Studiuj werset

Ewangelia Łukasza 23,42

„I powiedział do Jezusa: Panie, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I rzekł do Jezusa: Panie! pomnij na mnie, gdy przyjdziesz do królestwa twego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Powiedział też Jezusowi: Przypomnij mnie sobie, Panie, gdy przybędziesz do twojego królestwa.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I mówił do Jezusa: Panie! pomnij na mię, gdy przyjdziesz do królestwa twego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Zatymże rzekł do Iezusa, Panie pomni na mię gdy prziydziesz do krolestwa twego.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Jezusie, pamiętaj o mnie, gdy znajdziesz się w swoim królestwie!—dodał.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I powiedział: Jezusie, Panie! Wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swojego Królestwa.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: I powiedział do Jezusa, Panie, pamiętaj mnie gdy przychodzisz do swego królestwa.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And he said unto Jesus, Lord, remember me when thou comest into thy kingdom.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then he said, “Jesus, remember me when You come into Your kingdom!”
WEB · World English Bible, 2020: He said to Jesus, “Lord, remember me when you come into your Kingdom.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et dicebat ad Jesum: Domine, memento mei cum veneris in regnum tuum.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Καὶ ἔλεγε τῷ Ἰησοῦ, Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: καὶ ἔλεγε τῷ Ἰησοῦ· μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: καὶ ἔλεγεν· Ἰησοῦ, μνήσθητί μου ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: καὶ ἔλεγεν· Ἰησοῦ, μνήσθητί μου ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.

Porównaj cały rozdział Łk 23 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (15)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Dz 16,31 →
„A oni odpowiedzieli: Uwierz w Pana Jezusa Chrystusa, a będziesz zbawiony, ty i twój dom.”
Rz 10,9–14 →
„Jeśli ustami wyznasz Pana Jezusa i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg wskrzesił go z martwych, będziesz zbawiony. Sercem bowiem wierzy się ku sprawiedliwości, a ustami wyznaje się ku zbawieniu. Mówi bowiem Pismo: Każdy, kto w niego wierzy, nie będzie zawstydzony.…”
1J 5,11–13 →
„A to świadectwo jest takie, że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w jego Synu. Kto ma Syna, ma życie, kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia. To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne i abyście wierzyli w imię Syna Bożego.”
1Kor 6,10–11 →
„Ani złodzieje, ani chciwi, ani pijacy, ani złorzeczący, ani zdziercy nie odziedziczą królestwa Bożego. A takimi niektórzy z was byli. Lecz zostaliście obmyci, lecz zostaliście uświęceni, lecz zostaliście usprawiedliwieni w imię Pana Jezusa i przez Ducha naszego Boga.”
Łk 12,8 →
„A mówię wam: Każdego, kto mnie wyzna przed ludźmi, tego też Syn Człowieczy wyzna przed aniołami Bożymi.”
Łk 18,13 →
„A celnik, stojąc z daleka, nie chciał nawet oczu podnieść ku niebu, ale bił się w piersi, mówiąc: Boże, bądź miłosierny mnie grzesznemu.”
Dz 20,21 →
„Oświadczając zarówno Żydom, jak i Grekom o pokucie wobec Boga i o wierze w naszego Pana Jezusa Chrystusa.”
1J 5,1 →
„Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Chrystusem, narodził się z Boga, a każdy, kto miłuje tego, który zrodził, miłuje też tego, który się z niego narodził.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (7)

Ps 106,4–5 →
„Pamiętaj o mnie, Panie, przez miłość do swego ludu; nawiedź mnie swoim zbawieniem; Abym widział szczęście twoich wybranych, cieszył się radością twego narodu i chlubił się razem z twoim dziedzictwem.”
Iz 9,6–7 →
„Dziecko bowiem narodziło się nam, syn został nam dany. Na jego ramieniu spocznie władza, a nazwą go imieniem: Cudowny, Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Wieczności, Książę Pokoju; A rozszerzeniu jego władzy i pokoju nie będzie końca, zasiądzie na tronie Dawida i nad jego królestwem, aż je ustanowi i…”
Dn 7,13–14 →
„Widziałem też w nocnym widzeniu: Oto w obłokach nieba przybył ktoś podobny do Syna Człowieka, przyszedł aż do Odwiecznego i przyprowadzono go przed niego. I dano mu władzę, cześć i królestwo, aby wszyscy ludzie, wszystkie narody i języki służyli mu.…”
1P 2,6–7 →
„Dlatego mówi Pismo: Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, drogocenny, a kto w niego wierzy, nie będzie zawstydzony. Dla was więc, którzy wierzycie, jest on cenny, dla nieposłusznych zaś ten kamień, który odrzucili budujący, stał się kamieniem węgielnym;”
Łk 24,26 →
„Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć i wejść do swojej chwały?”
J 1,49 →
„Odpowiedział mu Natanael: Mistrzu, ty jesteś Synem Bożym, ty jesteś królem Izraela.”
J 20,28 →
„Wtedy Tomasz mu odpowiedział: Mój Pan i mój Bóg!”