Studiuj werset

1 Księga Samuela 1,19

„Nazajutrz wstali wcześnie rano, pokłonili się przed Panem, wrócili się i przybyli do swego domu w Rama. I Elkana obcował z Anną, swoją żoną, a Pan wspomniał na nią."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I wstali bardzo rano, a pokłoniwszy się przed Panem, wrócili się, i przyszli do domu swego do Ramata. Tedy poznał Elkana Annę, żonę swą, a wspomniał na nię Pan."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Potem wstali wczesnym rankiem i pokłoniwszy się przed obliczem WIEKUISTEGO, wrócili oraz przybyli do swojego domu, do Ramath. Wtedy Elkana poznał swoją żonę Hannę, a WIEKUISTY na nią wspomniał.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I wstali rano i pokłonili się przed Panem, i wrócili się, i przyszli do domu swego do Ramatha. I poznał Elkana Annę, żonę swoję, i wspomniał na nię Pan.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Wstawszy potym barzo rano chwalili Pana, a wrociwszy sie z tamtąd, przyszli do domu swego do Rama. Tedy Elkana poznał Annę żonę swą, a wspomniał Pan na nię.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: ¶ And they rose up in the morning early, and worshipped before the LORD, and returned, and came to their house to Ramah: and Elkanah knew Hannah his wife; and the LORD remembered her.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The next morning Elkanah and Hannah got up early to bow in worship before the LORD, and then returned home to Ramah. And Elkanah had relations with his wife Hannah, and the LORD remembered her.
WEB · World English Bible, 2020: They rose up in the morning early and worshiped the LORD, then returned and came to their house to Ramah. Then Elkanah knew Hannah his wife; and the LORD remembered her.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et surrexerunt mane, et adoraverunt coram Domino: reversique sunt, et venerunt in domum suam Ramatha. Cognovit autem Elcana Annam uxorem suam: et recordatus est ejus Dominus.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיַּשְׁכִּ֣מוּ בַבֹּ֗קֶר וַיִּֽשְׁתַּחֲווּ֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וַיָּשֻׁ֛בוּ וַיָּבֹ֥אוּ אֶל־בֵּיתָ֖ם הָרָמָ֑תָה וַיֵּ֤דַע אֶלְקָנָה֙ אֶת־חַנָּ֣ה אִשְׁתּ֔וֹ וַיִּֽזְכְּרֶ֖הָ יְהוָֽה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ὀρθρίζουσι τὸ πρωΐ καὶ προσκυνοῦσι τῷ Κυρίῳ καὶ πορεύονται τὴν ὁδὸν αὐτῶν. καὶ εἰσῆλθεν Ἑλκανὰ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ Ἀρμαθαὶμ καὶ ἔγνω τὴν Ἄνναν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἐμνήσθη αὐτῆς Κύριος, καὶ συνέλαβε.

Porównaj cały rozdział 1Sm 1 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (15)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 21,1 →
„A Pan nawiedził Sarę, jak powiedział, i uczynił Pan Sarze, jak zapowiedział.”
Rdz 30,22 →
„Bóg wspomniał też na Rachelę i wysłuchał ją Bóg, i otworzył jej łono.”
Rdz 4,1 →
„Potem Adam obcował ze swoją żoną Ewą, a ta poczęła i urodziła Kaina. I powiedziała: Otrzymałam mężczyznę od Pana.”
1Sm 1,11 →
„I złożyła ślub, mówiąc: Panie zastępów, jeśli wejrzysz na utrapienie swojej służącej i wspomnisz na mnie, i nie zapomnisz swojej służącej, ale dasz swej służącej męskiego potomka, wtedy oddam go Panu na wszystkie dni jego życia, a brzytwa nie dotknie jego głowy.”
Rdz 8,1 →
„Bóg pamiętał jednak o Noem i wszystkich zwierzętach, i wszelkim bydle, które było z nim w arce, i sprowadził Bóg wiatr na ziemię, a wody zaczęły opadać.”
1Sm 9,26 →
„Potem wstali wcześnie rano. I gdy zaczęło świtać, Samuel zawołał Saula na dach, mówiąc: Wstań, a wyprawię cię. Saul wstał więc i obaj wyszli z domu, on i Samuel.”
Ps 25,7 →
„I nie wspominaj grzechów mojej młodości i moich występków; pamiętaj o mnie według twego miłosierdzia, ze względu na twą dobroć, Panie.”
Ps 55,17 →
„Wieczorem, rano i w południe będę się modlić i głośno wołać, a on wysłucha mego głosu.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (7)

Ps 119,147 →
„Wstaję przed świtem i wołam, oczekuję na twoje słowo.”
Mk 1,35 →
„A wstawszy wczesnym rankiem, przed świtem, wyszedł i udał się na odludne miejsce, i tam się modlił.”
Łk 23,42 →
„I powiedział do Jezusa: Panie, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa.”
1Sm 1,1 →
„Był pewien człowiek z Ramataim-Sofim, z góry Efraim, imieniem Elkana, syn Jerochama, syna Elihu, syna Tochu, syna Sufa Efratejczyka.”
1Sm 2,11 →
„Potem Elkana wrócił do Rama, do swego domu, a dziecko służyło Panu przy kapłanie Helim.”
Ps 5,3 →
„Panie, z rana usłyszysz mój głos, z rana zaniosę do ciebie modlitwę i będę czekał.”
Ps 136,23 →
„Tego, który w naszym poniżeniu pamiętał o nas, bo na wieki jego miłosierdzie.”