliwość i wszyscy królowie – twoją chwałę. I nazwą cię nowym imieniem, które usta Pana ustalą. I będziesz koroną chwały w ręku Pana i królewskim diademem w ręce twego Boga. Nie będą cię więcej zwać Opuszczoną ani twoja ziemia nie będzie więcej nazwana Spustoszoną.…”
- Iz 43,1 →
„Ale teraz tak mówi Pan, który cię stworzył, Jakubie, i który cię ukształtował, Izraelu: Nie bój się, bo cię odkupiłem i wezwałem cię po imieniu; jesteś mój.”
- Ps 100,3 →
„Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, to on nas uczynił, a nie my sami siebie; jesteśmy jego ludem i owcami jego pastwiska.”
Pokaż pozostałe odsyłacze (12)
- Iz 48,11 →
„Ze względu na siebie, na siebie samego, to uczynię, bo jakże miałoby być splugawione moje imię? Przecież mojej chwały nie oddam innemu.”
- Iz 56,5 →
„Dam im miejsce w swoim domu i w swoich murach oraz imię lepsze od synów i córek; dam im imię wieczne, które nie będzie zgładzone.”
- J 15,8 →
„W tym będzie uwielbiony mój Ojciec, że wydacie obfity owoc; i będziecie moimi uczniami.”
- Ps 50,23 →
„Kto mi ofiaruje chwałę, ten oddaje mi cześć; a temu, kto chodzi prostą drogą, ukażę Boże zbawienie.”
- Ap 3,12 →
„Tego, kto zwycięży, uczynię filarem w świątyni mojego Boga i już nie wyjdzie na zewnątrz. Napiszę też na nim imię mego Boga i nazwę miasta mego Boga, nowego Jeruzalem, które zstępuje z nieba od mego Boga, i moje nowe imię.”
- Ps 95,6–7 →
„Chodźcie, oddajmy pokłon i padajmy przed nim; klęknijmy przed Panem, naszym Stwórcą. On bowiem jest naszym Bogiem, a my ludem jego pastwiska i owcami jego rąk. Dzisiaj, jeśli jego głos usłyszycie;”
- Iz 29,23 →
„Gdy bowiem ujrzy pośród siebie swoich synów, dzieło moich rąk, poświęcą moje imię, poświęcą Świętego Jakuba, i będą się bać Boga Izraela.”
- Jr 33,16 →
„W tych dniach Juda będzie zbawiona, a Jerozolima będzie mieszkać bezpiecznie. A takie jest imię, którym będą ją nazywać: Pan naszą sprawiedliwością.”
- J 3,3–7 →
„Odpowiedział mu Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć królestwa Bożego. Nikodem zapytał go: Jakże może się człowiek narodzić, będąc stary? Czy może powtórnie wejść do łona swojej matki i narodzić się?…”
- Dz 11,26 →
„A gdy go znalazł, przyprowadził go do Antiochii. Przez cały rok zbierali się z tym kościołem i nauczali wielu ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy uczniów nazwano chrześcijanami.”
- Iz 63,19 →
„My jesteśmy twoi. Nad nimi nigdy nie panowałeś ani nie byli nazywani twoimi imieniem.”
- Ga 6,15 →
„W Chrystusie Jezusie bowiem ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie, ale nowe stworzenie.”
Odsyłacze: OpenBible.info (CC BY) — openbible.info. Licencja: Creative Commons Attribution.
Słowa oryginału (hebrajski · 8)
Kliknij numer Stronga, aby zobaczyć wszystkie wystąpienia słowa w Biblii (konkordancja).
Cały rozdział Iz 43 w narzędziach
Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Fundacja Wrota Nadziei. Udostępniane na wolnej licencji.